معماری
خانه ---> دعوت و داعی ---> نسل پيروز
دعوت جمعی

نسل پيروز

نسل پيروز
 دكتر يوسف قرضاوی 

بزرگترين مساله اي كه مصلحان واقع بين مسلمان را به خود مشــغول كرده است، رشد نسل مسلمان و مؤمن تازه نفسي است كه شايستگي اين را داشته باشد تا نسل پيروزي ناميده شود و اين نخستين چيزي است كه امت اسلامي به آن احتياج دارد.
نسلي كه اسلام را به سرچشمة زلال و پاكش باز گردانيده ،آن را خوب بشـناسد، شناختي صحيح و متكامل و عاري از هرگونه اضافات و آلودگيها و تهي از هر نوع عيب و شائبه؛ اين اسلام، اسـلام قرنهاي عقب ماندگي و انحـطاط نيست كه عقـائدش را خرافات آلوده نموده، عباداتش را بدعتها فاسد كرده و جمود، تقليد و تعصب بر فقهش طغيان نموده باشد.
منظور ما اسـلام صدر اول است، اسـلامي كه قرآن از آسمان فرودش آورد، پيامبر گرامي مردم را به سوي آن فراخواند، ياران پاكش به آن ايمان آوردند و خلفاي راشدين به آن حكم نمودند و بر اثر آن تمدني كه قلّه آن با ابرها ستيز مي كـرد و پايه آن در زمين ريشه دوانيده بود، استوار گرديد، تمدني كه زمين را به آسمــان وصل كرد و دنيا را با دين رهبري نمود و علم و يقين را در يك زمان فراگرفت.
آن اسلام حق و قوت است، اسـلام علم و عمل است، اسـلام جهـاد و اجتهـاد است و اسلامي است فراگير و متوازن.
آن اسـلامي است كه ارزش را براي فرد، رابطه را براي خـانواده، ضمـانت را در اجتماع، شـوري را در حكم، رشـد را براي توليد، عـدالت را در توزيع و حقوق را براي همگان به رسميت شناخته و در اين رابطه تأكيد هم مي كند.
آري، اسـلام طبق برداشت نسـلي كه به دنبال آنيم، چنين است، ايمان به چنين اسـلامي همچون كوه استوارانه در ژرفاي ضمير اين نسل جاي گرفته و مخلصانه مردم را به سوي آن فرا مي خوانند، شعور و درك اين نسل به واسطه اين اسلام تشخيص مي دهد و وجودش از آن نوراني و روشن است.
نسلي كه سيمايش، اوصاف و ويژگيهايش بر كسي كه قران كريم را خوانده و يا سنت نبوي را مطالعه كرده است ، پوشيده نيست.
در سوره اعراف به آنان بر مي خوريم، آنگاه كه اين آيه را تلاوت مي كنيم : «و ممن خلقنا أمة يهدون بالحق و به يعدلون» از آفريدگان ما گروهي هستند كه به حق راه مي نمايند و به عدالت رفتار مي كنند. اعراف/181
همچنين در سورة مائده، آنجا كه خداوند سبحان، آمدنشان را به مؤمنين بشارت مي دهد و مرتدين را از آنان مي ترساند و آنها را براي آخر الزمان ذخيره نموده است تا به مبارزه با ارتداد برخيزند و ايمان را تثبيت نمايند : «يا أيها الذين امنوا من يرتد منكم عن دينه فسوف يأتي الله بقوم يحبهم و يحبونه أذلة علي المؤمنين أعزة علي الكافرين يجاهدون في سبيل الله و لا يخافون لومة لائم، ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء و الله واسع عليم» اي گروه مؤمنان ! هر يك از شما از دينش برگردد ، بزودي خداوند گروهي را بر مي انگيزد كه آنها را دوست دارد و آنان نيز او را دوست دارند ، نرم دلند بر مؤمنان ، زبردستند بر كافران، در راه خدا جهاد مي كنند و از سرزنش هيچ ملامت كننده اي باك ندارند، اين فضل و احسان خداست كه به هر كس عطا مي كند و خداوند صاحب گشايش و داناست. مائده/54
آنها را در اوائل سورة مباركة بقره مي يابيم، آنجا كه خداوند صفات پرهيزگاران را بيان مي كند، همانانكه بوسيله كتابي كه هيچ شك و شبهه اي در آن نيست و واضح و روشن است، راه يافته اند؛ همچنين در در مطلع سورة مؤمنون، آنجا كه خداوند ـ عزوجل ـ صفات وارثان فردوس برين را بر مي شمارد. و در آيات آخر سورة مباركة فرقان، آنجا كه خداي سبحان، اوصاف بندگان رحمان را به تصوير مي كشد؛ ودر اواسط سورة رعد كه ويژگيهاي صاحبان خرد و شعور را بيان مي دارد: «الذين يوفون بعهد الله ولا ينقضون الميثاق» آنانكه به عهد خداوند وفا مي كنند و پيمان ناگسستني را نقض نمي نمايند. رعد/20
هر كس كه قرآن را فقط باز كند و نخستين سوره ـ سورة مباركة فاتحه ـ را بخواند، اوصاف اين نسل را مانند روز روشن مشاهده مي كند، تا آنجا كه عينا آنان را مي بيند.
بزرگـتـرين چيـزي كـه مد نـظرشـان است و پيـوستـه آن را از خـداونـد مـتـعال مسألت مي نمايند هدايت به «راه راست» مي باشد، راه آناني كه مورد لطف و انعام پروردگار قرار گرفته اند، راه انبياء و صديقان و شهدا و صالحان، به دور از كوره راه يهود كه مورد خشم و غضب الهي واقع گرديدند و نصاري كه در گمراهي و فساد غوطه ورند، راهي جدا از كجراهه هاي اين گروه و آن گروه…
كسي كه سنت پاك پيامبر را مطالعه كند و احاديث مبارك آن حضرت را بخواند، آنها را با چشم دل، بدون هيچگونه تيرگي، مشاهده مي كند و مفصلا آنان را مي شناسد ؛ پيامبر بزرگ اسلام از پس غيب آنان را ديد و از آنان خبـر داد. پيامبر اكرم صلي الله عليه و سلم در مـــيان اين نسـل «برادران رسول الله» در آخرالزمان را ديد و آنان را در رديف اصحابش در اول اسلام يافت، قبل از اينكه به وجود بيايند، مشتاق ديدارشان شد و آرزو مي كرد آنها را پيش از اينكه از مادر متولد شوند، ببيند. در حديث شريف آمده است كه روزي رسول الله صلي الله عليه و سلم فرمود: « چقدر دوست دارم كه برادرانم را ببينم » اصحاب عرض كردند: اي رسول خدا! آيا ما برادران شما نيستيم؟ پيامبر صلي الله عليه و سلم فرمود: « شما ياران و اصحاب منيد؛ منتها برادرانم گروه ديگري هستند كه بعدها خواهند آمد. »
در ميانشان «غريبه ها» را ديد، كساني كه زنده مي كنند سنتهايي را كه در ميان مردم بدست فراموشي سپرده شده اند و اصلاح مي كنند آنچه را كه مردم از اين سنتها فاسد و نا همگون كرده اند، پس خوشا به سعادتشان!
در ميان آنها «شگفت انگيزترين ايمان داران» را ديد، افرادي كه به رسول خدا ايمان آورده اند در حالي كه هرگز – حتي براي طرفه العيني هم – او را نديده اند و به كتاب مقدسش «قرآن» ايمان آورده و به فرامينش عمل مي كنند.
در ميانشـان «متمسكين به دين» را در روزگـاران فتنـه و فساد ديد – درست در ميان تباه كنندگان و تباه شده گان – اگر چه دينداري در چنين اوضاع و احوالي «همانند به دست گرفتن اخگر آتش» است؛ اما جاي هيچ تعجبي نيست زيرا براي هر عامل از ايشان اجر و پاداش پنجاه نفر تعيين شده است.
