الله – خداوند

  • حلیم

    اسماء الله، درس بیست و ششم، حلیم/حِلم

    اسماء الله، درس بیست و ششم، حلیم/حِلم برسی صفت حلیم بعد از عفو و مغفرت، فیلتر بعدی، داشتن حِلم و حوصلست. حلیم، اَحلام و حُلُم، هر سه از یک ریشه هستن. وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنکُمُ الْحُلُمَ، وقتی اطفال شما بالغ شدن، به سنّ حُلُم رسیدن؛ سنی که انبوه هیجانات و افکار جنسی به ذهنشون، و انبوه هورمونهای تستسترون به جسمشون هجوم میاره. پس حُلُم، موقع هجوم افکار و هورمونه، که فرد تازه بالغ باید جلوی نیاز خودش رو بگیره، برآورده…

    ادامه »»»
  • غفور

    اسماء الله، درس بیست و پنجم، غفور / غافر

    اسماء الله، درس بیست و پنجم، غفور / غافر ای مومنین، إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِکُمْ، قطعا از ازواجتون، اونایی که باهاشون زوجین، مُزدَوَج شدین، بهشون پیوستین؛ یعنی از همسرتون گرفته، تا فامیل و دوستا و همکاراتون، وَأَوْلَادِکُمْ، و حتی اولادتون، عَدُوًّا لَّکُمْ، دشمنانی هست براتون، دشمنی هایی پیش میاد بِینتون؛ فَاحْذَرُوهُمْ، پس حذر کنین ازشون، هوشیار باشین تو روابطتون. وَإِن تَعْفُوا، حالا اگه عفو کردین، درگیر نشدین، وَتَصْفَحُوا، و از صفحۀ دلتون پاک کردین، تو صفحۀ ذهنتون هی مرور نکردین، وَتَغْفِرُوا،…

    ادامه »»»
  • عفو

    اسماء الله، درس بیست و چهارم، عفو / عَفُوّ

    اسماء الله، درس بیست و چهارم، عفو / عَفُوّ مقابل عفو، عذابه (۹:۶۶). یعنی یا میگذری، راه خودتو میگیری میری؛ یا سه حالت پیش روته: وای میسی خودت عذاب کنی، واگذار میکنی خدا عذاب کنه، منتظر میمونی دیگران عذاب کنن. در هر سه حالتشم، از کار و زندگی خودت باز میشی. عذاب دادن و معذّب بودن، از یه ریشه هستن. قانون سوم نیوتون میگه: هر عملی، عکس‌العملی داره، برابر، در خلاف جهت عمل اول. یعنی اگه من مُشت به دیوار…

    ادامه »»»
  • خبیر

    اسماء الله، درس بیست و سوم، خبیر/خبر

    اسماء الله، درس بیست و سوم، خبیر/خبر   سوره یاسین، قلب قرآن، یه خبرایی از دل الْقُرْآنِ الْحَکِیمِ (۳۶:۲) به ما میده. که خدا چطور قرآن رو وسط قومی که نسل اندر نسلشون غافل بودن، نازل کرد (۳۶:۶)، چشم بصیرتی نداشتن، کور دل بودن (۳۶:۹)، وَسَوَاءٌ عَلَیْهِمْ، و فرقی نداشت واسشون، سواء بود براشون: أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ، چه انذارشون بدی، چه ندی، لَا یُؤْمِنُونَ، ایمان نمیاوردن. دنبال امنیت نبودن، پیرو عادت بودن (۳۶:۱۰). خب پس چه فایده داشته نزول…

    ادامه »»»
  • واسع

    اسماء الله، درس بیست و دوم، واسع/وُسعت

    اسماء الله، درس بیست و دوم، واسع/وُسعت برسی صفت واسع تو آیت الکرسی میگه لَا یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ، کسی احاطه به چیزی از علمش نداره، احاطه به معلوماتش نداره، سررشتۀ عالم دست خودشه. إِلَّا بِمَا شَاءَ، مگه اون چیزایی که مشیّت میدونه، لازمه معلوم باشه. وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ، کُرسی قدرتش، به وُسعت آسمونا و زمینه، عرشش خیلی وسیعه (۲:۲۵۵). به قول حضرت علی، هیچ هدف و حاجتی برآورده نمیشه، مگه به سه شرط: بِاسْتِصْغَارِهَا، اول صغیر بشماریمش، بیخودی…

    ادامه »»»
  • رحمن

    اسماء الله، درس بیست و یکم، رحمان / رحیم

    اسماء الله، درس بیست و یکم، رحمان / رحیم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ. با اسم اعظم الله شروع میکنیم، رحمانِ رحیم. اسم اعظم، اسمیه که عظیم و گسترده باشه. در همه جزئیات عالم، نقش داشته باشه. هیچ اسمی مثل رحمان، حیاتی و گسترده در عالم نیست. مَّا تَرَىٰ فِی خَلْقِ الرَّحْمَٰنِ مِن تَفَاوُتٍ. خُلق و خو، خَلق و خِلقت خدا، جوریه که رَحم و رحمتش، شامل همه میشه. تفاوتی نداره خودی باشه یا نه، با خدا باشه یا نه (۶۷:۳).…

    ادامه »»»
  • حکیم

    اسماء الله، درس بیستم،حکیم/حُکم

    اسماء الله، درس بیستم،حکیم/حُکم برسی صفت حکیم فرشته ها گفتن: آخه خدایا، این چه آدمیه ساختی! میخوای فساد کنه تو زمین؟ جنگ و خونریزی بپا کنه؟! گفت صبر کنین، چیزی میدونم که شما نمیدونین (۲:۳۰). اون ماجرا گذشت، انواع اسماء الله به مرور زمان تو آدما متجلی شد، که البته الان هنوز من و شما یه جایی وسط اون داستانیم (۲:۳۱). از جمله، اسم توّاب. این آدم، برخلاف اون فرشته، یا ابلیس، اشتباه خودش رو پذیرفت، گردن گرفت، پشیمون شد…

    ادامه »»»
  • خلاق

    اسماء الله، درس نوزدهم، خلّاق/خلق

    اسماء الله، درس نوزدهم، خلّاق/خلق برسی صفت خلّاق تنها آیه ای که توش دوبار بِإِذْنِ اللَّهِ اومده، یعنی به اذن خدا، با مجوّز خدا، اونجاییه که عیسی میگه: أَنِّی أَخْلُقُ لَکُم، همانا من خلق میکنم براتون، مِّنَ الطِّینِ، از گِل، یعنی همین ماده ای که خدا خلق کرده، کَهَیْئَهِ الطَّیْر، یه چیزی شبیه پرنده هایی که خدا خلق کرده. فَأَنفُخُ فِیهِ، پس میدمم درش، از همون دمی که خدا زمان خلقتم در من دمیده. فَیَکُونُ طَیْرًا، پس میشه یه پرنده…

    ادامه »»»
  • تواب

    اسماء الله، درس هجدهم، توّاب/توبه

    اسماء الله، درس هجدهم، توّاب/توبه برسی صفت توّاب ابلیس تکبّر کرد. از امر ربّش به سجده، سرپیچی کرد (۲:۳۴). خدا بهش فرصت داد بلکه بهتر فکر کنه، متوجه اشتباهش بشه و برگرده. ازش پرسید: مَا مَنَعَکَ، چی مانع اطاعتت شد؟ (۷:۱۲) کلمۀ منع رو یادش داد، تا مثلا بگه غرورم مانع شد، حسادتم مانع شد. اما بجای اینکه سرش رو بندازه پایین و اشتباهش رو گردن بگیره، زیر بار نرفت و بیشتر گردن کشی کرد. قَالَ أَنَا خَیْرٌ مِّنْهُ، گفت…

    ادامه »»»
  • حفیظ

    اسماء الله، درس هفدهم، حفیظ/حفظ

    اسماء الله، درس هفدهم، حفیظ/حفظ برسی صفت حفیظ از ۴۲ آیه ای که درش کلماتِ از ریشۀ حفظ اومده، ۴۰ تاش منظور از حفظ، همون محافظته. ۲ تای دیگش، منظور از حفظ، حافظه هست. یکیش میگه: کِتَابٌ حَفِیظٌ، کتابی حفظ کننده (۵۰:۴)، کتابتی که محفظۀ اطلاعاته، دیتابیسه. و اون یکیش میگه: فِی لَوْحٍ مَّحْفُوظٍ، اطلاعات تو لوح محفوظه، مثل همون لوح فشرده یا سیدی، هارد دیسک که میگیم. پس، از بُعد حافظه، خدا حفیظه. یعنی هر اطلاعاتی واسه تصمیم گیری…

    ادامه »»»
  • منتقم

    اسماء الله، درس شانزدهم، منتقم/انتقام

    اسماء الله، درس شانزدهم، منتقم/انتقام برسی صفت منتقم از ۱۶ آیه ای که تو قرآن کلمات از ریشۀ انتقام درش اومده: ۹ تاش میگه ما انتقام گرفتیم، فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ (۴۳:۲۵). ۴ تاش میگه خدا دارای انتقامه، إِنَّ اللَّهَ ذُو انتِقَامٍ یا ذِی انتِقَامٍ (۳۹:۳۷). ۳ تاشم داستان آدماییه، که از آدما انتقام گرفتن (۵:۵۹). ما انتقام گرفتیم: یعنی دنیا جوری ساخته شده، که جُرم و جنایت و حُرمت شکنی، بی جواب نمی مونه. درگیر انتقام طبیعت میشیم. خدا دارای انتقامه:…

    ادامه »»»
  • عظیم

    اسماء الله، درس پانزدهم، عظیم

    اسماء الله، درس پانزدهم، عظیم در آخر همون آیت الکرسی، در خصوص عظیم بودن خدا میگه با اینکه کُرسی خدا، صندلی قدرتش، حیطۀ مدیریتش، انقدر وسیعه که کل آسمونا و زمین رو در بر گرفته، لَا یَئُودُهُ حِفْظُهُمَا، حفظ این عالم وسیع خستش نمیکنه، وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، چون اون علیّ عظیمه (۲:۲۵۵). وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ، اون سوار کارشه، این عرش و مُلک با شکوه و عظمت رو به خوبی مدیریت میکنه (۹:۱۲۹). عِظام یا استخونها هم از همین ریشه…

    ادامه »»»
  • الْعَلِيُّ

    اسماء الله، درس چهاردهم، علی ، الْعَلِیُّ

    اسماء الله، درس چهاردهم، الْعَلِیُّ در آخر همون آیت الکرسی (۲:۲۵۵)، علی بودن خدا رو اینطور معرفی میکنه: وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ، کُرسی خدا، صندلی قدرتش، حیطۀ مدیریتش، کل آسمونا و زمین رو در بر گرفته، انقدر وسیعه. برای همینه که هُوَ الْعَلِیُّ، علیه، عالیه، متعالیه. مقابل علی یا عُلیا، اَسفَل هست یا سُفلا (۹:۴۰). محیط بسته، شرایط محدود یا جایگاه پایین. اینکه آدم از أَحْسَنِ تَقْوِیم، بالاترین جایگاه و مقام (۹۵:۴)، افتاد أَسْفَلَ سَافِلِینَ، پایین ترینِ پایینا (۹۵:۵)، به…

    ادامه »»»
  • قیوم

    اسماء الله، درس سیزدهم، قیوم/قیم

    اسماء الله، درس سیزدهم، قیوم/قیم برسی صفت قیوم گفتیم قدم اول، حیّ بودنه، حیات داشتنه. قیّوم بودن، لازمۀ حیاته، همیشه بعد از حیّ اومده. در ادامۀ همون آیت الکرسی (۲:۲۵۵)، قیّوم رو با لَا تَأْخُذُهُ نَوْمٌ شرح داده. یعنی قیوم کسیه که وسط کار خوابش نمیبره. مثل یه راننده که تا وقتی پشت فرمونه، باید بیدار باشه، لازمۀ حیاتش اینه که وسط رانندگی نخوابه. یا توریستی که از دیارش خارج شده و اومده یه کشور جدید، در همه لحظاتی که…

    ادامه »»»
  • حیات

    اسماء الله، درس دوازدهم، حیات/حی

    اسماء الله، درس دوازدهم، حیات/حی جالبه قرآن، حیات دنیا رو مقابل حیات آخرت نزاشته. همیشه حَیَاهُ الدُّنْیَا، مقابل دَّارَ الْآخِرَهَ اومده (۶:۳۲). دنیا، از ریشۀ دون، یعنی پایین، نزدیک. همین عالمی که الان در دسترس ماست، توش هستیم. آخرت، از ریشه آخِر، یعنی دیگر. دار آخرت، یعنی یه دیار دیگه، یه جای دیگه. پس حیات، یه تجربه موقته که تو این دنیا کسب میکنیم. دار یا دیار، جاییه که بهش تعلق داریم، خونۀ اصلیمونه. مال اون دیاریم، نه این دنیا.…

    ادامه »»»
دکمه بازگشت به بالا