معماری
خانه ---> مقالات ---> جنبش دانشجويي و مبارزه با استعمار و استبداد

جنبش دانشجويي و مبارزه با استعمار و استبداد

جنبش دانشجويي و مبارزه با استعمار و استبداد

اين فرياد کهنه نمي شود

کيوان مهرگان

1- 16 آذر 1332 يک اتفاق دانشجويي است، ولي نمي توان آن خاطره سرخ را محصور در دانشگاه ها کرد و تنها از «قشر دانشجو» خواست که ياد اين روز را پاسداري کند. هر کس با هر مرامي و عقيده يي سر ناسازگاري با استعمار و استبداد توأمان دارد ناگزير از اين است که براي بزرگداشت «سه آذر اهورايي» سرپا بايستد و به احترام شان کلاه از سر بردارد، بنابراين در يک تحليل ساده چه آن دانشجوي بسيجي که حاشيه امن دارد و براي هر نوع فعاليتش از حمايت هاي پيدا و ناپيداي مادي و معنوي برخوردار است و چه دانشجويي که با دل به دردآمده از سياست هاي ناکارآمد و مديريت غيراستاندارد لب به انتقاد و اعتراض گشوده و در محدوده دانشگاه اين اعتراض را بيان مي کند و از هيچ گزندي مصون نيست در اين وجه از گراميداشت 16 آذر و شهداي آن مشترکند. اگر صداقتي هست- که ترديدي نيست در بين دانشجويان موج مي زند – چه در مراسم بسيجيان، چه در مراسم ديگر نحله هاي دانشجويي بايد توامان شاهد اين گراميداشت وجه ضداستعماري و ضداستبدادي 16 آذر باشيم.

 

2- وجه ضداستعماري جنبش دانشجويي تاکنون پررنگ بوده است. غفلت چند تن از دانشجوياني که ترک وطن کرده اند و در کشورهاي ديگر سکني گزيده اند، ذره يي از مقاومت و پايمردي دانشجويان استعمارستيزي مانند عبدالله مومني، احمد زيدآبادي، علي تاجرنيا و ديگر کساني که فعاليت در جغرافياي ايران را پذيرفته اند و هرازچندگاهي پاداش درخوري بابت اين ماندن و اعتراض کردن مي گيرند، کم نمي کند. جنبش دانشجويي در انحصار و اختيار چند چهره و فرد نيست که خطاي احتمالي چند نفر را به پاي همه جنبش بنويسيم.

 

بنابراين آن بخش از جنبش دانشجويي که مواضعي انتقادي- اعتراضي به مديريت کشور دارد همچنان به وجه ضداستعماري و استقلال طلبي خون سه آذر اهورايي وفادار است. برخورد انضباطي، امنيتي و قهرآميز با دانشجوياني که مسالمت آميزترين روش هاي مدني را براي بيان آنچه مي انديشند، انتخاب کرده اند تنها فضاي دانشگاه را پليسي تر مي کند. روند مشخصه سيال بودن جنبش دانشجويي اجازه نمي دهد فضاي پليسي- امنيتي براي ساکت کردن دانشجويان تداوم يافته و تاثيرگذار باشد. اي کاش مجموعه حاکميت با تدبير و دورانديشي تمام تمهيدات لازم را براي گراميداشت روز دانشجو فراهم مي کرد؛ آرزويي که از يک ماه پيش که موج دستگيري دانشجويان تشديد شد، به ناکامي رسيد.

 

3- چه قبول کنيم و چه قبول نکنيم، چه خوش مان بيايد و چه خوش مان نيايد، چه به روي خودمان بياوريم و چه با برخورد قهرآميز بخواهيم صورت مساله را پاک کنيم، در بين دانشجويان سراسر کشور کساني هستند که متفاوت از مسوولان کشور مي انديشند، متفاوت عمل مي کنند و متفاوت مي خواهند.

 

تجربه نشان داده با داغ و درفش نمي توان همه دانشجويان را به يک سمت هدايت کرد. اينان هم هستند، وجود دارند. مطالبات مشخص دارند چون از دل خانواده ها مي آيند و با تمام مصائب خانواده هاي ايراني آشنايند، حمايت بخش هايي از جامعه را به همراه دارند. از تير 1378 تا 16 آذر 1388 آمار بگيريد، چند دانشجو بازداشت شده اند، تاثير اين بازداشت ها، محروميت از تحصيل ها و اخراج کردن ها چقدر و تا چه حد به طول و عرض و عمق جنبش دانشجويي لطمه زده است؟ اگر بگوييم، هيچ سخني به گزاف نگفته ايم. بنابراين ناگزير پرسش هاي سال هاي پيش را تکرار مي کنيم؛ چرا به سخن دانشجويان منتقد و معترض گوش فرانمي دهيد؟ چرا براي بيان اعتراض شان مجالي درخور فراهم نمي کنيد؟ «هزار بار بدي کردي و ديدي ثمرش را / خوبي چه بدي داشت که يک بار نکردي».

 

4- وجه ضداستعماري و استقلال طلبي جنبش دانشجويي که همواره مورد تاييد و تاکيد مسوولان حکومتي بوده است رابطه تنگاتنگي با وجه ضداستبدادي جنبش دانشجويي دارد.آيا غير از اين است که پيدايش روزي به نام 16 آذر و روز دانشجو براي فرياد دست نشاندگي حکومت پهلوي بعد از کودتاي ننگين 28مرداد بود؟

 

5- جنبش دانشجويي ايران اساساً ماهيتي ضد امريکايي دارد چه، بهانه تازگي جنبش دانشجويي روز 16آذر يا به تغيير دکتر شريعتي قرباني شدن سه آذر اهورايي پاي نيکسون بود. مسوولان تنگناها را بردارند آن وقت خواهند ديد دانشجويان در صف اول مبارزه با امريکا قرار دارند. البته اين مبارزه علاوه بر آنکه سلبي و عليه امريکاست ايجابي و براي ساختن ايران عزيز است.

منبع : اعتماد دوشنبه، 16 آذر 1388 – شماره 2120

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس