معماری
خانه ---> smsنكته سخن نيكو ---> رسائل النور چه چیزی را به من آموخت؟!

رسائل النور چه چیزی را به من آموخت؟!

رسائل النور  چه  چیزی را  به  من آموخت؟!

ترجمه و تدوین: ادریس قیصری

به من آموخت  که بسم الله  گفتن  در  رأس  هر  کار  خیری است، و ابتدای  هر  کار  مهمی  با  بسم الله  شروع  می شود.(الکلمات ص 6)

به  من آموخت : این  کلمه ی  طیبه ی  مبارک  که بسم الله  است  شعار  اسلام  و ذکر  تمام  موجودات  است  که با زبان  حال  بیان  می  کنند.(الکلمات ص 7)

به  من آموخت : بسم الله  گنج بزرگی است  که  هرگز  تمام  شدنی  نیست  چون فقر  ما را  به  رحمت فراوان  خداوند  پیوند  می دهد ،  و  ناتوانی  ما را به قدرت  عظیم  و مطلقی  که  زمام  تمام هستی  را  گرفته  وصل  می نماید،  تا  جایی  که  ناتوانی  و فقر  تو  به  دو  شفیعی- که نزد خداوند  قادر  رحیم  ذوالجلال شفاعتشان پذیرفته است- تبدیل  می  کند .

به  من آموخت کسی  که  حرکات  و سکنات  و صبح  و شب  خود را با  این  کلمه«بسم الله» آغاز  می  کند  همانند  کسی  است  که  وارد  کاروانی  می شود  که  به  طور  مستقل  به سر  می برد  و  از  هیچ  کس  هراسی  ندارد  چون  او  با  قانون  رفتار  می  کند  پس  اعمال را منجز ،  و  در  مقابل  همه  چیز  محکم  و پا بر  جاست.(الکلمات ص 7)

به من آموخت  که سلامت  و امنیت  فقط  در   گرو اسلام است.(الکلمات ص 11)

به  من آموخت  که  عبادت  تجارت  سودند  و  سعادت  بزرگی  است  و فسق  و سفاهت  خسارتی بزرگ  و نابودی  جبران  ناپذیر  است.(الکلمات ص 12)

به  من آموخت  که  منبع  شجاعت  – مثل  تمام  نیکیهای  حقیقی-  ایمان  و عبودیت  است  و  منبع  ترسویی گمراهی  و سفاهت است.(الکلمات ص 13)

به  من آموخت خوشبختی  دنیا  و آخرت  در  گرو انجام  عبادات  و  بنده ی  مخلصی  برای  خدا  بودن  است  (الکلمات ص 14)

به  من  آموخت   اقامه ی  نماز  و دوری  از  گناهان  کبیره  وظیفه ی  اصلی ای  است  که  در  خور  انسان  می باشد  و  نتیجه ی  فطرتی  است  که  با  خلقت  او سازگار  می باشد.(الکلمات ص 18)

به  من آموخت  آن  کس  که این زندگی  را  به  من بخشیده  و آن را  به  شیوه ی  حرفه ای  همیشگی  پدید اورده و  فلسفه ی  معجزه آسا  و شگفت  انگیزی  که برای  آن سزاوار  است  قرار داده تنها  خداوندیست  که آن  را  پرورش داده  و  از آن  محافظت  می  کند  و روزی  آن را  می رساند.(الکلمات ص 19)

به  من  آموخت   وسیله ی  کسب  حلال   و رزق حلال  زر  و زور  نیست  بلکه  عجز  و ناتوانی  است.(الکلمات ص 20)

به  من آموخت   که  فروختن  جان  و مال  به  خدا  و عبادت  او  و سربازی  در راه  خدا ، سودمند ترین  و  شریفترین  تجارت  است.(الکلمات ص 21)

