دیدنی ترین صحنه های قیامت!

دیدنی ترین صحنه های قیامت!

شهید سید قطب / ترجمه :رضا خسروی حسینی

گفتگو و مجادله سخت گمراهان با پیشروانشان و
هم چنین سخنات خدا پرستان با یکدیگر و با فرشتگان از شیرین ترین دور نماهای
رستاخیز است .

نمونه ای از آنها را در اینجا بیان خواهیم
نمود .

* ( اولین آیه از مجادله گروه گناه کار ) *

وَقَالَ
الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا
تَبَرَّءُوا مِنَّا كَذَلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ
عَلَيْهِمْ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ (١٦٧)

(( خود کامگان و ستم پیشگان پس از دیدن عذاب
خواهند دانست که همه قدرت ها از آفریدگار جهان است و مجازاتشان بسی درد آور است (
عذاب خداوند بسی سخت است ) و این هنگام عذاب و در آن دمی است که پیروانشان بیزاری
می جویند و روابطشان قطع می شود .

دنباله روان و پیروان تباه کار نیز از پیشروان
گمراهشان آظهار تنفر می نمایند و می گویند اگر بار دیگر به دنیا بر گردیم مثل آنان
از پیرویشان بیزاری خواهیم جست این سرنوشت و گفتگوی حسرت بار و ملال انگیز گروه
زیانکار است که گریز از مجازات را آرزو می نمایند و خداوند این چنین نتیجه
کارهایشان را به آنان می نمایاند و از آتش دوزخ دور نخواهد بود ))          ( سوره بقره : 167 )

در آیه دیگر گفتگوی این دو دسته زیانکار
روشن تر بیان می شود …

وَقَالَ
الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ نُؤْمِنَ بِهَذَا الْقُرْآنِ وَلا بِالَّذِي بَيْنَ
يَدَيْهِ وَلَوْ تَرَى إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ
بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ الْقَوْلَ يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ
اسْتَكْبَرُوا لَوْلا أَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ (٣١)قَالَ الَّذِينَ
اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَنَحْنُ صَدَدْنَاكُمْ عَنِ الْهُدَى
بَعْدَ إِذْ جَاءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمِينَ (٣٢)وَقَالَ الَّذِينَ
اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ
تَأْمُرُونَنَا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَنْدَادًا وَأَسَرُّوا
النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الأغْلالَ فِي أَعْنَاقِ
الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (٣٣)

كافران
گفتند:) «ما هرگز به اين قرآن و كتابت ديگري كه پيشاپيش از آن بوده ايمان نخواهيم
آورد!; سؤال اگر ببيني هنگامي كه اين ستمگرند، در پيشبرد پروردگارشان (براي حساب و
جزا) نگه داشته شده‏ام در حالي كه هر كدام گناه خود را به گردن ديگري مي‏آفرينم.
(از وضع آنها)! تعجب مي‏كرديد؛ مستضعفان به مستكبران مي‏گردانيم. «اگر شما نبوديد
ما مؤمن بوديم!» (31)

(اما)
مستكبران به مستضعفان پاسخ مي‏داريم، «آيا ما شما را از هدايت بازداشتيم بعد از
آن،) به سراغشان شما آمد (و آن را بخوبي دريافتيد)؟! بلكه شما خود مجرم بوديد!»
(32)

و
مستضعفان به مستكبران مي‏گردانيم. «وسوسه‏هاي فريبنده شما در شب و روز (مايه
گمراهيند); ما شد)، هنگامي كه به ما دستور) مي‏خواست كه به خداوند كافر شويم و
همرديف براي او قرار دهيم!» و آنان، هنگامي كه عذاب (الهي) را مي‏ايستند پشيماني
خود را پنهان مي‏كردند)، (تا بينند؟! رسوا نشوند)! و ما غل و زنجيرهايي در گردن
كافران مي نه‏گانه‏اي آيا جز آن‌كه‏ذليل عمل مي‏شود؛ به آنها)! جزا داده مي‏سوزد
(33)

هرگاه سخن ستمگرانرا زمانی که در پیشگاه
پروردگارشان توقف کرده اند ببینی که چگونه به یکدیگر پرخاش می کنند و پس از دیدن
عذاب اظهار ندامت و پشیمانی می نمایند ، ناتوانان و کسانی که زبون بوده اند به
آنها که بزرگی کرده اند می گویند اگر شما نبودید مأمون بودیم ، متکبرین و گردنشان
نیز به آنان می گویند آیا بعد از اینکه هدایت شدید ما شما را گمراه کردیم ؟ شما
خودتان مردمی گناه کار و منحرف بودید .

