خانه ---> رمضان ---> حکم خوردن یا آشامیدن شخص روزه‌دار از روی فراموشی
غذا خوردن
غذا خوردن

حکم خوردن یا آشامیدن شخص روزه‌دار از روی فراموشی

حکم خوردن یا آشامیدن شخص روزه‌دار از روی فراموشی

نویسنده : دکتر یوسف قرضاوی/ مترجم: دکتر احمد نعمتی

 

سؤال: انسان چه بسا ایام ماه رمضان به ویژه در اوایل آن، از روی نسیان و فراموشی، یک لیوان آب یا یک سیگار یا هر چیز دیگری را بردارد و به دهانش گذارد، و بعد از خوردن مقداری غذا، یا نوشیدن قدری آب، به یاد می‌آورد که روزه است؛ آیا در این صورت می‌تواند روزۀ خود را به اتمام برساند؟

جواب: در صحیحین به نقل از ابوهریره روایت شده که پیامبر(ص) فرموده است:

(مَن نَسِیَ و هُوَ صائِمٌ فَأَکَل و شَرِبَ فَلیُتِمَّ صَومَهُ فَانَّما اَطعَمَهُ اللهُ وَ سَقاه)

« هر شخص روزه‌داری که از روی فراموشی چیزی بخورد و یا بیاشامد، روزۀ خود را تمام کند؛ زیرا، (در واقع) خداوند به او طعام و شراب داده است…»

این حدیث را دارقطنی به سند صحیح با عبارت دیگری آورده است:

(فَانَّما هو رِزقٌ ساقَهُ اللهُ اِلیهِ وَ لا قَضاءَ عَلَیهِ)

« این روزی‌ای است که خداوند به او ارزانی فرموده و قضای روزه بر او واجب نیست».

دارقطنی و ابن خزیمه و ابن حبّان و حاکم با عبارت دیگری آورده‌اند:

(مَن أَفطَرَ مِن رَمَضانَ ناسیاً فلا قَضاءَ عَلَیهِ وَ لا کَفّارَةَ)

«هر کس در روز ماه رمضان از روی فراموشی افطار نماید، قضا و کفّاره بر او واجب نیست».

ابن حجر می‌گوید: سند این حدیث صحیح است.

این احادیث به صراحت دلالت دارند بر اینکه خوردن و نوشیدن شخص روزه‌دار از روی فراموشی تأثیری در صحت و درستی روزه ندارد. این مطلب مطابق گفتار خداوند متعال است که می‌فرماید: (رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا)       « پروردگارا! اگر فراموش کردیم یا به خطا رفتیم بر ما مگیر»

و در حدیث ثابت شده که خداوند متعال این دعا را پذیرفت. همچنانکه در حدیث دیگری آمده است:

(آِنَّ اللهَ وَضَعَ عَن هذِه الاُمَّةِ الخَطَأَ وَ النِّسیانَ وَ مَااستُکرِ هُوا عَلَیه)

« خداوند خطا و فراموشی و اضطرار را بر امت من بخشیده است».

بنابراین شخص روزه‌داری که از روی فراموشی بخورد و بنوشد، باید بقیۀ روز را امساک کند و روزه‌اش را به اتمام رساند و شکستن روزۀ آن روز برای وی جایز نمی‌باشد. وبالله التوفیق

—————————————————-

منبع : دیدگاه‌های فقهی معاصر(جلد اول)/ مؤلف: دکتر یوسف قرضاوی/ مترجم: دکتر احمد نعمتی/ ناشر: نشر احسان/ چاپ اول1380

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *