روزی که پیروز شدیم و روزی که شکست خوردیم؟
روزی که پیروز شدیم و روزی که شکست خوردیم؟
نویسنده: دكتر عائض القرني / ترجمه: عبدالخالق احسان
در گذشته و روزهاي قديم ما به پيروزي هاي رسيديم و مؤفقيت هاي كسب كرديم حالا بياييم ببينيم كه چرا و چه وقت پيروزي نصيب ما شده است؟
ü روزي كه « لا اله الا الله » شعار ما بود.
ü روزي كه لشكريان ما قبل از نبرد، بخاطر سجده براي الله متعال چهره هاي خويش را خاك آلود مي كردند.
ü روزي كه لشكريان ما در زمين تكبير مي گفتند و فرشتگان در آسمان كه كوه ها تكان مي خورد ، قلب هاي دشمنان ترسناك مي شد و نصرت و پيروزي به سراغ ما مي آمد.
ü روزي كه در جنگ يرموك كه لشكر روم مانند درياي متلاطم و خروشان بود؛ يكي از ترسوها براي خالدبن وليد رضي الله عنه گفت: به طرف كوه سلمي و أجا فرار خواهيم كرد. حضرت خالد انگشت شهادت خود را بلند كرده و به آسمان نگاه كرد و گفت: به خدا قسم به طرف كوه فرار نمي كنيم؛ بلكه به الله متعال پناهنده مي شويم.
ü وقتي قتيبه بن مسلم كابل را محاصره كرد، يكي از پارسايان انگشت خويش را بلند كرده و گفت: ياحي يا قيوم. قتيبه گفت: به خدا قسم اين انگشت تو نزدم از صدهزار جوان نورس و صد هزار شمشير برنده قوي تر است.
ü آنگاه كه صلاح الدين به حطين منتظر ماند تا خطباي جمعه بر منبر بروند تا كه ساعت اجابت دعا فرارسد.
ü وقتي قطز به عين جالوت رسيد، فرياد « وا اسلاما » سر داد.
ü نورالدين محمود وقت فتح عكا سر به سجده گذاشت و از خداوند خواست كه شهادت را نصيبش كنند.
ü روزي كه عبدالعزيز بن عبدالرحمن به يكي از كارگزارانش گفت: وقتي خدا همراه توست از كي مي هراسي؟ و آنگاه كه خداوند بر ضد توست به كي اميدداري؟
ü روزي پيروز شديم كه حاكم و رعيت در يك حالت بودند.
ü روزي پيروز شديم كه حضرت عمر در سال قحطي بر منبر فرياد زد كه به خدا قسم سير نخواهم شد، تا اينكه كودكان مسلمان سير شوند.
ü روزي پيروز شديم كه مستمندان را نصرت داده، يتيمان را كفالت كرده، به مساكين مهربان بوده و به فقراء مواسات داشتيم.
ü روزي پيروز شديم كه قرآن در قلوب ما جا داشت و احساس عزت نفس كرده و همت عالي داشتيم.
ü آنگاه پيروز شديم كه عدل بر ظلم، آزادي بر استبداد و راي امت بر آراي فردي برتري داشت.
ü روزي پيروز شديم كه كاخ هاي از علم و معرفت را بناكرده و امام شافعي، ابن تيميه، ابن خلدون، ابن سينا، ابن رشد و هزاران دانشمند ديگر را به جهانيان تقديم نموديم.
ü روزي پيروز شديم كه عمر، سعد، خالد، طارق، قتيبه و… ما را بر اساس قرآن و سنت رهبري مي كردند.
اما شكست ها و مغلوب شدن هاي ما نيز عواملي دارد:
Ø روزي شكست خورديم كه فرمانروايان ما اسلام را علني لغو نموده و بجاي الله واحد، حزب واحد را پرستش كرده و « لااله الاالله» را ملغي نموده و بجاي آن شعار امت عربي صاحب رسالت را بلند كردند.
Ø روزي كه بعضي از ما سجده براي الله را ترك كرده و به شيطان و بت و طاغوت سجده مي كنند.
Ø روزي شكست خورديم كه به خوردن سود و حرام شروع كرده و به خود وديگران دروغ گفته و به يكديگر نيرنگ بازي كرديم و جاهلان ما خون عقلاي ما را ريختاندند، در ترازو و ميزان خيانت كرديم، خواندن، نوشتن، صنعت و نو آوري را ترك نموده و به لهو، رقص هاي محلي، خود بزرگ بيني هاي گذشته، شعار هاي نژاد پرستانه، نعره هاي حزبي، موسيقي، هذيان و گذراندن همراي بيكاران مشغول شديم.
Ø روزي شكست خورديم كه قلم آزاده شكست، دهن راستگويي بسته شد، حقوق مردم مصادره، نيكان زنداني، بزرگان شكنجه و آزادي راي خاموش گرديد، بيت المال به بازي گرفته شد، ملت زير ساطور استبداد و استعباد تعذيب شده و محكمه هاي تفتيش توظيف گرديدند. بسياري از كشورهاي عربي به زندان هاي بزرگي براي شهروندان شان تبديل شدند. اسلام مورد اتهام بوده و مسجد ترك شده و قرآن حيثيت مجله را بخود گرفته و كارخانه محل فساد و مشروب خواري شده و اكتشاف و اختراع و فعاليت و نو آوري فراموش گرديد و به ذلت راضي شده و كودني را ترجيح داديم و به خواب زياد عشق ورزيده و كسالت بر ما غلبه كرده است.
Ø روزي شكست خورديم كه تفرقه و اختلاف نموده و به طائفه ها، گروه ها، احزاب، تنظيم ها و جماعت ها منقسم شديم كه هر گروهي ديگري را لعنت كرده و كافر مي دانند و ريختاندن خون شان را حلال مي پندارند. بعضي از علماء و نويسندگان و انديشمندان به يكديگر شان، اتهام خيانت و كفر را رد و بدل مي نمايند. مسؤوليت اصلي خويش را از ياد برديم. درحالي كه بهترين امت ها بوده و بزرگترين رسالت و مهمترين دعوت و با شرف ترين موقعيت را دارا مي باشيم و با عزت ترين هدف، بهترين منهج، كاملترين شريعت، مؤفق ترين رهبر، مكرم ترين نسل و پيشگامترين تمدن را در اختيار داريم.
به خداوند شكايت كرده و به او توكل و از او كمك و فريادرسي مي خواهيم و به او پناه مي بريم و هدايت را از او خواستاريم، خداوند ما را كافي است و بهترين متصرف مي باشد.
ولاحول ولاقوة الا بالله