معماری
خانه ---> فقه معاصر ---> حکم تجلیل از میلاد النبي ومناسبت های اسلامی چیست؟
frghemoaser

حکم تجلیل از میلاد النبي ومناسبت های اسلامی چیست؟

حکم تجلیل از میلاد النبي ومناسبت های اسلامی چیست؟

نویسنده: دکتر یوسف قرضاوی / ترجمه : عبد القدیر صالحی

سؤال:  حكم تجلیل میلاد نبي الأكرم صلى الله عليه وسلم وغیره مناسبت های اسلامي مانند سالگرد هجرت نبوی و إسراء ومعراج چیست؟

جواب : بسم الله، والحمد لله، والصلاة والسلام على رسول الله، وبعد

هستند کسانی از مسلمانان که کوچک ترین توجه و یادی از مناسبت های اسلامی و یا تجلیل از هجرت نبوی یا إسراء ومعراج، و یا هم ولادت رسول صلى الله عليه وسلم، … و موضوعاتی از این دست را بدعت گمراهی پنداشته و سزاوار آتش می دانندکه این گونه مطلق حکم کردن درست نمی باشد؛ بلکه آنچه قابل نکوهش و انکار است انجام بعضی از منکرات و خرافاتی است که به همین مناسبت در بعضی از کشور ها بدون هیچ دلیل و حجت شرعی انجام می شود. ولی غنیمت شمردن فرصت برای بیان سيرت رسول الله صلى الله عليه وسلم، ومعرفی شخصيت این پیامر عظيم، و رسالت جاویدان رحمت عالمين در سالروز میلاد ایشان چگونه می شود که بدعت باشد و گمراهی؟!

همانا وقتی ما از این ایام بزرگ سخن می گوییم در حقیقت مردم را از نعمت بزرگی یاد آور می شویم و یاد آوری از نعمت ها امری مشروع ، مطلوب و ستوده است. و الله متعال ما را در قرآن بدان امر کرده است : (‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا وَجُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا‏* ‏إِذْ جَاءُوكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا‏)،{احزاب 10-9} «‏ اي مؤمنان ! به ياد آوريد نعمت خداي را در حق خودتان ، بدان گاه كه لشكرها به سراغ شما آمدند ولي ما تندباد ( سخت سردي ) را بر آنان گماشتيم و لشكرهائي ( از فرشتگان ) را به سويشان روانه كرديم كه شما آنان را نمي‌ديديد. خداوند مي‌ديد كارهائي را كه مي‌كرديد .  ‏ ( به خاطر بياوريد ) زماني را كه دشمنان از طرف بالا و پائين ( شهر ) شما ، به سوي شما آمدند ( و مدينه را محاصره كردند ) ، و زماني را كه چشمها ( از شدّت وحشت ) خيره شده بود ، و جانها به لب رسيده بود ، و گمانهاي گوناگوني درباره‌ي ( وعده‌ي ) خدا داشتيد.‏»

 این آیه یاد آور جنگ  خندق یا احزاب است که قریش و هم پیمانان شان در مدینه پیامبر عليه الصلاة والسلام را با سایر مسلمانان محاصره کرده و تصمیم به نابودی اسلام گرفته بودند … و الله ایشان را از این مهلکه نجات بخشید و بر دشمنان اسلام لشکری از فرشتگان و طوفان سردی را مسلط کرد. الله این ایام را در قرآن یاد آوری و تجلیل می کند که این روز ها را فراموش نکنید و معنایش این است که ما همیشه این تعمت ها را به یاد داشته باشیم و از یاد نبریم.

سخن از نعمت ها مطلوب است و در این ایام از نعمت های الله یاد آور می شویم و با ذکر حوادث زنده گی رسول الله صلی الله علیه و سلم پند ها و اندرز های و درس های را توشه گرفته و این آیا عیب است و بدعت و گمراهی ؟! هرگز!

دریک فتوای دیگر علامه قرضاوی می فرماید:

امروزه بعضی محافل و تجلیل های از میلاد النبی صورت می گیرد که ما آن را تایید کرده و برای مسلمین مفید می دانیم. ما می دانیم که صحابه -رضوان الله عليهم- از میلاد پیامبر صلى الله عليه وسلم و یا مناسبت های مانند هجرت و… تجلیل نمی کردند. چراکه آنها این قضایا را عملا نفس می کشیدند و یکجا با رسول الله صلى الله عليه وسلم، زنده نگه می داشتند. پیامبرصلى الله عليه وسلم در ذهن و ضمیر شان همیشه زنده بود و هرگز  از قلب شان بیرون نمی رفت.

چنانکه سعد بن أبي وقاص رضی الله عنه می گوید: « ما سیرت پیامبر  صلى الله عليه وسلم را در یاد و خاطر فرزندان خود مانند حفظ قرآن کریم زنده نگه می داشتیم »

ایشان بطور روزانه به فرزندان خود حکایت می کردند که در بدر، احد، خندق، خيبر و… چه اتفاق افتاده و نیازی نداشتند که سال یک مرتبه از پیامبر در هنگام سالروز ولادت شان یاد کنند.

سپس عصر و زمان فراموشی فرارسید ومردم این حوادث را فراموش کردند و از ذهن و ضمیر شان غایب شد و این افتخارات را از یاد بردند و بدان نیاز افتاد که یاد و خاطرات عصر پیامبر صلی الله علیه و سلم دوباره زنده شود. درست است که بعضی از بدعت ها نیز در این میدان راه یافت که مورد تاییدت ما نیست؛ ولی  من می گویم که ما اگر از میلاد النبی تجلیل می کنیم بدان خاطر است که مردم را به حقایق سیرت نبوی و رسالت محمدی آشناسازیم. من اگر از میلاد النبی تجلیل می کنم در حقیقت از رسالت آسمانی تجلیل می کنم!

به همین مناسبت مردم را به این سخن بزرگ تذکر می دهم تا ایشان را به سیرت نبي کریم صلى الله عليه وسلم پیوند بدهم: (لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا) [الأحزاب 21] «‏ سرمشق و الگوي زيبائي در ( شيوه‌ي پندار و گفتار و كردار ) پيغمبر خدا براي شما است . براي كساني كه ( داراي سه ويژگي باشند : ) اميد به خدا داشته ، و جوياي قيامت باشند ، و خداي را بسيار ياد كنند.» تا مانند صحابه آماده ای قربانی و ایثار گری شوند، مانند علی با خواب شدن در بستر پیامبر پیش مرگ رسول الله صلى الله عليه وسلم گردند تا چون اسماء که برای کمک به رسالت آسمانی به کوه ثور بلند شد ایشان نیز در راه ادای رسالت آماده تحمل سختی ها شوند.

بالاخره تا مانند رسول الله که در سفر هجرت برنامه ریزی کردند برنامه ریزی کنیم و همچون ایشان برالله توکل کنیم چنانکه وقتی ابوبکر گفت يا رسول الله اگر یکی از مشرکین پایین پای خود را ببیند ما را خواهد دید فرمودند : “ای ابوبکر گمانت در رابطه به دو کسی که سوم شان خدا است چیست؟! نگران نباشد الله با ماست.”.

ما امروز نیاز مند این درس ها و این گونه تجلیل ها هستیم تا مردم را با معانی و مفاهیم سیرت پیامبر صلی الله علیه و سلم آشنا سازیم. باور من این است که از ثمرات مثبت این محافل پیوند با اسلام از  طریق سیرت پیامبر صلى الله عليه وسلم است. تا مردم ایشان را به عنوان الگو اختیار کرده  و به ایشان اقتدا کنند و محفل و تجلیلی که غیر از این باشد آن را تایید نکرده و مفید نمی دانیم.

والله اعلم

دکتر یوسف قرضاوی /  رئیس اتحادیه جهانی علمای اسلامی

مرتبط:

مراسم جشن مولود از دیدگاه مخالفان و موافقان

حکم تجلیل از میلاد النبی ومناسبت های اسلامی چیست؟

دیدگاه شما در مورد برگزاری چشن ولادت پیامبر (ص) یا مولود چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

قالب وردپرس