و در ميانشان گروه پيروز را مشاهده كرد، ظفر منداني را كه فلســطين به دست پرتوان آنان فتـح مي گردد و يهود را شكست مي دهند و تمام هستي در صف آنـان با دشـمن به نـبرد مي ايستد؛ حتي درختها و سنگها اين گروه پيروز را ياري كرده و دشمنانشان را – به زبان حال يا مقال – به آنها نشان داده و مي گويند: « اي مسلمان! اي بندة خدا!… اينجا يك يهودي در پشت من (مخفي) است، بيا و او را به درك واصل نما»
نسلي كه آرزوهاي بزرگ در سر دارد ولي واقع بينانه فكر مي كند، به ساحل روياها خيره مي شود، با اين وجود از محاسبه نبرد سهمگين دريا، خشم موج و گردبادها غافل نمي شود، خيلي خوب مي داند كه زمانه دستخوش دگرگوني است و دنيا هر روز به كام يكي و روزگار هم هر روز با يكي سازگار، و دوام حال بستگي به مهارت دارد.
نسلي واقع بين كه در خشكي به شنا نمي پردازد و در دريا به شخم زني! بر روي صخره ها بذر افشاني نمي نمايد و با تارهاي پندار خيالي، قصرهايي بر روي ريگ روان بنا نمي كند.
نسلي كه از ياري خداوند مأيوس و از رحمت خداوند نااميد نمي شود؛ اما از حدود كارآيي و دايرة امكانات خويش به درستي باخبر است، بنا براين قبل از فصل برداشت در صدد چيدن ميوه بر نمي آيد، هر كاري را به موقع خودش انجام مي دهد و خود را گرفتار آنچه كه در توانش نيست نمي كند، خود را در تنگنا قرار نمي دهد، طوري كه وارد مخمصه و دردسري شود كه راه خروج آنرا نداند.
نسلي كه قوانين خدا را در جهان هستي اش مراعات مي كند، چنانچه احكام پروردگار را در شرعش رعايت مي كند، سياست بردبارانه اي را دنبال مي كند و داراي صبري زيبا است، او صبر مي كند تا دانه برويد، سپس برگ دار شود، آنگاه برگ شكوفه گرد دو بعد از آن شكوفه ميوه دهد و ميوه هم خوب برسد و ثمره اش را به حكم پروردگار خويش تقديم نمايد.
نسلي كه به دانش عقيده دارد و براي عقل احترام قابل توصيفي قائل است، در مقابل برهان سر تسليم خم مي كند و مطالب موهوم و افسانه اي را رد نموده و از گمان و هواهاي نفساني تبعيت نمي كند، تربيت شدة قرآن و سنت است، بر اين اساس مي داند كه فكر كردن فرض است و تأمل عبادت، طلب علم و دانش جهاد است و پافشاري و تعصب بر قديم، تنها به خاطر قدمتش جهالت است و ضلالت، و پيروي كور كورانه از پدران و بزرگان تباهي و فساد، بدين سبب او قبل از قضاوت فكر مي كند و قبل از عمل به فراگيري مي پردازد، استدلال مي كند قبل از اينكه معتقد شود و برنامه ريزي مي نمايد پيش از اينكه وارد مرحلة اجرا و تنفيذ گردد، هيچ حكمي را بدون گواه نمي پذيرد و هيچ ادعايي را بدون برهان، گفتة باري تعالي را نصب العين خود قرار مي دهد كه مي فرمايد: «قُل هاتوا بُرهانَكُم اِن كُنتُم صادِقين» سورة نمل آية 64 « بگو دليل و برهانتان را ارائه دهيد اگر از زمرة راستگويانيد »

 

برگرفته از «نسل پيروز» نوشته دكتر يوسف قرضاوی 

 ترجمه ابراهيم ساعدی

انتشارات سيد احمد جام 1378

منبع : بیداری اسلامی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس