معماری
خانه ---> دعوت و داعی ---> نسل بي نظير قرآني
دعوت جمعی

نسل بي نظير قرآني

نسل بي نظير قرآني

شهيد سيد قطب (رح)

در اينجا يك پديدۀ تاريخي مطرح است كه بايد دعوتگران اسلام
در هر زمان و مكان در باره اش فـراوان به تأمل و كندكاو بپردازند. چـون در خط مشي
اين دعـوت و جهت گيري آن تأثيـر حتمي و غيـر قابـل انكـار دارد .بايـد سرچشمه اي
را كه آن نسل اول از آن سيراب مي شده اند مـورد توجـه قـرار داده ، در بـرنامه و
راه و روشي كـه بر اساس آن بـار آمـدند دقت نمائيم. چه بسا در اين برنامه چيزي
دگرگون شده باشد. اولين سرچشمه اي كـه آن نسل از آن سيراب مي شدند فقـط و فقـط
قرآن بود. در واقع احـاديث و سنت رسول الله (ص) هم تنها اثـري از آثار همين سرچشمه
بودند؛ همانطـور كه حضرت عايشه مي فـرمايند: «خلق و خـوي او قرآن بود.»

پس قـرآن تنها منبعي بـود كـه از آن استفاده مي كـردنـد و
بـر طبق آن خـود را مي ساختند و بـر اساس آن بـار مي آمدند علت اينكـه آن نسل در
مرحلـه شكل گيـري ، بـه كتـاب خـدا (قرآن) محـدود شدند فقدان فـرهنگ و تمدن و
فرهنگ هاي جهاني نبود بلكه از يك طرح و برنامه از پيش تعيين شده نشأت گرفته بود.

رسول خـدا (ص)مي خـواست نسلي را بسازد كه عقلهـا و
قلبهايشان و شعور و بينش آنهـا پيراسته و كاملاً خـالص باشد و در مرحله تكوين
يافتن از هـر عامل مؤثري جـز برنامـه الهي تعبير شده در قـرآن ، دور و بر كنـار
باشند.

آري ، اگـر آن نسل در تاريخ بـه چنان موقعيت منحصر به فـردي
دست يافتند ، به خاطر آن بـود كه تنها از يـك سـرچشمه استفاده مي كـردند. ولـي
متأسفانه نسلهاي بعـدي سرچشمه هاي ديگـري را هـم بـا اين سـرچشمه در آميختند! بدون
تـرديد ، آميختن و آلـوده شدن آن سرچشمه نخستين با ساير سرچشمه ها ، اساسي تـرين
عامـل بوجود آمدن اين اختلاف فاحش ميان آن نسل بي نظير و منحصر به فرد با ديگر
نسلها مي باشد.

عامل اساسي ديگري علاوه بر «انحصاري بودن منبـع مورد
استفاده» مي تـوان عنـوان كـرد ، اختـلاف فاحشي است كه در نحوۀ درك و دريافت از
قرآن ، ميان آن نسل و ديگر نسلها ديـده مي شود.آن نسل اول هيچـگاه قـرآن را به قصد
دانش اندوزي و كسب معلومات بيشتر و يا به منظور تفنن و تلـذذ نمي خواندند. هيچ يك
قـرآن را صـرفاً براي افزودن برتوشۀ معلومات و دستاوردهاي علمي و فقهي خود ، فرا
نمي گرفتند. هدف آنها از فراگيري قرآن اين بود كه اوامر و رهنمودهاي خدا را در
رابطه با خويشتن ، جـامعه ، رويـه و شيـوه زندگي كردنشان دريابند و پس از شنيدن
فـرمان الهي ، بلافاصله بـدان عمـل نمايند…درست مثل سربازي كـه در ميدان نبرد به
محض رسيدن « فرمان روز » آن را به مورد اجرا در آورد! به همين دليل اصرار نداشتند
كه انبـوهي از آيات را در يك جلسه فرا گيرند.

به این تـرتیب قـرآن بـه عنـوان یک بـرنامه ی واقعنگـر ،
فعالیت های درونی و زنـدگی روز مـرة آنها را پوشش می داد و تبديل به فرهنگ پویایی
شده بود که با آثار و پدیده های خود ، خط سیر زندگی را دگرگون میساخت و هیچگاه به
کنج اذهان و به لابه لای اوراق محدود نمی گشت .

قـرآن گنج های خـود را تنها در اختیـار کسانی قرار می دهـد
که با روحیـه ی علم برای عمل به آن روی بیاورند .

———————-

بر گرفته از كتاب نشانه هاي راه تأليف: شهيد سيد قطب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس