خانه ---> رمضان ---> آیا در ماه شعبان روزهای مشخصی هستند که روزه گرفتن در آن روزها مستحب باشد ؟
ramadan
ramadan

آیا در ماه شعبان روزهای مشخصی هستند که روزه گرفتن در آن روزها مستحب باشد ؟

آیا در ماه شعبان روزهای مشخصی هستند که روزه گرفتن در آن روزها مستحب باشد ؟

نویسنده : دکتر یوسف قرضاوی/ مترجم: دکتر احمد نعمتی

 

سؤال: آیا در ماه شعبان روزهای مشخصی هستند که روزه گرفتن در آن روزها مستحب باشد؟

جواب: ماه شعبان یکی از ماه‌های سال است که پیامبر روزه گرفتن در آن ماه را بیشتر از ماهها دوست می‌داشته است.

عایشه –رضی الله عنها- روایت کرده است که پیامبر روزۀ هیچ ماهی را جز ماه رمضان کامل نگرفته است، برخلاف بعضی از مردم در بعضی کشورهای عربی که سه ماه رجب و شعبان و رمضان و شش روز از ماه شوال را که «ایام البیض» می‌نامند، روزه می‌گیرند، اینان روزه گرفتن را از اول ماه رجب شروع می‌کنند و تا هفتم ماه شوال یکسره به جز روز عید فطر ادامه می‌دهند؛ اما چنین عملی نه از پیامبر(ص) و نه از اصحاب و نه از تابعین به ما نرسیده است.

پیامبر(ص) چند روزی از هر ماه را روزه می‌گرفتند. عایشه می‌گوید: آن حضرت آنقدر پیاپی روزه می‌گرفت تا آنکه می‌گفتیم: دیگر افطار نخواهد کرد و آنقدر روزهای پیاپی افطار می‌کرد تا آنکه می‌گفتیم: دیگر روزه نخواهد گرفت. پیامبر اکرم(ص) گاهی روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه را روزه می‌گرفت؛ و گاه سه روز از هر ماه را، به خصوص «ایام البض» ماههای قمری را به روزه گرفتن اختصاص می‌داد و گاه یک روز روزه می‌گرفت و یک روز افطار می‌کرد؛ همانطور که داوود(ع) چنین کاری را انجام می‌داد. پیامبر(ص) در این‌باره می‌فرمایند:

(أَحَبُّ الصّیامِ اِلی اللهِ صیامُ داوُدَ، کان یَصومُ یوماً و یُفطِرُ یوماً)

« محبوب‌ترین نحوۀ روزه گرفتن نزد خداوند متعال روزۀ داود است که یک روز را روزه می‌گرفت و یک روز را افطار می‌نمود».

پیامبر اکرم(ص) در ماه شعبان زیاد روزه می‌گرفتند و گویی این عمل را یک نوع تمایل و آمادگی برای استقبال از ماه رمضان تلقی می‌کردند. اما اینکه روزهای مخصوصی از آن ماه را روزه می‌گرفته‌اند، هیچ حدیثی در این زمینه وارد نشده است. در دین اسلام جایز نیست که بدون سند شرعی یک روز معینی را اختصاص به روزه گرفتن، و شب مشخصی را اختصاص به شب‌زنده‌داری و عبادت بدهیم؛ و هیچ کس حق ندارد که برای مردم قانونی را تشریع کند، بلکه تکلیف و تشریع تنها از آنِ شارع مقدس است. تخصیص زمانها و مکانها برای عبادت و تعیین شیوه‌های خاص، فقط در حیطۀ اختیارات شارع است و جزء اختیارات بشر نیست. والله اعلم

—————————————————-

منبع : دیدگاه‌های فقهی معاصر(جلد اول)/ مؤلف: دکتر یوسف قرضاوی/ مترجم: دکتر احمد نعمتی/ ناشر: نشر احسان/ چاپ اول1380

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *