معماری
خانه ---> دعوت و داعی ---> دعوت و توشه راه
دعوت جمعی

دعوت و توشه راه

دعوت و توشه راه

استاد مصطفي مشهور

هر مسافري براي رسيدن به سر منزل مقصود و تحقق غايت و هدف مسافرت خويش براي پيمودن راهش به توشه اي نياز دارد كه به همراه داشته باشد زيرا ممكن است در ميان راه مشكلاتي پيش بيايد كه او را از ادامه ي سفر باز داشته و بين او و هدفش مانعي ايجاد كند يا مسافرتش را به تعويق اندازد .

راه دعوت در نزد «داعي الي االله »به طريق بسياري امكان پذير است كه اولين و مهمترين شيوه انتخاب راهي است كه بايد اهتمام و توجه زيادي در آن مبذول گردد تا توشه ي فراواني فراهم آيد و مسافر را از انحراف در راه يا قطع سفر توقف يا تعويق آن حفظ كند زيرا در اين انقطاع و انحراف ها ضررهاي ضررهاي بسيار نهفته است كه خير و منفعت بسياري را زايل مي گرداند .

قبل از هر چيز اولين مرتبه ي اين توشه ايمان به خداوند و ترس از ذات ذولجلال وي نمايان مي گردد .در مرتبه ي دوم بعد از آن به كمك هاي ديگران و مصاحبت اشخاص صالح و نيكوكار و كساني نياز پيدا مي كند كه در مقام ارشاد و راهنماي هستند و اين نوع مصاحبتها باعث تجديد قوا و اراده و دوري از انحراف و اشتباه مي گردد.

براي اين كه ارزش گرفتن اين توشه را ثابت كنيم مي گوييو اگر وسيله ي نقليه اي در بين راه سوخت تمام كند جز تكه اي آهن چيز ديگري به حصاب نمي آيد نه حركتي دارد و نه گامي به پيش برمي دارد .به همين ترتيب كسي كه در راه دعوت قدم مي گذارد اگر از توشه ي ايمان و تقوي تهي گردد و يا نقصي در آن پديد آيد و در صدد افزايش توشه و يا تجديد آن نباشد به يك جسم جامد مريض و بي حركت تبديل مي شود كه خداوند در باره اش چنين مي فرمايد :

أَوَ مَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا / انعام 122

يعني :چگونه قابل مقايسه است آن كس كه مرده بود و زنده اش كرده ايم و براي او نوري قرار داده ايم كه به كمك آن ميان مردم راه مي رود با كسي كه صفت وي در ظامات «بودن »است و از ان بيرون شدني نيست .در سوره ي ديگري چنين فرموده است :

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ / انفال24

يعني :شما كه ايمان داريد :خدا را و پيامبر «ص» را اجابت كنيد و چون به چيزي دعوتتان كند كه زندگي جاويدتان مي دهد اجابت كنيد و بدانيد كه خدا ميان شخص و قلب او حايل مي شود و در پيشگاه او محشور مي شود .

اين توشه ي ايمان و تقوي در اعماق جانها چشمه هاي پر فيض را جاري مي سازد و در قلب و وجدان آدمي قدرت و قوتي را پديد مي آورد كه عزم و همتها را براي حركت آماده مي سازد اين وقت است كه همه ي سختي ها بر وي آسان مي گردد و او همه ي موانع را زير پاي مي نهد و راه برايش روشن و آشكار مي گردد .و همه ي اينها در پي صدق و اخلاص و عزم و ثباتي پديد مي آيد كه بيش از هر چيز به معجزه شباهت دارد .

اولين چيزي كه ما در راه دعوت بدان نيازمنديم اين است كه بايد ايمان داشته باشيم به اين كه :خداوند در هر حركت و سكون با ما است و ما در هر لحظه و ثانيه تحت مراقبت و امتحان او قرار داريم و هر كسي كه خداوند با وي باشد هيچ چيزي از او كم و يا ناپديد نمي گردد و شخصي كه خداوند با او نبوده و او را ترك كرده باشد عاقبت در گمراهي و نابودي خواهد بود .قرآن كريم اين همراهي خداوند را با مؤمنان متقي و پرهيز كار چنين ذكر مي كند :

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلاَّ بِاللّهِ وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلاَ تَكُ فِي ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُونَ  * إِنَّ اللّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّالَّذِينَ هُم مُّحْسِنُونَ  / نحل128-127

صبور باش كه صبر تو جز به تأييد خدا نيست به خاطر آنها غم مخور و از آن نيرنگ كه مي كنند دلتنگ مباش كه خدا با كساني است كه تقوي پيشه كرده اند و كساني كه نيكو كار اند .

وَأَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ / انفال 19براستي كه خدا با مؤمنان است .

وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ/ بقره 194  يعني بدانيد كه خداي متعال با پرهيز كاران است . در راه دعوت براي روشن شدن راهمان به نور خداوندي محتاجيم تا بدون لغزش و انحراف حركت كنيم و مقصودمان را دنبال نماييم . و اين هدف زماني برآورده مي شود كه از ايمان و تقوي توشه ي فراوان داشته باشيم .گفتار مذكور مصداق اين قول خداوندي است كه مي فرمايد :

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَآمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِن رَّحْمَتِهِ وَيَجْعَل لَّكُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ . /حديد 28

شما كه ايمان داريد از خدا بترسيد و به پيامببرش ايمان بياوريد تا از رحمت خويش به شما دو چندان عطا كند كه به كمك آن راه رويد و شما را بيامرزد كه خدا آمرزگار و رحيم است .

و در آيه ي ديگري چنين فرموده است : إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ / اعراف 201

 

يعني:كساني كه پرهيز كارند چون پنداري از شيطان بديشان رسد خدا را ياد كنند و در دم بصيرت يابند .

و در آيه ي ديگري فرموده است : وَأَنَّ هَـذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ / انعام 153

يعني :اين راه من راه مستقيمي است پس پيرو آن شويد و به راه هاي ديگر نرويد كه شما را از راه وي منحرف كنند .اين چيزهاست كه بدان سفارشتان كرده شايد پرهيزكاري پيشه كنيد

در راه دعوت براي اين كه بتوانيم مؤثر واقع شويم و حق را به جاي باطل برپا داريم لازم است كه به معناي عزت و قوت و بلندي مقام و شرافت پي برده و خويشتن را از هر گونه ضعف و سستي ذلت و خواري برهانيم و اين مهم هرگز بدون برداشتن توشه اي از ايمان تحقق نخواهد يافت .

وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ  /آل عمران 139

يعني :سست مشويد و غمگين مباشيد كه شما برتريد اگر ايمان داشته باشيد .

وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ  / منافقون 8

يعني :عزت ازان خدا است و ازان پيامبر او و ازان مؤمنان ولي منافقان نمي دانند .

ودر آيه ي ديگري مي فرمايد :

كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ /آل عمران 110

يعني :شما بهترين امتي هستيد كه بر اين مردم نمودار شده ايد كه به نيكي واميداريو و از بدي باز ميداريد و به خدا ايمان داريد .

در راه دعوت چه بسيار نيازمنديم كه نفسهايمان را براي جهاد و قرباني شدن عادت دهيم و جان و مال و وقت و تلاش خود را بدون شك و ترديد بكار گيريم .و كسي توان اين كار را خواهد داشت كه مجهز به ايمان بوده و ثواب و رضاي خدا ي را بر هر چيز ديگر ترجيح دهد و همهي ثروت و داراي خود را از روي جوانمردي در اين راه صرف نمايد .  الَّذِينَ آمَنُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ /نساء76

يعني :كساني كه ايمان دارند در راه خدا پيكار مي كنند و كساني كه كافر شده اند در راه طاغوت پيكار مي كنند .

إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ /توبه 111

يعني :خداوند از مردم جانها و مالهايشان را خريد و در مقابل اين كه بهشت از آنها است در راه خدا كار زار بكنند بكشند و كشته شوند .

ما در راه دعوت با ضرر و زيانهاي متنوع و بسياري روبرو مي شويم و اين به جهت سنت خداوندي است و صبر و تحمل در بابر شدايد و سختي ها بدون داشتن توشه اي از ايمان و تقوي ممكن نيست .

لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ أَذًى كَثِيرًا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ /آل عمران 186

در مالها و جان هاي خويش بليه ها مي بينند و از كساني كه پيش از شما كتابشان داده اند و از كساني كه شرك ورزيده اند ناهنجاريهاي بسياري مي شنويد .اگر صبوري كنيد و پرهيزگار باشيد صبر و پرهيزگاري از كارهاي پسنديده است .

1.  و اين منطق پيامبران خدا در برابر آزار و اذيت كفار بود : وَمَا لَنَا أَلاَّ نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَى مَا آذَيْتُمُونَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ

 /ابراهيم 12

يعني :چرا به خدا كه به راههايمان هدايت كرده توكل نكنيم به راستي بر آزار هاي كه به ما مي رسانيد صبر مي كنيم و توكل كنندگان بايد به خدا توكل كنند .

و منطق جادوگران فرعون پس از اين كه ايمان آوردند در برابر تهديد هاي وي چنين بود : قَالُوا لَن نُّؤْثِرَكَ عَلَى مَا جَاءنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالَّذِي فَطَرَنَا فَاقْضِ مَا أَنتَ قَاضٍ إِنَّمَا تَقْضِي هَذِهِ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا  * إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَايَانَا وَمَا أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَاللَّهُ خَيْرٌ وَأَبْقَى  /طه 73-72

گفتند:هرگز تورا بر اين حجت ها كه به سوي ما آمده و آن كه ما را آفريده ترجيح نمي دهيم هر چه مي خواهي بكن كه فقط در زندگي اين دنيا صاحب فرمان و اختياري ما به پروردگارمان ايمان آورده ايم كه گناهانمان را با اين جادو گري كه با اكراه بدان وادارمان كرده بودي بيامرزد كه خدا بهتر است و پاينده تر .

چقدر احتياج داريم كه خداوند در طرق دعوت ما را ثابت قدم بدارد و شك و ترديدي به درونمان راه نيابد تا باعث دوري و كناره گيري از واجبات گشته و اداي آن را سنگين و گران جلوه نمايد خداوند نعمت ثبات را براي مسلمانان منت نموده و مي فرمايد : يُثَبِّتُ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ/ابراهيم 27

يعني :خدا كساني را كه ايمان آورده اند به گفتار استوار در زندگي دنيا و آخرت استواري مي دهد .

إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلآئِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ / انفال12

يعني :و چون پروردگارت به فرشتگان وحي كرد كه من با شما هستم پس مؤمنان را ثبات دهيد .

داعيان حق در طريق دعوت از طرف دشمنان با انواع مختلفي از مشكلات چون وعده و وعيد ترس و تهديدو…روبرو مي شوند و بعضي هم بر اثر اين مشكلات و تهديدات دشمن از وظيفه ي دعوت كناره گيري مي كنند و در گوشه اي مي نشينند و فقط كساني از آن ورطه نجات مي يابند كه به سلاح ايمان مجهز بوده و داراي توشه ي تقوي و پرهيز گاري باشند .خداوند مي فرمايد :

يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ *  الَّذِينَ اسْتَجَابُواْ لِلّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَآ أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُواْ مِنْهُمْ وَاتَّقَواْ أَجْرٌ عَظِيمٌ  *  الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ   *   فَانقَلَبُواْ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُواْ رِضْوَانَ اللّهِ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ   *  إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءهُ فَلاَ تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ /  آل عمران 175-171

يعني :به نعمت و كرم خدا شادمانند و خداوند پاداش مؤمنان را تباه نمي كند كساني كه خدا و پيامبر را پس از ان چشم زخم كه به ايشان رسيده بود نيكو كاران و پرهيز گارانشان اجابت كردند پاداشي بزرگ دارند كساني كه مردم به آنها كفتند مردمان براي جنگ با شما گرد آمده اند بترسيد ايمانشان فزون شد و گفتند :خدا ما را بس كه نيكو تكيه گاهي است آنگاه با نعمت خدا و بهره وري باز گشتند و بدي به آنها نرسيده بود و خداي داراي كرمي بسيار است اين شيطان است كه ياران خويش را مي ترساند اگر براستي مؤمنيد از آنها نترسيد و از من بترسيد .

ما در راه دعوت به تحكيم پيوند برادري و دوستي نيازمنديم تا در امور دعوت از طريق مذاكرات و ديدارها تعاون و تفاهم ايجاد گردد و اين رابطه تنها در ميان مسلمانان به صورت درست و واقعي به وجود مي آيد .

وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ / توبه 71

يعني :مردان مؤمن و زنان مؤمن بعضي از ايشان دوستان ديگرند .

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ / حجرات 10

يعني :حقاًكه مؤمنان برادرند پس ميان دو برادرتان صلح و آشتي برقرار كنيد و از خدا بترسيد شايد خدا شما را مورد رحمت خويش قرار دهد .

حضرت محمد «ص»اين دوستي و محبت را شرط ايمان كامل بيان نموده و مي فرمايد:

ايمان فردي از شما كامل نمي شود مگر آنكه هرچه را كه براي خود دوست مي دارد براي برادر خود نيز دوست بدارد »

داعيان راه حق در اثناي دعوت با موانع و عوامل ناگواري مواجه مي شوند كه باعث توقف و كسالت مي گردد تا جاي كه اگر وضع ادامه يابد به ترك آن مي انجامد .ولي در اين موقعيت مسلمانان مي توانند ثمره ي صبر و استقامت و پيروزي حق و حقيقت را چنان كه قرآن وعده داده به همديگر ياد آوري كنند و از آن پند گيرند تا بتوانند خويشتن را از اين ورطه نجات بخشند و در رهاي از آن همديگر را مساعدت نمايند .

داعيان راه حق با صحنه ها و مواضع مختلف رو در رو مي شوند كه آنان را در رنج و سختي و سرگرداني مي افكند در اين هنگام داعيان حق بايد موضعشان را در برابر اين واقعيات و حوادث مطابق احكام اسلامي و ارزشهاي والاي اسلام و حق و حقيقت روشن سازند و حق را بگويند اگر چه به رنج و مشقت دچار گردند و اين حقيقت گوي بدون داشتن ايمان و توشه اي از تقوي و پرهيز گاري ممكن نيست :

وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا  *   وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ /  طلاق3-2

يعني :هركه از خدا بترسد براي وي راه برون رفتني مي نهد و از آنجا كه به حساب نمي آورد روزيش مي دهد و هر كه به خدا توكل كند خدا او را كفايت كند .

 وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ  / تغابن 11

يعني :هر كه به خدا ايمان بياورد خدا قلب او را هدايت مي كند .

 وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا  / طلاق 4

يعني هر كه از خدا بترسد وي را در كارش آساني نهد .

رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا  / كهف 10

يعني :پروردگارا ما را نزد خويش رحمتي عطا كن و براي ما در كارمان راه يابي مهيا كن .

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا  ژ احزاب 70

يعني :شما كه ايمان داريد !از خدا بترسيد و سخن صواب گوييد .

در حديث شريفي آمده است :

«بهترين جهاد گفتن سخن حق در پيش سلطان ظالم است »

در صحنه ي دعوت بر هر فردي واجب است كه احكام خداوند را در كل گفتار و كردارش مراعات نموده و كوچكترين تخلفي از امر خداوند ننمايند و در تمام امور و احوال اوامر پيامبر را مد نظر قرار دهد و بر وحدت صفوف و اتحاد و اتفاق بين افراد بكوشد و از وحدت و جماعت مسلمانان خارج نشود و براي برآورده شدن اين مقصود ايمان راستين لازم است تا صاحبش را از كوتاهي و مخالفت و عدم تعهد باز دارد .

 وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ / احزاب 36

يعني :مرد و زن مؤمن را نرسد كه وقتي خدا و پيامبرش چيزي را اراده كردند آنكه باشد ايشان را اختيار در كار خويش .

وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ  / آل عمران 103

يعني :همگي به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد .

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ / نور 62

يعني :مؤمنان فقط آنهاي هستند كه به خدا و پيغمبرش گرويده اند و چون با وي بر كار جمعي باشند نروند تا از او اجازه خواهند كساني كه از تو اجازه مي خواهند همانا كساني هستند كه به خدا و پيامبرش «ص»گرويده اند .

در راه دعوت به علم نافع نياز مبرم وجود دارد تا شخص داعي داراي روشناي كامل و بصيرت تام شود اما براي رسيدن به اين منظور فقط خواندن كفايت نمي كند بلكه ترس از خدا و خلوص نيت لازم است تا خداوند نيز علم و نور و توفيقي از جانب خود عطا نمايد .

وَاتَّقُواْ اللّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّهُ / بقره 282

يعني :از خدا بترسيد كه خدا شما را تعليم مي دهد .

وَقُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا  / طه 114

يعني :بگو پروردگارا مرا دانش افزاي .

ما را در راه دعوت و صحنه هاي مختلف آن نياز شديد به تأييد و توفيق خداوندي احساس مي كنيم مخصوصاً هنگامي كه با تزوير و مكر و فريبكاري هاي مختلف دشمنان مواجه مي شويم .خداوند مي فرمايد :

وَزُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ  / بقره 214

يعني :و متزلزل شدند تا آنجا كه پيامبر «ص»و مؤمنان با وي همي گفتند :ياري خدا كي مي رسد بدانيد كه ياري خدا نزديك است .

و نصرت و كمك خداوندي فقط براي مسلمانان مجاهد ميسر مي شود آنجا نيز داشتن توشه اي از ايمان قوي عامل اساسي و شرط لازم تحقق و نصرت و ياري خداوندي است . وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ  / روم 47  و ياري مؤمنين بر ما لازم است .

 إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ  / غافر 51

يعني :ما پيامبران خود را با كساني كه ايمان آورده اند در زندگي اين دنيا و روزي كه گواهان قيام مي كنند ياري مي كنيم .

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا/نور 55

يعني :خدا به كساني از شما كه ايمان آورده اند و كارهاي شايسته كرده اند وعده داده كه در اين سرزمين جانشينشان كند چنان كه پيش از ايشان را جانشين كرد و دينشان را كه براي ايشان پسنديده است استقرار دهد و ترسشان را به ايمني تبديل كند مرا عبادت كنند و چيزي را براي من شريك قرار ندهند .

سر انجام بر ما لازم است كه بر عهد وفادار باشيم و هرگز نبايد آن را شكسته يا تبديل و تعويض نماييم تا بتوانيم خود را مشمول ياري خداوند گردانيم و در اين راه ايمان و تقوي بهترين زاد و توشه است .

بَلَى مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ / آل عمران 76

يعني :بلكه هر كه به پيمان خويش وفا كند و پرهيزگار باشد خدا پرهيز گاران را دوست دارد .

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا / احزاب 23.

يعني :از جمله ي مؤمنان مرداني اند كه به پيماني كه با خدا داشته اند وفا كرده اند برخي شان نذر خويش را انجام داده اند و برخي از ايشان در حال انتظار مي باشند و و بدل نكردند و هيچ وجه بدل كردني .

ميزان احتياج ما به توشه ي راه چنان زياد است كه بي آن نمي توانيم قدمي برداريم و يا عمل خيري انجام دهيم .بايد بيش از پيش به فكر ذخيره ي توشه ي ايمان و تقوي در وجود خود باشيم و همواره در افزودن آن بكوشيم و از كاهش آن جلوگيري كنيم .

————————————————

منبع : توشه راه

مؤلف :استاد مصطفي مشهور

مترجم: نعمت الله شهراني

انتشارات : نشر احسان

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس