معماری
خانه ---> رمضان ---> روزه در بیماران دیابتی و قلبی
ramadan
ramadan

روزه در بیماران دیابتی و قلبی

روزه در بیماران دیابتی و قلبی

ماه رمضان، فرصتی است که همه دوست دارند در
برکت‌ و رحمت‌ گسترده‌اش شریک باشند.

در این میان، بیماران، سالمندان و کسانی که
وضعیت‌های خاص فیزیولوژیکی مانند بارداری و شیردهی را از سر می‌گذرانند، معمولا با
یک سوال عمده مواجه‌اند: آیا می‌توانند روزه بگیرند یا نه؛ و این که اگر روزه بگیرند،
آیا با مشکل روبه‌رو نخواهند بود؟

اگرچه نمی‌توان برای همه بیماران مزمن، یک
حکم کلی صادر کرد و هر بیمار، شرایط خاص خود را دارد و فقط و فقط پزشک معالجش می‌تواند
درباره این که او می‌تواند روزه بگیرد یا نه، نظر قطعی بدهد؛ با این حال نکاتی در
مورد هر بیماری وجود دارد که می‌تواند به تصمیم‌گیری درست بیمار و پزشکان کمک کند.

 

مرور این نکات، شاید چند فایده مهم داشته
باشد؛ اول این که در هر شرایطی، روزه گرفتن به صلاح فرد نیست و حتی از لحاظ شرعی
هم توصیه نمی‌شود. دوم این که می‌توان با ایجاد برخی تنظیم‌ها در برنامه غذایی و
دارویی و آگاهی از علائم هشدار، در بسیاری از بیماری‌ها به راحتی روزه‌داری کرد،
بدون اینكه هیچ مشکل جدی‌ای به وجود آید.

 

در این نوشتار، برای رعایت اختصار، تنها به
چند بیماری مزمن که شیوع بیشتری دارد، اشاره می‌شود.

 

بیماران دیابتی

 

بیمار دیابتی كه بدون انجام مشاوره با پزشك،
روزه‌داری می‌كند، در معرض خطر جدی افزایش درازمدت قند خون قرار دارد كه این امر
علاوه بر عوارض جسمی، عوارض جانبی دیگری از جمله افزایش هزینه و حتی غیر ممكن شدن
درمان را در پی دارد.

 

حفظ مقدار قند خون در محدوده طبیعی، بین 60
تا 140 میلی گرم درصد، هدف اصلی در درمان دیابت است؛ از طرف دیگر نوع تغذیه، و
بالطبع روزه‌داری، می‌تواند روی این شاخص مهم سلامت بیمار، تاثیر جدی بگذارد.

 

کارشناسان اعتقاد دارند افرادی كه قادر به
كنترل قند خون خود در حد طبیعی هستند، با داروهای خوراكی یعنی قرص، با رعایت شرایط
خاص و اندازه‌گیری به‌موقع قند خون‌شان، می‌توانند با سلامت و اطمینان کافی در این
فریضه الهی شرکت کنند. بنابراین، شاید بتوان گفت:

 

اولین قدم برای فرد دیابتی که می‌خواهد در
فریضه روزه همگام سایرین باشد، این است که تجهیزات لازم برای اندازه‌گیری قند خون،
یا حداقل ادرار را در منزل داشته باشد.

 

بدون پایش مداوم قند خون، یا تخمین آن از طریق
آزمایش ادرار، نمی‌توان از ایمن بودن روزه‌داری اطمینان کافی داشت.

به گفته متخصصان، میزان قند خون بیماران دیابتی
روزه‌دار باید قبل از سحر حداكثر 120 میلی گرم درصد، دو ساعت بعد از سحر حداكثر 160
میلی گرم درصد، بین ساعت 1 تا 3 بعدازظهر حداقل 70 میلی گرم درصد، قبل از افطار
حداكثر 120 میلی گرم درصد و دو ساعت بعد از افطار ‌حداكثر 160 میلی گرم درصد باشد.

 

پزشکان توصیه می‌کنند بیماران روزه‌دار در
هنگام افطار، قبل از خوردن هر غذایی، قرص خود را میل كنند و پس از گذشت مدتی، غذا
خوردن را آغاز كنند.

 

اما قضیه در مورد بیماران تحت درمان با
انسولین فرق می‌کند. استفاده از این دارو با احتمال بالای افت قند خون همراه است،
بنابراین لازم است این بیماران در فواصل نزدیک به‌هم غذا میل كنند، به همین دلیل،
روزه‌داری به هیچ عنوان برای آنها توصیه نمی‌شود.

 

ضمن اینکه بیماران انسولینی، معمولا نمی‌توانند
نوبت تزریق خود را، مگر در موارد خاص و زیر نظر مستقیم پزشك معالج، حذف یا جابه‌جا
كنند. به همین دلیل توصیه تمام پزشکان و متخصصان به این بیماران این است که روزه
نگیرند.

 

بیماری‌های قلبی

 

مطالعات نشان داده‌اند روزه‌داری می‌تواند
با کم کردن عوامل خطر، به پیشگیری از بیماری‌های قلبی کمک کند. دكتر مظهری درباره
اثر روزه می‌گوید: «در طول ماه مبارك رمضان، سطح هموسیستئین خون به مقدار قابل
ملاحظه‌ای كاهش می‌یابد و این اثر در كنار كاهش میزان چربی‌های خون و حتی تعدیل
وزن بدن، می‌تواند باعث کنترل بیماری‌های قلبی- عروقی شود.»

 

اما درباره افرادی که کارشان از این مرحله
گذشته و به این بیماری‌ها مبتلا شده‌اند، چون باید داروهای خود را رأس ساعت مشخصی
مصرف کنند، اغلب اجازه روزه گرفتن به آنها داده نمی‌شود.

 

افت سطح داروهای قلبی، باعث عوارض جبران‌ناپذیری
نظیر بزرگ شدن قلب و حتی سكته و حملات قلبی می‌شود. ضمن این که به دلیل حساسیت این
بیماران به انواع استرس‌ها، حتی احساس گرسنگی برایشان مناسب نیست.

 

دکتر فرنوش صفوی‌فر

یک نظر:

  1. ناشناس

    به عنوان يك بيمار ديابتي از ارائه اطلاعات مربوطه در اين ايّام مبارك بسيار ممنونم. خداي تبارك و تعالي عبادات همه ما را قبول فرماياد !

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

قالب وردپرس