معماری
خانه ---> تربیت، اخلاق و تزکیه ---> اندرز دهنده خاموش

اندرز دهنده خاموش

اندرز دهنده خاموش


 قبر خانه تنهايي، سراي ترس و دلتنگي، زادگاه و موطن تاريکي است ملازم آن در بيخوابي و ساکن آن در خاموشي. يار و همدم وي ناله و فرياد، خونا به و کرم است. خانه مردگان، جاي حسرت و افسوس و غصه‌ هاست.


قبر: پيامبر (صلى الله عليه وسلم) درباره‌ اش فرمود: «إن القبر أول منازل الآخرة، فإن نجى منه فما بعده أيسر منه، وإن لم ينج منه فما بعده أشد منه». (رواه الترمذي). قبر اول منزل از منازل آخرت است، پس اگر فرد از آن نجات يافت بعد از آن (دنباله آن) آسانتر است، و اگر از آن رستگار نشد بعد از آن سخت‌ تر است.


باز پيامبر (صلى الله عليه وسلم) در درباره آن فرموده: «ما رأيت منظراً قط إلا والقبر أقطع منه». هيچ منظره ‌اي را از قبر سخت ‌تر و ناخوشايندتر نديده‌ ام.


قبر خانه‌اي است که بعد چند لحظه يا چند ساعت و يا چند سال ديگر بطرف آن کوچ خواهي نمود و مسلمان شکي در آمدن اين لحظه ندارد.


قبر: منظره ايست که با آن دلها نرم و چشمها گريان مي‌ شوند. انسان را نسبت به دنيا بي‌علاقه و به آخرت ترغيب و علاقه ‌مند مي‌نمايد. يادآور مرگ، در هم کوبنده لذات و خوشيها. جدائي کننده جمعيتهاست. پند و عبرت و بيداري از غفلت را ياد مي دهد.


قبر: با بي‌ صدايي زندگان را پند مي ‌دهد. تا آينده را بياد آورند و بيشتر براي آخرت و معاد آماده شوند. پيامبر (صلى الله عليه وسلم) فرمود: «کنت نهيتكم عن زيارة القبور، فزوروها، فإنها تذکر الآخرة». شما را از زيارت قبور نهي کرده بودم، از اين به بعد آنها را زيارت کنيد، «به زيارت قبرها برويد» چون ياد آور آخرت است.


در آنجا قبر مي ‌پرسد کجاست ثروت و سامان؟ کجاست زيبائي و فربندگي؟ تندرستي و نيرو کجاست؟ بيماري و ناتواني «سستي» کجاست؟ کو توانايي و قدرت؟ سلطه و عظمت کجاست؟ تضرع و فروتني يا خواري کجايند؟ آري قطعاً قبر جسمهاي نازک و توانگري را که همواره در نعمت بودند و بوي عطر از آنها بر مي ‌خواست مي‌ فشارد، و چه کاري که با آنها مي‌ کند؟!


در داخل قبر چهره ‌هاي فريبنده، دستهاي ستمکار، زبانهاي دروغگو، چشمهاي خائن و دلهاي سياه به جمجمه و استخوانهاي پوسيده تبديل مي ‌شوند. و بجز اعمالي که صاحب قبر پيش از خود فرستاده چيزي باقي نمي‌ ماند «تنها کارهاي نيک انسان در دنياست که در قبر بداد او مي ‌آيد».


عذاب قبر: پيامبر (صلى الله عليه وسلم) هيچ نمازي را نمي‌ خواند مگر آنکه در آن نماز از عذاب قبر بخدا پناه مي ‌برد. و مي ‌فرمود: «إذا فرغ أحدکم من التشهد الأخير فليتعوذ بالله من أربع: من عذاب جهنم ومن عذاب القبر ومن فتنة المحيا والممات ومن فتنة المسيح الدجال». (رواه ابن ماجه)


هرگاه در نماز به آخر تشهد دوم رسيديد «قبل از سلام کردن» از چهار چيز بخدا پناه بريد: 1- از عذاب جهنم 2- عذاب قبر 3- فتنه زنده ‌ها و مرد‌ه ‌ها و فتنه دجال. «اين دعا: «اللهم إني أعوذ بك من عذاب القبر ومن عذاب النار ومن فتنة المحيا والممات ومن فتنة المسيح الدجال».


پيامبر (صلى الله عليه وسلم) به اصحاب و ياران خود مي ‌فرمود: «استعيذوا بالله من عذاب القبر فإن عذاب القبر حق»؛ (رواه احمد) از عذاب گور بخدا پناه ببريد همانا عذاب قبر حق است.


و پيامبر مي‌ فرمايد: «إن هذه القبر مملؤة ظلمة على أهلها وإن ‌الله عزوجل ينورها لهم بصلاتي عليهم». (رواه مسلم). همانا اين قبرستانها بر ساکنينش بسيار تاريک است، خداوند عزوجل بوسيله درود و دعاي من برايشان آن را روشن و نوراني مي ‌گرداند.


برادر جان! قبر همان اندرز دهنده ساکت است. اندرزها و پندهاي آنرا شنيدي حال چه چيزي برايش مهيا نموده ‌اي؟ آيا کردار نيک و عمل صالحي که شما را از ترس و عذاب آن نجات دهد براي داخل قبر آماده نموده ‌اي؟ يا اينکه بي ‌خبري از اينکه روزي به آنجا خواهي رفت؟


برادرم! بهتر است خود را براي آن روز آماده کني «توشه ‌اي براي آن روز داشته باشي» تو مي ‌تواني کارهاي نيک انجام دهي و نيک باشي. باقيمانده عمر خود را غنيمت شمار. اين زندگي فرصتى است براي نجات «در آنجا»، برخيز و کمر همت ببند و تصميم بگير که از اين به بعد نيک باشي و نيکي کني، قبل از اينکه بهنگام مرگ پشيمان و شرمنده شوي که فايده ‌اي ندارد.


—————————————-


منبع : ترجمه: الواعظ الصامت / اهل سنت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس