معماری
خانه ---> تربیت، اخلاق و تزکیه ---> در جات گناه

در جات گناه

در جات گناه


استاد احمد مفتي زاده


از نظر اسلام هر گناه و انحرافي از موازين و مقررات مكتبي به اعتبار حدود و آثار و ضرر هاي اجتماعي آن مي تواند در يكي از سه درجه ارزيابي شود كه هر كدام حكمي جداگانه دارد .


درجه ي اول :آن است كه گناه فردي محض به حساب آيد .


درجه ي دوم :گناهي است كه حالت «فردي – اجتماعي دارد »


درجه ي سوم:گناهي است «اجتماعي محض »


منظور از فردي بودن گناه اين است كه : ارتكاب گناه تنها براي كسي كه مرتكب شده زيان آور است و در تواناي روحي و عاطفي او در پيمودن راه رشد و تعالي انساني و در تكامل شخصيت معنوي و حساسيت خود آگاهانه اش ، وقفه و اشكال ايجاد مي كند اما براي جامعه زياني ندارد ؛و آن را آلوده نمي كند و از مسيرش منحرف نمي سازد .


معني فردي و اجتماعي بودن گناه اين است كه هم ضرر صورت اول را دارد و روان شخص را در پذيرش فيض و آثار هدايت و تقوا ضعيف مي سازد و هم خيانتي است به جامعه ؛و آن را آلوده و براي سرايت همان گناه و نيز پذيرش امراض گوناگون آماده مي سازد .


اما اجتماعي بودن گناه به اين معني است كه جنبه ي فردي گناه در برابر زيان اجتماعي آن به قدري ناچيز است كه اصولاً قابل بحث نيست و شخص مرتكب گناه درست مانند دشمن جامعه و دشمن اسلام به حساب مي آيد كه جرم او بالاتر از آن است كه مانند افراد مسلمان با او معامله و به گناهان فرديش توجه كرد .


اگر يك نفر عادي دزدي كند و يا عمداً و آگاهانه زياني مادي و معنوي به ديگري برساند و انحراف او در جامعه انعكاس نيابد و فقط مسئله اي باشد مابين او و طرف مقابل اگر اين شخص از انحراف خود صميمانه پشيمان شود و به هر ترتيب مشروع و صادقانه زيان طرف را جبران كند ديگر مجازاتي بر او باقي نمي ماند اما اگر همين شخص مرتكب همين انحراف شد و كار او در جامعه انعكاس يافت اگر جامعه سالم باشد اقدامات صورت اول كافي نيست و اضافه بر آنها با توجه به چند شرط –يا به وسيله ي حد و يا تعزير «تنبيه در صورت اندازه به تناسب شرايط گوناگون و متغيير »مجازات شود .


اضافه شدن اين مجازات به نسبت صورت پيشين به خاطر حفظ بهداشت و پاكي جامعه است كه صرف نظر از قصور و انحراف يك فرد زمينه براي انحرافات ديگر فرا هم مي سازد تا كار به جاي برسد كه جامعه به كلي از پاكي و سلامت محروم ماند و آنگاه ناچار انقلاب شديد و كشتار صدها و هزاران نفر بايد جامعه را پاكسازي كرد .


پس از هم اكنون فردي را كه براي انحراف جامعه زمينه مي سازد مجازات مي كنيم و با اين مجازات «حد»مرزي مابين سلامت فعلي جامعه و فساد احتمالي  آن در آينده قرار مي دهيم «بايد توجه داشت كه اين مطلب در مورد جامعه ي سالم و پاك سازي شده صادق است نه جامعه ي فاسد و طاغوتي امروز »پس در صورت اول كه قضيه تنها در بين دو طرف مطرح است حل و فصل آن ميان دو طرف كافي بود اما در صورت دوم كه پاي احتمال آلوده شدن جامعه به ميان آمد حل و فصل خصوصي قضيه كافي نيست بلكه علاوه بر آن مجازاتي هم كه حق جامعه است بايد اجرا شود .


اما صورت سوم اين است كه همين انحراف رنگ و خاصيت رسمي و قدرت حكومتي پيدا مي كند كه در اين صورت مسئله مابين دو شخص نيست بلكه مابين جامعه و مسئول حفظ و حراست آن مطرح است .


اگر كسي با قدرت تقنيني يا قضايي يا اجرايي و يا هرگو نه مسئوليت حكومتي بخلاف موازين اسلام حكم و يا عمل كند در موارد مربوط به مسئوليت او در برابر جامعه ديگر مسئله ي حل و فصل خصوصي مسئله اساساً قابل تصور نيست زيرا در اينجا قضيه مابين دو نفر مطرح نيست تا جنبه ي شخصي داشته باشد هر چند صورت قضيه ظاهراً خصوصي به نظر مي رسد مثل اينكه يك نفر قاضي در مورد اختلاف بين دو نفر يا در مورد جرم يك فرد حكمي به خلاف موازين اسلامي صادر كرده باشد در مواردي كه انحراف داراي قدرت حكومتي است حتي در صورت هاي كه اصل خلاف متوجه يك فرد هم باشد ديگر اصولاًجنبه هاي شخصي و خصوصي آن مورد توجه نمي باشد و اين چنين انحرافي به عنوان يك گناه اجتماعي محض شناخته مي شود و شخص مجرم در واقع نه تنها نسبت به شخصي كه در باره ي او ظلم شده بلكه نسبت به كل جامعه و نسبت به نظام و مكتب مورد قبول خدا و خلق ظلم و تعدي روا داشته است. بنا براين اين چنين شخصي به عنوان دشمني كه آگاهانه عليه دين و خلق كار مي كند شناخته مي شود و هم چنان كه حل و فصل شخصي قضيه اصولاً به عنوان جبران گناه نيست و اگر مطرح است به عنوان مظلمه است .


حد و تعزيري كه براي افراد عادي تعيين مي شود و كافي مي باشد براي مجازات چنين اشخاصي كافي نيست و حتي قرآن در مورد انحراف سران و مسئولان حكومت از حكم  خدا ،اخطار هاي شديد دارد؛ به خلاف انحراف فرد كه در مورد آن كلماتي معادل گناه به كار مي برد . اما در مورد انحراف زمامداران مي گويد :آنها كه به آنچه خدا فرستاده حكم نمي كنند «در جاي كه فرمانروا هستند و حكومت را در دست دارند »كافر اند .


توجه : اين مطلب را كاك احمد سال 1359 نوشته اند .


—————————————————-


منبع : درباره كردستان


مؤلف : احمد مفتي زاده

۲ نظر:

  1. ناشناس

    در این مورد به ویبلاگ ما نیز نظر فرمائید
    http://www.abolfazl-zanjani.blogfa.com

  2. ناشناس

    مطالب خوبی بود تشکر میکنم

    جهت مزید مطالب به ویبلاگ ماهم در این موذد سر بزنید

    http://www.abolfaz-gr.blogfa.com

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس