معماری
خانه ---> تربیت فرزندان ---> هويت جنسي كودكان و نوجوانان

هويت جنسي كودكان و نوجوانان


                          
هويت جنسي كودكان و نوجوانان
اشاره:
نقش والدين در شكل دهی متعادل و پايدار «هويت جنسی» فرزندان، يكی از مهمترين، دشوارترين و در عين حال ظريف ترين مداخله گری های تربيتی است كه سهم بزرگی در آينده كودكان- يعنی زمانی كه خود در نقش پدر و يا مادر ظاهر می شوند- دارد.
آشنايی والدين با مراحل رشد جنسی كودكان و چگونگی برخورد مناسب و سازنده با نيازها و ويژگيهای روان شناختی و زيست شناختی آنان می تواند سلامت جنسی كودكان را در مراحل بعدی تأمين كند.
آموزش های زودرس، شتابزده و ناشيانه مسائل جنسی به كودكان و نوجوانان همان اندازه آسيب زا خواهد بود كه اگر اين آموزش ها با تأخير، پنهان سازی و يا ناديده گرفتن همراه باشد.
اگر والدين به پرسش ها و كنجكاوی های كودكان واكنش های مناسب، طبيعی و متناسب با ظرفيت و ادراك شناختی آنها- به دور از مخفی كاری و سركوب- داشته باشند، خطر منحرف شدن ذهن كودكان نسبت به مسائل جنسی، كاهش می يابد. چرا كه كنجكاوی كودك در ابتدا صرفا جنبه شناختی دارد. اما اگر برخورد والدين با سركوب و ممنوعيت همراه شود، ممكن است اين كنجكاوی معمولی و شناختی، جنبه جنسی پيدا كرده و نهايتا زمينه های انحراف اخلاقی را در آنها به دنبال داشته باشد.
آنچه پيش رو داريد، به قصد آشناسازی والدين، مشاوران و مربيان تربيتی با مراحل رشد جنسی كودكان و نوجوانان وچگونگی برخورد با نيازها و انتظارات آنها برای تأمين و تحكيم سلامت جنسی است.
اين مطلب بر گرفته از كتاب كليدهای آموزش و مراقبت از سلامت جنسی در كودكان و نوجوانان اثر كريستال دفرتياس با ترجمه سارا رئيسی طوسی است كه توسط انتشارات صابرين به دست چاپ سپرده شده است.
از اولين سال های رشد فرزندان، والدين همواره با مسائل مربوط به جنسيت فرزندان و برخورد آنها با اين مسئله و همچنين سؤالاتی كه از سوی آنها مطرح می شود، مواجه می شوند، به طوری كه بسياری از والدين همواره با اين نگرانی روبه رو هستند كه چه مسائلی را بايد با آنها مطرح كنند و پاسخ سؤالات آنها را به چه صورت و تا چه حد روشن، ارائه كنند. برخورد مناسب با اين مسئله در سطح وسيعتر به سلامت جامعه مرتبط می شود. چرا كه امروزه يكی از معضلات بسياری از جوامع مشكل برخورد با مسائل جنسی است.
كودكان از آغاز تولد دارای نوعی كنجكاوی نسبت به مسائل محيط و از جمله نسبت به بدن خود هستند، آگاهی و كنجكاوی شديد آنها نسبت به كاركردهای بدنشان از نوپايی آغاز می شود و تا دوران بلوغ ادامه می يابد. بچه هايی كه نحوه كاركرد بدن خود را می شناسند، درك بهتری از مفهوم جنسيت دارند و از هويتی محكم تر برخوردارند. دانش به كودكان قدرت می بخشد، بنابراين كودكان نيز مانند نوجوانان بايد به منابع اطلاعاتی قابل اعتماد دسترسی داشته باشند، چه درون خانواده و چه ديگر منابع موجود در جامعه. كودكان علاوه بر دانش زيست شناختی، به آموزش درباره روابط انسانی هم نياز دارند.
چنانچه كودكان اين اطلاعات لازم را از منابع سالمی مانند خانواده يا مراجع صحيح آنان در جامعه دريافت نكنند، از آنجا كه كنجكاوی بخش لاينفك وجود آنهاست، به دنبال منابع ديگری از جمله دوستان و اينترنت و… برای كسب اطلاعات می روند و چه بسا اين منابع، صلاحيت لازم را نداشته و اطلاعات غلط و نامناسبی در اختيار آنها قرار دهند. پس بهتر است اين آموزش در خانواده و به صورت صحيح صورت بپذيرد.
يكی از روش های حفظ سلامت جنسی كودكان، آموزش مفاهيم خصوصی و سری به آنان است. بايد به كودكان از همان سنين پائين آموخت كه برای اشاره به اعضای تناسلی خود از عبارت: «اعضای خصوصی بدن» استفاده كنند. يكی از كارهای مهم والدين اين است كه سطح شرم را در كودكان روبه رشد خود در سطحی نگهدارند كه وقتی بچه ها به اطلاعات نياز داشتند، نه والدين و نه كودكان نسبت به پرسش در اين باره بی ميل نباشند. كليد اين مسئله درك بين «سری» و «خصوصی» است. بايد به آنها بگوئيم «راز» يا «سر» چيزی است كه فقط تعداد محدودی از افراد از آن آگاهی دارند و نبايد آن را با ديگران در ميان گذاشت. از سوی ديگر اطلاعات خصوصی اطلاعاتی است كه ممكن است ديگران از آن آگاه باشند. اما ضرورتی برای در ميان گذاشتن آن وجود ندارد. مثلا هر يك از اعضای خانواده مسائل خصوصی خود را دارند. اعضای خصوصی بدن نيز چنين وضعی دارند. يعنی همه آدم ها در بدن خود اعضای خصوصی دارند ولی هر كس فقط می تواند به اعضای خصوصی بدن خود دسترسی داشته باشد.
صحبت درباره جنسيت برای اغلب والدين كار دشواری است. والدين يا نگران زياد گفتن هستند و يا كم گفتن و يا نگران گيج كردن بچه های خود. بسياری از والدين هم فكر می كنند كه اگر درباره مسائل جنسی به كودكان خود چيزی بگويند، افكار جنسی را در ذهن های كوچك آنها پرورش می دهند و با اين كار بچه ها را به تجربه جنسی تشويق می كنند. مسئوليت شما اين است كه حرف بزنيد و اجازه ندهيد كه ناراحتی خودتان يا سكوت فرزندتان مانع از بازكردن باب گفت وگو شود. نزد فرزندتان اعتراف كنيد كه سخن گفتن درباره جنسيت گاهی با شرم و حيا همراه است .چون موضوع حساس و خصوصی است.
سؤالاتی كه اغلب كودكان با كنجكاوی از والدين خود می پرسند اين است كه نوزاد از كجا می آيد؟ نوزاد چگونه بيرون می آيد؟ بچه چگونه داخل شكم مادر می شود؟ برای پاسخ به اين سؤالات بايد زمان مناسبی را انتخاب كرد و ابتدا بهتر است سؤال كنيم كه فرزندمان چه چيزی در مورد آن مسئله می داند و با توجه به اطلاعات، سطح سنی و درك او پاسخ دهيم.
لحظه های مناسب آموزش، موقعيت هايی هستند كه در طی زندگی روزمره ما رخ می دهند و به صورت فتح بابی برای گفت وگوی بيشتر درباره موضوع جنسيت عمل می كنند.

نكات كليدی هنگام گفت وگو درباره جنسيت :


هنگام گفت وگو درباره جنسيت، نكات كليدی زير را به خاطر بسپاريد:
۱پدر و مادر نخستين آموزگاران كودك در زمينه جنسيت هستند.
۲هنگامی كه می خواهيد گفت وگو درباره جنسيت را با فرزند خود آغاز كنيد شرم و حيا تا حدودی طبيعی است.
۳كودكان به منابع اطلاعاتی قابل اعتماد نياز دارند، آنها بايد توانايی اين را داشته باشند كه با شما يا فرد بزرگسال قابل اعتماد ديگری درباره اين موضوع خيلی حساس صحبت كنند.
۴اگر احساس می كنيد كه اين كار برايتان دشوار است، با والدين ديگر صحبت كنيد و برای تمرين، نظرات و پاسخ های خود را با صدای بلند به زبان بياوريد.
۵اگر فرزندتان شما را با سؤال خود غافلگير كرد، می توانيد پاسخ خود را به تعويق بيندازيد، اما حتما در اولين فرصت به سؤال او پاسخ دهيد.
۶اطلاعات در مورد جنسيت، مانند هرموضوع ديگر، نياز به بيان مكرر دارد، يك بار گفتن كافی نيست.
گاهی اوقات والدين به خاطر ارزش ها و عقايد خود، به صحبت با فرزندانشان درباره جنسيت علاقه ای نشان نمی دهند، آنها پيش خود می گويند: «اگر من اين واقعيت ها را به او بگويم و او از اين اطلاعات برای تجربه جنسی استفاده كند چه؟» يا «نكند فرزند من علاقه مرا نسبت به گفت وگو در اين باره، چنين تعبير كند كه من رضايت داده ام وارد تجربيات جنسی زودهنگام و نامناسب شود؟» اما ترس والدين را می توان با نتايج تحقيقات علمی ارزشمند كاهش داد. ثابت شده است كه ارائه اطلاعات بيشتر به نوجوانان، باعث افزايش تجربيات جنسی در آنها نمی شود، در واقع كودكانی كه نسبت به كاركرد بدن خود و مسائل مربوط به جنسيت آگاهی دارند، تمايل بيشتری برای به تأخير انداختن آميزش جنسی دارند، پس والدين می توانند ترس های خود را كنار بگذارند و مطمئن باشند كه به نفع بچه هاست اگر اطلاعات جنسی خود را از بزرگسالانی كه به آنان علاقه دارند، دريافت كنند. بچه ها به هر حال كنجكاوی خود را ارضاء خواهند كرد و اطلاعات لازم را از منابعی مانند دوستان، نشريات و… به دست خواهند آورد. از اين رو والدين بايد آموزش جنسی كودكان را برای اطمينان از رشد سالم آ نها تا بلوغ كامل، رهبری كنند.


تصوير بدنی :


بيشتر بچه ها، با آغاز سن بلوغ، نسبت به ظاهر خود نارضايتی هايی پيدا می كنند. بيشتر بچه ها واقعا نمی دانند كه چه می خواهند و با نگرانی منتظر می شوندتا ببينند چه شكلی از آب درمی آيند بيشتر بچه ها ده- دوازده ساله نسبت به تغييرات دوران بلوغ احساساتی متناقض دارند.
بلوغ زمانی است كه بدن كودك شروع به تغيير كرده و توانايی توليد مثل پيدا می كند، بلوغ فرآيندی طبيعی و بهنجار است كه در تمام انسانها رخ می دهد، آغاز بلوغ در بيشتر دخترها، حدود نه يا ده سالگی است اما گاه ممكن است اين رويداد، بين سنين هشت تا پانزده سالگی آغاز شود. بلوغ در بيشتر پسرها بين يازده و دوازده سالگی آغاز می شود، ضمن آنكه در پسرها هم تفاوت زيادی وجود دارد.
هر چه آغاز دوره بلوغ ديرتر باشد، مدت كامل شدن آن نيز بيشتر می شود.
بايد به آنها آموخت كه عواملی از قبيل وراثت و تغذيه بر شكل ظاهری افراد تأثير زيادی دارد. يكی از نكات مهم، توجه به بهداشت به ويژه در دوران بلوغ است. به بچه ها ياد بدهيد كه چگونه بهداشت بدن خود را با تميز كردن موهای ناخواسته و استفاده از وسايل بهداشتی و محصولات ضد عرق حفظ كنند. هنگام بلوغ ترشح چربی در پوست سر نيز افزايش می يابد. شايد لازم باشد فرزندتان موهايش را با فاصله كمی مثلا هر روز يا يك روز در ميان بشويد.
در مورد مسائلی مانند آكنه كه مخصوص سال های رشد بچه هاست به ويژه با توجه به محصولات ضد آكنه و بهداشتی كه امروزه وجود دارند بايد به فرزندانمان كمك كنيم تا در اين باره نگرانی نداشته باشند چرا كه آنها در اين سنين بسيار نگران شكل ظاهری خود هستند.
از ميان تغييرات دوران بلوغ، نوسانات خلقی بيشترين ناراحتی را برای والدين ايجاد می كند، بچه ها در اين مرحله از رشد، اغلب با والدين خود اصطكاك پيدا می كنند. وقتی فرزندتان دچار نوسانات خلقی است، هرگز كنايه ها، حالت ها و نيش خندهای او رابه خود نگيريد.
اگر نسبت به نوسانات خلقی فرزندتان صبور باشيد، بهتر می توانيد راههای ارتباط كلامی را با او نگه داريد. ممكن است فرزندتان برای مدت طولانی بد خلق باشد و تمايلی به همكاری با شما نشان ندهد، اما شما بايد در زندگی او حضور دائم داشته باشيد و برايش چارچوب و حد و حدود تعيين كنيد و او را مورد حمايت قرار دهيد.


هويت و سوگيری جنسی : 
بچه ها از پنج تا هشت سالگی در معرض پيام های بی شمار رسانه های جمعی، مدرسه و نهادهای مذهبی درباره هويت و سوگيری جنسی، قرار می گيرند. صحبت با بچه ها در مورد هويت جنسی و سوگيری جنسی موجب می شود آنها در فراز و نشيب های عاطفی خود كمتر با مشكل برخورد كنند. می توان با بچه ها درباره انواع عشق ها صحبت كرد مانند عشق به فرزندان و همسر و به آنها توضيح داد كه اين عشق ها با هم تفاوت دارند. بين افراد احساسات خاصی به وجود می آيد كه جاذبه جنسی ناميده می شود. وقتی نسبت به كسی اين احساس عاشقانه را داشته باشيم، دچار هيجان می شويم، اين احساسات ،احساساتی خوشايند است.
هيچ يك از جنبه های زندگی كودك به اندازه كانون خانواده در پرورش جنسيت او نقش ندارد. بچه ها در خانواده الگوی روابط آينده خود را پی ريزی می كنند. ارتباط بين والدين و اعضای خانواده در زندگی آينده و در مورد نحوه تشكيل خانواده آ نها تأثير بسياری دارد. فرزندانی كه رفتار والدين خود را نسبت به يكديگر، توام با محبت و صميميت و احترام می بينند، الگوی مناسبی برای آينده پيدا می كنند و ياد می گيرند كه به خانواده خود پای بند باشند و مسائل اخلاقی را رعايت كنند. نويسنده كتاب بر اين مسئله تأكيد دارد كه مسائل اخلاقی خانواده خود را حتما برای فرزندتان شرح دهيد و اصولی را كه برايتان اهميت دارد، چه به صورت كلامی و چه در عمل به او نشان دهيد. صرف نظر از ساختار خانواده مهم ترين چيزی كه بايد در خانواده وجود داشته باشد، احساس تعهد، علاقه و مراقبت از بچه هاست. مهارت های فردی و بين افراد كه برای زندگی در دنيای بزرگسالان لازم است. در خانواده و بر اساس برخورد متقابل بين اعضای آن شكل می گيرد.


كنجكاوی جنسی :
وقتی بچه ها دنيای بيرون خود را كشف می كنند، نسبت به اعضای خصوصی بدن هم جنس خود و جنس مخالف نيز به طور طبيعی كنجكاو می شوند. بچه ها در بازی های عادی خود از فرصت استفاده می كنند و از نظر جسمی به بچه های جنس موافق يا مخالف خود نزديك می شوند تا شكل بدن آنها را كشف كنند. معمول ترين سناريو، دكتر بازی كردن بچه هاست. بيشتر بچه ها تجربه دارند كه وقتی نزد پزشك می روند او بدن آنها را معاينه می كند، پس دكتر بازی می كنند تا بتوانند فرصت ديدن بدن ديگران را به دست آورند.
آگاه باشيد كه بچه ها از سر كنجكاوی بازيهای جنسی می كنند واين امری طبيعی است. اگر ديديد كه فرزندتان در حضور بچه های ديگر برهنه يا نيمه برهنه شده است، عكس العمل شما بسيار مهم است و بر احساسی كه فرزندتان در آينده نسبت به بدن خود و اعضای خصوصی آن پيدا خواهد كرد تأثيری بسيار مهم خواهد گذاشت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس