گفتگوي جالب بنده ¬اي با پروردگارش !
گفتگوي جالب بنده اي با پروردگارش !
نويسنده: شه و بو آريايي (باران) / ترجمه: عثمان مرادي
گفتم: نا اميدم
فرمود: لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (الزمر/53)
از لطف و مرحمت خدا مأيوس و نااميد نگرديد . قطعاً خداوند همه گناهان را ميآمرزد . چرا كه او بسيار آمرزگار و بس مهربان است .
گفتم: كسي خبر ندارد بر دل و درون من چه ميگذرد.
فرمود: أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (الانفال/24)
و بدانيد كه خداوند ميان انسان و دل او جدائي مياندازد، و بدانيد كه همگان در پيشگاه خداي سبحان گرد آورده ميشويد.
گفتم: غير از تو كسي را ندارم
فرمود: نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ (ق/16)
ما از شاهرگ گردن بدو نزديكتريم .
گفتم: احساس ميكنم من را فراموش كردي
فرمود: فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُواْ لِي وَلاَ تَكْفُرُونِ (البقره/152)
پس مرا ياد كنيد تا من نيز شما را ياد كنم و از من سپاسگزاري كنيد و از من ناسپاسي مكنيد.
گفتم: كي به آرامش ابدي دست مييابم؟
فرمود: وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيباً (الاحزاب/63)
تو چه ميداني ، شايد هم فرا رسيدن قيامت نزديك باشد.
گفتم: تو بزرگي براي تو نزديك است، من حقيرم براي من بسيار دور است، تا آن زمان چكار كنم؟
فرمود: وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّىَ يَحْكُمَ اللّهُ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ(109/يونس)
از آنچه بر تو وحي ميشود ، پيروي كن و شكيبا باش تا خداوند ( ميان تو و ديگران ) داوري ميكند ( و فرمان خود را صادر مينمايد ) و او بهترين داوران است .
گفتم: تو صبوري، تو پروردگاري، من بنده توام و كم حوصله هستم، كارها را برايم زودتر انجام بده!
فرمود: عَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ (البقره/216)
چه بسا چيزي را دوست نميداريد و آن چيز براي شما نيك باشد ، و چه بسا چيزي را دوست داشته باشيد و آن چيز براي شما بد باشد ، و خدا ( به رموز كارها آشنا است و از جمله مصلحت شما را ) ميداند و شما ( از اسرار امور بيخبريد و مصلحت خود را چنان كه شايد و بايد ) نميدانيد .
گفتم من بندهي توام، در برابر تو ناتوان و ذليلم،چرا من را مشمول رحمت خودت قرار نميدهي؟
فرمود: إِنَّ اللّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ (البقره/143)
بيگمان خدا نسبت به مردم بس رؤوف و مهربان است.
گفتم: دل تنگم…
فرمود: بِفَضْلِ اللّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُواْ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ(يونس/58)
به فضل و رحمت خدا – به همين ( نه چيز ديگري ) – بايد مردمان شادمان شوند . اين بهتر از چيزهائي است كه ( از حطام دنيا ) گرد ميآورند ( و روي همديگر ميگذارند ) .
گفتم: توكلت علي الله
فرمود: إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ (آل عمران/159)
خدا توكّلكنندگان را دوست ميدارد .
گفتم: خدايا تو را سپاس
فرمود: وَمِنَ النَّاسِ مَن يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ (الحج/11)
گفتم: خيلي احساس تنهايي ميكنم…
فرمود: … فَإِنِّي قَرِيبٌ (البقره/186)
… من نزديكم.
گفتم: تو هميشه نزديكي، ولي من دورم، ايكاش ميشد بيشتر به تو نزديك شوم.
فرمود: وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ وَلاَ تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ (الاعراف/205)
پروردگارت را در دل خود ، با فروتني ( در برابر خدا ) و هراس ( از او ) و آهسته و آرام ، صبحگاهان و شامگاهان ياد كن ، و از زمره غافلان مباش .
گفتم: اين هم نياز به توانايي دارد.
فرمود: أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (النور/22)
مگر دوست نميداريد كه خداوند شما را بيامرزاد ؟ و خدا آمرزگار و مهربان است .
گفتم: بي گمان دوست دارم من را ببخشي.
فرمود :وَاسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ (هود/90)
از پروردگارتان آمرزش ( گناهان خود را ) بخواهيد و بعد ( از هر گناه و لغزشي كه در زندگي مرتكب ميشويد پشيمان شويد و ) به سوي او برگرديد . بيگمان پروردگار من بسيار مهربان ( در حق بندگان پشيمان و ) دوستدار ( مؤمنان توبهكار ) است .
گفتم: با آن همه گناه و عصيان، چكار ميتوانم بكنم؟
فرمود: أَلَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (التوبه/104)
گفتم: ديگر رو ندارم دوباره توبه كنم، زيرا پيشتر نيز توبه كردهام، ولي مجدداً به سوي گناه برگشتهام.
فرمود: …اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ . غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ …(غافر/2-3)
…خدا چيره و آگاه است.يزداني كه بخشنده گناه ، پذيرنده توبه است.
گفتم: با اين همه گناه، براي كدام يك از گناهانم توبه كنم؟
فرمود: إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (الزمر/53)
قطعاً خداوند همه گناهان را ميآمرزد . چرا كه او بسيار آمرزگار و بس مهربان است.
گفتم: دوباره روي به درگاهت بياورم، من را ميامرزي؟
فرمود: وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ(آل عمران/135)
و بجز خدا كيست كه گناهان را بيامرزد ؟
گفتم: نمي دانم چرا هرگاه اين آيه را مي شنوم شرمنده ميشوم، آتش ميگيرم و ذوب مي گردم، خدايا توبه ميكنم…
فرمود: إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ (البقره/222)
بيگمان خداوند توبهكاران و پاكان را دوست ميدارد .
ناگهان گفتم: الهي و ربي من لي غيرك
خدايا من غير از تو چه كسي را دارم.
فرمود: أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ… (الزمر/36)
يا خداوند براي ( حفاظت و حمايت از ) بندهاش كافي نيست ؟
گفتم: در برابر اين همه مهرباني ات چه گاري مي توانم انجام بدهم؟
فرمود: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً / وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلاً/ هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً.(الاحزاب/41-43)
اي مؤمنان ! بسيار خداي را ياد كنيد ( و هرگز او را فراموش ننمائيد ) . و بامدادان و شامگاهان ( و در همه وقت و آن ) به تسبيح و تقديس او بپردازيد. او كسي است كه به شما عنايت و مرحمت ميكند ، و فرشتگانش براي شما تقاضاي بخشش و آمرزش مينمايند ، تا يزدان ( جهان در پرتو الطاف خود و دعاي فرشتگان ) شما را از تاريكيهاي ( كفر و ضلالت ) بيرون آورد و به نور ( ايمان و هدايت ) برساند . چرا كه او پيوسته نسبت به مؤمنان مهربان بوده است .