آنها
دوباره می گویند مکر و فریب شبانه روزی شما ما را به خداوند کافر و ناسپاس کرد و
شما ما را وادار کردید که مؤمن نباشیم و در زندگی مشرک بمانیم ، به گردن چنین
ناسپاسان  گردنکشی زنجیر عذاب نهاده شود ،
مگر نه این نیست که مجازاتشان نتیجه کارهای نا پسند و ستممگری ایشان است ؟     

قَالَ
قَرِينُهُ رَبَّنَا مَا أَطْغَيْتُهُ وَلَكِنْ كَانَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ (٢٧)قَالَ
لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ (٢٨)

(( همدم چنین کسی می گوید خداوندا من او را
گمراه نکردم او خود در سر کشی و طغیان فرو رفته بود پاسخ چنین است که در پیشگاه ما
مجادله نکنید زیرا قبلاً همه حجت ها بر شما تمام شده بود ))    ( سوره ق : 27.28 )

این سه آیه نمونه ای از گفتگو و پشیمانی
دوزخیان و نا سپاسان بود آکنون لازم است برخی از سخنان دل نشین و آرام بخش
وارستگان و بهشتیان را هم بشنویم .

* گفتگوی نیکوکاران و سعادت مندان در بهشت :

قَالُوا
إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ (٢٦)فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا
وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ (٢٧)إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ
هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ (٢٨)

مي‏گردانيم.
«ما در مي‏گفت: خانواده خود ترسان بوديم (مبادا گناهانتان آنها)! دامن ما را
بگيرد)! (26)

اما)
خداوند بر ما منت نهاد) و از عذاب، ما را حفظ كرد! (27)

ما از
پيشاپيش او را مي‏بيني (و مي‏نوشند كه اوست نيكوكار و مهربان!» (28)

(( عده ای از بهشتیان به گروه دیگر روی می
آورند و می گویند رفتار ما در میان خانواده خود با مهربانی و عواطف انسانی همراه
بود ما بر آنان محبت داشتیم از این رو ما را عذاب سوزنده و دردناک دوزخ نگهداشت و
خداوند به ما بخشش نمود ما قبلاً به یاد حق بودیم و او را همواره می خواندیم و
براستی او مهربان و بخشنده  است ))

يَقُولُ
أَئِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ (٥٢)أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا
وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَدِينُونَ (٥٣)قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ
(٥٤)فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ (٥٥)قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ
لَتُرْدِينِ (٥٦)وَلَوْلا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
(٥٧)أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ (٥٨)إِلا مَوْتَتَنَا الأولَى وَمَا نَحْنُ
بِمُعَذَّبِينَ (٥٩)إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (٦٠)

كه
پيوندهاي مي‏ؿرخد، آيا (به راستين،) تو اين سخن،) را باور كرده‏اند، (52)

كه وقتي
ما مرديم و به خاك و استدلال مبدل شديم، (بار ديگر) زنده; مي‏شمارند و جزا داده
خواهيم شد؟!» (53)

(سپس)
مي‏گذاشتند; «آيا شما مي‏برند،و از او خبري بگيريد؟» (54)

اينهاكساني
كه نگاه‏هاي مي‏كرد)! ناگهان او را در مي‏گفت: دوزخ مي‏اندوختيد! (55)

مي‏گذرد;
خدا سوگندها نزديك بود مرا (نيز) به هلاكتشان بكشاني! (56)

و اگر
نعمت پروردگارم نبود، من نيز از احضارشدگان (در دوزخ) بودم! (57)

(سپس به
ياران خود مي‏گذاشتند; اي دوستانت آيا ما هرگز نمي‏ميرد; (و در بهشتند، جاودانه
خواهيم بود)، (58)

و جز
همانندهايي مرگ اول، مرگي به سراغشان ما نخواهد آمد، و ما هرگز عذاب نخواهيم شد.
(59)

راستي،
اين همانندهايي پيروزي); بزرگ است! (60)

(( یکی از بهشتیان به دیگران رو کرده و می
گوید دوستی داشتم که به من می گفت راستی تو باور می کنی که وقتی مردیم و اک و
استخوان شدیم ما را جزا می دهند ای دوستان اکنون به جهنم بنگرید او دوست خود را در
عذاب گرفتار می بیند و با اشاره به او می گوید به خدا تو می خواستی مرا هم گمراه
کنی و اگر بخشش پروردگارم نبود با تو در عذاب بودم . آری به راستی که ما جز یک بار
مردن دیگر مرگ و مردنی نخواهیم داشت و ما را عذاب نمی کنند  ؟ ))  (
سوره صافات : 50 )

اینها هم نمونه ایی از صحبت های بهشتیان بود
.

باشد که عاقلان و خردمندان پند گیرند!

——————————————

منبع :دور نمای رستاخیز در ادیان پیشین و قرآن

تألیف: سید قطب

ترجمه و پژوهش : غلام رضا خسروی حسینی

انتشارات : نشر مرتضوی 49