به  من آموخت که ایمان  به  خدا  و روز قیامت  گرانبها  ترین  کلیدهایی  هستند  که روح  انسان  را  چنین  تغییر  می  دهند   که  طلسم جهان  هستی  را  می  گشایند  و  معمای  ان  را  حل  می  کنند،  و درهای  سعادت  و  خوشبختی  را به روی  آنان باز  می  کند.  همچنین  توکل  صابرانه ی  انسان  به  خالق  و  رجای  شاکرانه  به  رازق، سودمندترین  و  مفید ترین  راه  چاره اند.  و سکوت در برابر  قرآن  و تسلیم  حکم  قرآن شدن  و انجام نمازهای  پنجگانه  و  ترک  گناهان کبیره  بزرگترین  توشه برای  آخرت  است ،  و درخشنده  ترین  نوربرای  قبر ، و دست یافتنی  ترین  پاسپورت  برای  ورود به  بهشت  جاودان  است.(الکلمات ص 26)

به من آموخت  اگر دین  حق نمی بود  دنیا  به زندان ترسناکی  تبدیل  می شد  و شخص  ملحد  بدترین  مخلوقات است  و  تنها  چیزی  که  طلسم  این  جهان  را  گشوده  و  معماهای  پیچیده ی  آن  را  حل  نموده  و روح  انسانی  را در  تاریکی  بیرون  آورده  «یا الله  و لااله  اله الله » است.(الکلمات ص 36)

به من آموخت که  انسان  عاقل به قاعده ی  « آنچه روشن  و واضح است  بگیر  و آنچه  را  که برایت  گنگ است  از  خود  دور  ساز» عمل  می  کند.(الکلمات ص 36)

به  من آموخت  هر  کس این  جهان  زودگذر  را  می طلبد به  جهنم  حقیقی  وارد  خواهد  شد  هرچند  که ظاهرا جای خود را وسط  بهشت  بپندارد.  هرکس به جهان  باقی  توجه  کند  و با  جدیت  و اخلاص  برای  آن  بکوشد  به  خوشبختی  هر  دو  دنیا  می رسد  و شایسته ی  هر  دو را  دارد  و لو  اینکه  دنیا برای  او  ناخوشایند  و  تنگ باشد  آن  را  تحمل  می  کند  و  شکر  خدایی را به  جا  می  اورد  و طغیان صبرش فروکش  می  کند  ،  چون  شیرینی  لذت بخشی  در  پیش  دارد  و  سرزمین آرزوهایش  را  در  بهشت  خواهد  دید. (الکلمات ص 37)

به من آموخت که  معنای  نماز  همان تسبیح  و تعظیم  و شکر  خالصانه  برای  خداست. (الکلمات ص38)

به من  آموخت که معنای  عبادت عبد  عبارت است از  سجده ی  توأم با  محبت  خالص  و تقدیر  و اعجاب  در  حضور  خداوند ، و در  مقابل  کمال  پروردگار و قدرت فراوان  و رحمت  واسع  او  فقر  و  ناتوانی   و  عجز  خود را  دریابد. (الکلمات ص 9)

به  من آموخت  که  انسان  دشمن  آنچه است  که  نمی داند  و به این  خاطر  از  آن  کوتاهی  می  کند .(الکلمات ص51)

به  من  آموخت   که  عدم اعتقاد  به  وحدانیت  خداوند  یگانه  مستلزم  اعتقاد  به  تعدد اله  به اندازه ی  موجودات  است.( الکلمات ص 62)

به  من آموخت  که انسان باوجود  اینکه  جسم  کوچکی  دارد   اشرف    و  گل سرسبد  مخلوقات است ،  چون دارای  فطرتی  جامع  و شامل  است ، پس  او  قائد  تمام  موجودات  و داعی  الی  الله   و الگوی  کامل  در  عبادت است .(الکلمات ص 64)

به  من آموخت  که  از  نظر  وجودی  هر  چیز دارای  میزان  و  مقیاس  خاص  خود  است  و  صورت  و معنای  خاصی  به  او بخشیده  شده  ،  و  در  جای  مناسبی  قرار  گرفته ،  که  به طور  آشکارا دلالت بر  این دارد تمامی  این  امور بر وفق  عدالت  و میزان  است.(الکلمات ص69)

به من آموخت که جمال همیشگی  با اشتیاق زایل  و زود  گذر   رضایت بخش نیست.(الکلمات ص 72)

به من آموخت که  شخص  آرزومند – مثل  آنکس   که دشمن چیزی است  که نمی داند- دشمن  آنچیزی است  که دستش به او  نمی رسد.(الکلمات ص 72)

به  من آموخت تغییر  حقیقتها  امکان  پذیر  نیست  ،  و از  این  محال تر  تغییر  شیء بر ضدش است ،  چون  تغییر حقایق امکان پذیر  نمی باشد  اضداد  نیز  غیر قابل  تغییرند . یعنی  تغییر  و دگرگونی  شیء با  تمام  وجود ظاهر  و باطن  بر ضدش  امکان  پذیر  نیست  مثلا  تغییر  زیبایی  مطلق  به  قبح  حقیقی  امکان  پذیر  نیست  پس  تغییر دادن جمال  مطلق  خدا  بر ضدش از  اشد  محالات  و شگفت انگیز  ترین  چیزها  نزد  عقل  است. (الکلمات ص 76)

به من آموخت تزئینات  این  دنیا  صرفا برای  تلذذ  و  بهره برداری  نیست،  چون  اگر لحظه ای  لذتی  را  حس  کنیم  چندین  لحظه  از  دوری  آن  لذت  احساس  درد می  کنیم . زینتها فقط احساس  ما را بر می انگیزد و ما را  سیرنمی سازد چون  هم لذت  و هم عمر  ما  کوتاه است  و برای  اشباع  کافی  نیست.(الکلمات ص 79)

به من آموخت  که انسان بیهوده  رها  نشده  که  هرجا  دلش خواست  سکنی گزیند  و  هرچه  دلش  خواست  بخورد  بلکه تمام  اعمال  او  ثبت  و ضبط  می شود  و بر اساس  آن  حسابرسی  می  گردد.(الکلمات ص 80)

به من آموخت  که  این  دنیا  مزرعه  و آخرت  خرمن  است  و بهشت  و جهنم  محصولات  این مزرعه  و خرمن است.(الکلمات ص 88)

به من آموخت که  نیکی   از  نیک  مطلق ،  و زیبایی  از  جمال  مطلق  سرشمه  می گیرد،  پس  در واقع  از  خداوندی  که  حکیم  مطلق  است  کار بیهوده  سر  نمی زند.(الکلمات ص 90)

به من آموخت  که  چنانچه  مرگ و  قبر  پیش روی انسانند ،  بهشت  و  جهنم  نیز  در  انتظار  و  کمین  او هستند. (الکلمات ص93)

به من آموخت انسان  موجودی  است  که دارای  استعدادهای  فطری  می باشد  و  موجودی  است  که دارای  آرزوی  دراز  مدت  و افکاری  است  که  این  جهان  را  احاطه  نموده  و  دارای  رغباتی  است  که  در  لابه لای  آن  خوشبختی  ابدی  را  حس  می  کند.  این  انسان برای  ابد  خلق  شده  و  حتما  به  آن  می رسد  و  دنیا  جز  مهمانسرا  و  مهمان خانه ای  بیش  نیست.

به  من آموخت   حسن خلقت  محکم انسان  به  احسن  تقویم  دلالت  بر صانع  سبحان  دارد،  چون  آنچه  در  نهان  انسان  است  از  قابلیتها  و قدرتهای  جامع  در  مدت  کوتاهی  از بین  میرود  و این  اشاره  به  حشر دارد.(الکلمات ص 97)

به من آموخت  دنیا  درخت  پرباری  است  که  ثمراتش  را به بازار  آخرت  می فرستد.(الکلمات  ص 98)

به  من آموخت  باور  به قیامت  اصل  اساسی  در  زندگی  اجتماعی  و فردی  انسان،  و اساس  تمام  کمالات  و  خوشبختی  های  اوست (الکلمات ص 104)

به  من اموخت  که  کودکانی  که  نیمه  جامعه را  تشکیل  می دهند  برایشان  ممکن نیست  که  حالات  دردناک  مرگ را  تحمل  کنند   مگر  با  ان  احساسا  نازک  و قدرت  معنوی  که  از  ایمان  به  بهشت  سرچشمه  می  گیرد.  این  ایمانی  است  که  پنجره ی  مهرو  آرزو را به روی  طبیعت های  نازک  آنان – که تاب  مقاومت  را ندارد  و با  کوچکترین  سبب  گریه  می  کنند  – باز  می  کند، بنابراین  زندگی  کودکان سرشار  از  خوشی  و شادی  است.(الکلمات ص 104)

به  من آموخت  پیرهایی  که  نصف  دیگر  جامعه را  تشکیل  می  دهند  به این سبب  پا در  لب قبر  بودن  را  تحمل  می  کنند  چون  ایمان  به  اخرت دارند  و  چون شعله ی  عمر  عزیزشان  نزدیک به  خاموشی  است   دیگر  صبر  نمی  کنند  و  بستن درهای  دنیا – با شیرینهای  خاصی  که  دارد – در  مقابلشان  را تحمل  می  کنند  چون  ایمان  به  آخرت  دارند.(الکلمات ص)

به من آموخت  جوانان  و نوجوانان  که  در  محور  زندگی  اجتماعی  قرار  گرفته اند ،  فوران  احساسشان نمی نشیند  ،  و انان  از  تجاوز  حدود ظلم  و تخریب ،  سستی  و بی  هدفی شان  منع  نمی  کند،  و  در  ازتباطات  اجتماعی شان  حتی  محکمترین  طناب  نمی  تواند  جلو  انان  را بگیرد، مگر  ترس  از  آتش  جهنم. و اگر  این  ترس  از  اتش  جهنم  نمی بود این  جوانان سرکس  و بیهدف  دنیا  را به  جهنمی  تبدیل  می  کردند  که ضعفا  و فقیران  در  ان  می سوختند  از  آنجا  که  غائبانه  حکم صادر  می  کردند  ،  و زندگی  ارزشمند انسانی  را  به  زندگی  بی ارزش  حیوانی  تبدیل  می  کردند.(الکلمات  105)

به من آموخت  زندگی  خانوادگی  مرکزِ تجمع  این زندگی  پر پیچ  وخم  است،  و بهشتی  است  دارای  خوشبختی  و قلعه ی  محکم  و پناهگاه امنی  است  . و خانه ی  هرکس  دارای  دنیای  خاص  خود  می باشد.(الکلمات ص 105)

به  من آموخت  آنان  که  سرزندگی  را  درک  کرده  اند  زندگی  خود را  آلوده  نخواهند  کرد  و  آنانند  که شایستگی  زندگی  جاویدان  در قیامت را دارند.(الکلمات ص 117)

به  من آموخت  خوشبختی  در  زندگی  خانوادگی  توأم با  احترام  متقابل  و  نیک رفتاری  و  وفاداری  و دلسوزی  و  مهربانی  اعضای  خانواده  است  ، تا جایی  که  خود را  فدای  همدیگر  کنند.

به  من آموخت  قرآن  کریم بابیانات  تاثیر  پذیر  و قوی  خود  پرده ی  الفت  و  مهربانی  و  پوشش  عادتی  که بر  روی  تمام  موجودات  هستی بوده را  پاره  کرده  است. آری  قران  کریم  پرده ای  که  مانع  پیشرفت  انان  می  شد  را پاره  کرد  .(الکلمات ص 150)

به من اموخت  که  رهایی  از  اعدام  ابدی  و  نجات  از  زندان انفرادی  و تغییر  مرگ  به  سعادت  ابدی  فقط با  ایمان  به  خدا  و  اطاعت  او  دست یافتنی  است.(الکلمات 157)

به  من اموخت تمام لذتهایی  که  خارج در  دایره ی شرعی  باشد  هزاران  هزار  درد  و ناراحتی  به دنبال  دارد.(الکلمات ص 159)

به  من آموخت  تمام  آنچه  که  ما از  بهار  عمرمان  و شکوفایی زندگیمان  از  آن  بهره  می بریم  روز  تمام  می شود  ،  اگر  خود را  ملزم  به  بقا در  چار چوب  شرع  نکنیم،  این  جوانی  خود  را  از  دست  می  دهیم و مانند  ریزگردهای  باد برده  می رود  .  و  در  دنیا  و  قبر  و قیامت  بلایا  و مصیبتها و دردهای فراوانی  به  دنبال  دارد  که  تمام  لذتهای  دنیای را  ار  بین  خواهد  برد.(الکلمات ص161)

به  من آموخت اگر  می  خواهی  از  دنیا استفاده  ببری  و از  آن  لذت ببینی  زندگی  خود  را با ایمان  زنده، و با  انجام فرایض  زینت  ببخش  و به  وسیله ی  گناه  نکردن  از  آن  محافظت  کن. (الکلمات ص 161)

به  من آموخت  چنانچه  زوال  درد لذت  است  زوال  لذت  نیز  درد است.(الکلمات ص 167)

به من اموخت  اگر انسان  نیروی  صبر  را بر اطراف  خود  و در  گذشته  و آینده  پراکنده  نمی  کرد  و آن  را تا روزی  که به  آن  نیازمن  است  نگه  دارد  به  آسانی  می  تواند  گره  تمام  مشکلات را  حل  کند.(الکلمات ص 168)

به من آموخت هرکس  خدا را  شناخت  و از دستورات  او پیروی  کرد  خوشبخت است  هرچند  در  تاریکی  زندان  به سر ببرد.  و  هرکس  از  خدا  غافل  باشد  و او را فراموش  کند  بدبخت  است  هرچند  در  ساختمانهای  بلن  و مجلل  زندگی  کند.(الکلمات ص 179)

به من  آموخت  وجود  هر  کاری  بسته به  وسیله  و شروط  است  برای بدست  آوردن  نتیجه  باید  اسباب  و شروط را اتخاذ  کرد  چون  با انتفای  شرز  و  عدم  جزئی  از  آن  تنیجه  حاصل  نخواهد  شد.(الکلمات ص 191)

به من آموخت که  گمراهان  و ملحدان  با اصرار بر روش  خود  و بیهوده  پنداشتند  بیداری  ایمان چنان  سرکشی  و  حماقت  عجیب  و غریبی  دارند  که  بشر را  از  انسان بودن  پشیمان  می  کنند . (الکلمات 199)

به من  آموخت  که دنیا  کتاب  جاویدان  پروردگاری  است  که  بر روی  دیده ها  و  چشمها  باز شده   و حروف  و کلماتش دلالت بر  ذات  و صفات  و  اسمای  حسنای  باری  تعالی دارند   لذا  سعی  کنید  معانی  آن را درک  نمایید  و  آن  را بگیرید  و با آن به سر ببرید.(الکلمات  ص 224)

به من آموخت که دنیا  مزرعه ی  اخرت  است  پس  در  دنیا  بذر  بکاریم  و ثمر ات  آن را در  قیامت برداشت کن  و از  آن  نگهداری  کن و  گیاهان  هرز را  از  آن  دور  کن.(الکلمات ص 224)

به من آموخت  که دنیا  محل  تجارت  سیار است  بنابراین  بر ما  واجب  است  که  خرید  و فروش  مطلوب  را انجام  دهیم  و بیهوده  خود را  خسته  نکنیم  و به  دنبال کاروانهایی  که فقط  ما را  خسته  می  کنند  نیافتیم.(الکلمات ص225)

به  من آموخت  که  خوشبختی  این  دنیا  در  ترک  نمودن  آن  است ،  ترک  آن  یعنی  اینکه  دنیا  ملک خدا  است  پس با اجازه ی  او با نام  او در  آن تصرف  کنید.(الکلمات 226)

به من آموخت که دایره ی  نیاز به  اندازه ی  دایره ی  نظر  وسعت دارد(الکلمات ص 232)

به من آموخت  که بقا  وماندگاری ناشی  از  فداکاری  است  پس  با فدا  کردن  نفس  اماره  نصیب  خود  از بقا  بگیر(الکلمات ص231)

به من آموخت  که  هر آیه ی کریمه ای  برای راهنمایی دارای  روشهای  گوناگونی  است (الکلمات 279)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس