معماری
خانه ---> سياسي اجتماعي ---> دکتر پروین ناظمی: وقت گذاشتن یک فرد متاهل برای کسی که او را دوست اجتماعی می‌نامیم یک اقدام غیرمنطقی است
دوست اجتماعی
دوست اجتماعی

دکتر پروین ناظمی: وقت گذاشتن یک فرد متاهل برای کسی که او را دوست اجتماعی می‌نامیم یک اقدام غیرمنطقی است

دکتر پروین ناظمی: وقت گذاشتن یک فرد متاهل برای کسی که او را دوست اجتماعی می‌نامیم یک اقدام غیرمنطقی است

حضور در هم تنیده افراد یک خانواده در کنار یکدیگر گاهی انتظاراتی را رقم می زند که فراتر از حد توان فرد است. این انتظارات غیر واقعی و غیر منطقی گاهی چنان فضای خانه را تحت تاثیر قرار می دهد که حضور در این فضای پرتنش را برای هر کدام از اعضای خانواده سخت می کند.

دکتر پروین ناظمی مشاور خانوده و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی با بیان اینکه همه انسان ها ممکن است انتظارات نابجایی از دیگران داشته باشند، گفت: حتی گاهی در مراجعاتی که به من می شود شاهد انتظارات غیر واقعی افراد هستم که به طور مثال انتظار دارند در یک جلسه درمان شوند. در حالی که چنین انتظاری فراتر از زمان یک جلسه مشاوره است.

وی ارتباطات تنگاتنگ و مسئولیت اعضای یک خانوده در قبال یکدیگر را یکی از دلایل شکل گیری انتظارات غیرمنطقی ذکر کرد و افزود: گاهی منشا این خواسته های غیرمنطقی مشکلات و کمبودهای ماست. به فرض در خانواده ای همسر، عاطفه و محبت خود را به صورت منطقی و متعادل ابراز می کند اما طرف مقابل بر پایه کمبودها و نیازهای زیاده از حد خود، انتظاری بیش از این ابراز محبت دارد و همین موضوع سبب ایجاد تنش در خانه می شود.

ناظمی در پاسخ به این سوال که چگونه باید این انتظارات را شناخت و به صورت منطقی به آن پاسخ داد، خاطرنشان کرد: هر فردی باید خواسته های خود را بشناسد و آنها را بر اساس واقعیات موجود و توان فرد مقابل تنظیم کند. ما به افراد توصیه می کنیم پیش از ازدواج خواسته های خود را شناسایی کنند و بر روی کاغذ بنویسند تا ببینند که طرف مقابل امکان برآورده کردن آن را دارد. اگر درآمد فردی یک میلیون تومان در ماه است قطعا انتظار پرداخت اجاره ماهیانه یک میلیون و دویست هزار تومان در ماه از او غیر منطقی است و یا انتظار ادبیات عالی از فرزندی که هوش ریاضی بالایی دارد چندان منطقی نیست.

از فردی که با الگوی زور و خشونت بزرگ شده نمی توان انتظار محبت داشت

وی گفتگو درباره انتظاراتمان از یکدیگر و در عین حال صداقت داشتن را به اعضای خانوده توصیه کرد و افزود: گاهی فرد به دلیلی الگوهای تربیتی که در گذشته داشته و یا به هر دلیل دیگر نمی خواهد انتظارات طرف مقابل را برآورده کند. از فردی که با الگوی زور و خشونت بزرگ شده نمی توان انتظار محبت داشت. باید دید با چه کسی طرف هستیم و دیدگاه و چارچوب نگرشی، احساسات و عواطف این فرد چقدر سالم است. این کار نیاز به زمان و البته گفتگو درباره انتظارات دارد. اگر نمی توانیم انتظاری را برآورده کنیم باید با صداقت در این باره صحبت کنیم و این موضوع را با فرد مقابل در میان بگذاریم.

این مشاور خانواده با بیان اینکه مقایسه کردن فرد با سایرین اجازه اثرگذاری اقدامات و تغییر رفتار را به فرد نمی دهد، تصریح کرد: تاثیرگذاری و تاثیرپذیری برای تغییر رفتار مستلزم شرایطی است که بدون احراز آن این تغییر رفتار میسر نمی شود.

احترام به حریم شخصی در سایه اطمینان دوطرفه

وی با اشاره به لزوم احترام به استقلال نسبی طرفین در زندگی زناشویی، اضافه کرد: این موضوع به معنای حفظ و احترام به استقلالی نیست که نقاط مشترک دو طرف را تضعیف می کند. بلکه در یک زندگی مبتنی بر اطمینان است که احترام به حریم شخصی معنا می یابد. زمانی که دو طرف به هم اطمینان دارند ناراحتی ای از اینکه همسری از محتویات گوشی همراه طرف دیگر مطلع شود ایجاد نخواهد شد. اما اینکه فردی دارای زندگی دومی در دنیای مجازی باشد و یا با داشتن زندگی مشترک برای همکار یا دوست اجتماعی خود از نظر عاطفی و احساسی وقت بگذارد در هیچ جای دنیا پذیرفته شده نیست.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه وقتی یکی از طرفین رفتاری داشته که باعث شک و بدبینی همسر خود شده باید با رفتارهای اعتمادساز در صدد رفع این مشکل برآید، اظهار داشت: این روزها مد شده که با ژست های روشنفکری دوستان و کسانی را که با آنها ارتباط داریم با نامهایی مانند دوست اجتماعی، فقط دوست و یا دوست معمولی می نامیم. موضوعی که به هیچ وجه در یک زندگی زناشویی قابل پذیرش نیست. هر رابطه ای حد و حدودی دارد و باید این حدود مشخص باشد. وقت گذاشتن یک فرد متاهل برای کسی که او دوست اجتماعی می نامیم یک اقدام غیرمنطقی است و نه متمدنانه. در بسیاری از کشورها یک همکار مرد به هیچ وجه به خود اجازه نمی دهد اس ام اسی بر روی گوشی همکار زن خود بفرستد زیرا این تصور وجود دارد که ممکن است باعث اختلال در زندگی زناشویی او شود.

انتظارات بیش از حد فرزندان بازتاب اقدامات والدین

مگر برای من چه کرده اید؟ این جمله می تواند کابوس زندگی بسیاری از والدین باشد که از عهده برآورده کردن انتظارات فرزندان امروزی خود بر نمی آیند. انتظاراتی که به گفته دکتر ناظمی شاید در مواردی بازتابی از اقدامات والدین در گذشته باشد.

وی با بیان اینکه در بسیاری از موارد فرزندان بر اساس آنچه والدین ارائه کردند از آنها انتظار دارند، گفت: زمانی که قولی می دهیم باید بر اساس امکانات و توانمان برای عمل کردن به آن قول باشد. در واقع انتظاری که ایجاد می کنیم باید بر اساس توانمان باشد.

این روانشناس با تاکید بر آموختن صبر به فرزندان برای رسیدن به خواسته هایشان، افزود: کودکان باید یاد بگیرند که برای رسیدن به خواسته هایشان باید صبر کنند و رفتار صحیحی داشته باشند. این آموزش در بزرگسالی نیز به آنها کمک می کند که انتظارات بیش از حد از اطرافیان خود نداشته باشند و پایه رفتارهای صحیح آنها در زندگی خواهد شد.

http://fa.shafaqna.com/news/16340

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

قالب وردپرس