معماری
خانه ---> دعوت و داعی ---> پیام خدا به ما نشانه محبت وی، و شیوه برخورد مردم با این پیام
دعوت جمعی
دعوت جمعی

پیام خدا به ما نشانه محبت وی، و شیوه برخورد مردم با این پیام

پیام خدا به ما نشانه محبت وی، و شیوه برخورد مردم با این پیام

نویسنده : مجدی الهلالی /مترجم: مجتبی دوروزی

 

به رغم آن که بسیاری از مردم از دشمن خدا؛ یعنی ابلیس پیروی می کنند و عبادت پروردگارشان را پشت گوش انداخته وبه فراموشی سپرده اند اما خداوند نمی خواهد که آنان را بدین خاطر مجازات نماید؛ زیرا آنان را دوست دارد، لذا نعماتش پیوسته بر آدمیان جاری بوده و آنان را حمایت و پشتیبانی می کند: ” إِنَّ اللّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ” ” خدا [نسبت] به مردم دلسوز و مهربان است” (بقره:143)

در کمین آنان ننشسته تا به محض ارتکاب گناه آنان را دچار عذاب کند. ” وَلَوْ نَشَاء لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيًّا وَلَا يَرْجِعُونَ” (یس:67 ) ” و اگر بخواهيم هرآينه ايشان را در جاى خود مسخ مى‏كنيم [به گونه‏اى] كه نه بتوانند بروند و نه برگردند”

بلکه آنان را مهلت داده و پیوسته فرصت در اختیارشان می نهد تا بلکه قبل از پایان لحظات به سویش بازگردند:

” وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَآبَّةٍ وَلَكِن يُؤَخِّرُهُمْ إلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَإِذَا جَاء أَجَلُهُمْ لاَ يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلاَ يَسْتَقْدِمُونَ ” ( نحل: 61)

” و اگر خداوند مردم را به [سزاى] ستمشان مؤاخذه مى‏كرد جنبنده‏اى بر روى زمين باقى نمى‏گذاشت ليكن [كيفر] آنان را تا وقتى معين بازپس مى‏اندازد و چون اجلشان فرا رسد ساعتى آن را پس و پيش نمى‏توانند افكنند “

در حالی که آدمیان به نافرمانی و کفر خود ادامه می دهند خداوند صبر می کند… بردباری می نماید تا شاید بیدار گشته و به راه رشد باز گردند… آسمان ها را از این که به روی زمین بیفتد و دریاها را از آن که به خاطر خشم بر گناهکاران زمین را در زیر آب خود قرار دهند، نگه می دارد: ” إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَن تَزُولَا وَلَئِن زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِّن بَعْدِهِ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا ” ( فاطر :41)

” همانا خدا آسمانها و زمين را نگاه مى‏دارد تا نيفتند و اگر بيفتند بعد از او هيچ كس آنها را نگاه نمى‏دارد اوست بردبار آمرزنده”

ما را رها نمی کند که به تنهایی به مقابله با شیطان برخیزیم بلکه برای هرکدام از ما فرشته ای گماشته که ما را به انجام کار نیک ترغیب و تشویق می کند. پیامبر (ص) می فرماید: در قلب دو مونس و همدم وجود دارد، مونسی از فرشته که به سوی نیکی و تصدیق حق فرا می خواند که هر کس چنین حالتی را در خود یافت بداند که از سوی خداوند است و سپاس خدای را به جای آورد و مونسی از شیطان که به شر وبدی و تکذیب حق و دوری از خیر و نیکی فرا می خواند کسی که چنین حالتی در خود یافت باید از شر شیطان رانده شده به خداوند پناه ببرد ( اعوذ بالله من الشیطان الرجیم )، سپس این سخن خداوند را تلاوت کرد: ” الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ “( بقره:268) ” اهریمن شما را وعده تهدیدستی می دهد.”

از جمله تصاویر عشق و رحمت خداوند نسبت به بندگانش این است که دَرِ توبه را به روی همگان گشوده و این در را به روی هیچ انسانی نبسته است. هیچ انسانی مگر در پایانی ترین لحظات زندگی و هنگام خروج روح از بدن و پایان یافتن زمان امتحان.

پیام های آسمانی:

همچنین از جمله دلایل عشق خداوند نسبت به بندگانش این است که در طول تاریخ پیام هایی را برای آنان فرستاده تا آنان را نسبت به آن چه به خاطرش آفریده شده اند تذکر و یادآوری دهد، مردمان چه بخواهند یا نخواهند به سویش باز می گردند تا نسبت به آن چه انجام داده اند آنان را باز خواست کند در این پیام ها آنان را وعده بهشت می دهد اگر او را اطاعت کنندآنان را از آتش جهنم می ترساند تا از او بترسند و در اجرای فرامینش استوار و محکم باشند. ” لَهُم مِّن فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِن تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذَلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبَادَهُ يَا عِبَادِ فَاتَّقُونِ ” ( زمر:16)

” آنها از بالاى سرشان چترهايى از آتش خواهند داشت و از زير پايشان [نيز] طبق‏هايى [آتشين است] اين [كيفرى] است كه خدا بندگانش را به آن بيم مى‏دهد اى بندگان من از من بترسيد “

خداوند سبحان د رمیان آدمیان بهترین بندگانش را برگزید تا پیام هایش را به مردمان برسانند: ” وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ وَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ” ( نحل: 36) ” و در حقيقت در ميان هر امتى فرستاده‏اى برانگيختيم [تا بگويد] خدا را بپرستيد و از طاغوت [شیطان، بتان، ستمگر و غیره] دوری کنید.”

و به هر رسولی از رسولانش معجزه ای عطا کرده تا بیان گر صدق آن چیزی باشد که از جانب پروردگارش می آورد تا مردم در کارش دچار شک و شبهه نشوند: ” قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَى بَيِّنَةً مِّن رَّبِّي وَآتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَن يَنصُرُنِي مِنَ اللّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ(36)، وَيَا قَوْمِ هَذِهِ نَاقَةُ اللّهِ لَكُمْ ” ( هود:63-64)

” گفت اى قوم من چه بينيد اگر [در اين دعوا] بر حجتى روشن از پروردگار خود باشم و از جانب خود رحمتى به من داده باشد پس اگر او را نافرمانى كنم چه كسى در برابر خدا مرا يارى مى‏كند در نتيجه شما جز بر زيان من نمى‏افزاييد (63)، ( صالح گفت)ای قوم من! این شتر خداست و برای شما معجزه ای است ( بر صدق نبوت من.)”

 

مردم چگونه با این پیام ها بر خورد نمودند؟

هر بار که خداوند به وسیله یکی از پیامبرانش پیام خود را به سوی گروهی از بندگانش می فرستاد عده ی کمی به ندای رسول پاسخ مثبت داده و دستوراتی را که از جانب پروردگارش آورده بود را اطاعت می کردند، در مقابل عده ی زیادی از پذیرش آن سرباز زده و پذیرای شیطان می گردیدند.

کار تکذیب (پیامبران )ادامه داشت، خداوند نیز به آنان مهلت می داد تا شاید دعوتش را پاسخ گویند و خود را از عاقبت بد نجات دهند اما اکثریت بر عناد و دشمنی خود اصرار داشتند تا این که عذاب خداوند بر آنان مسجل گشت و خداوند نیرومندانه و مقتدرانه آنان را در هم کوبید: ” ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَا كُلَّ مَا جَاء أُمَّةً رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُم بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ ” ( مؤمنون :44)

” باز فرستادگان خود را پياپى روانه كرديم هر بار براى [هدايت] امتى پيامبرش آمد او را تكذيب كردند پس [ما امتهاى سركش را] يكى پس از ديگرى آورديم و آنها را مايه عبرت [و زبانزد مردم] گردانيديم دور باد [از رحمت‏خدا] مردمى كه ايمان نمى‏آورند “

… و این چنین پیام هایی پشت سر ه از آسمان به سوی زمینیان می آمد تا قبل از پایان فرصت ها بیدار شوند… از شیطان پیروی مکنید: ” اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ مَا لَكُم مِّن مَّلْجَأٍ يَوْمَئِذٍ وَمَا لَكُم مِّن نَّكِيرٍ” ( شوری:47) ” پيش از آنكه روزى فرا رسد كه آن را از جانب خدا برگشتى نباشد پروردگارتان را اجابت كنيد آن روز نه براى شما پناهى و نه برايتان [مجال] انكارى هست “

بنابراین لب و جوهر تمامی پیام ها هدایت هدایت آدمیان به سوی خداوند و راه راست او و نجات دانشان از قرار گیری در مسیر شیطان است.

خداوند می فرماید: ” إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ ” ( مائده:44) ” ما تورات را كه در آن رهنمود و روشنايى بود نازل كرديم” یا می فرماید: ” وَآتَيْنَاهُ الإِنجِيلَ فِيهِ هُدًى وَنُورٌ” ( مائده:46) ” برای او انجیل را نازل کردیم که در آن رهنمودی ( به سوی حق) و نوری ( زداینده ی تاریکی های جهل و نادانی و پرتو انداز بر احکام الهی) بود.”

آخرین پیام:

پیام هایی که در گذشته خداوند برای آدمیان فرستاده بود هرکدام قومی از اقوام را، آن هم در زمانی محدود و مشخص مورد خطاب قرار می داد؛ زیرا پیشرفت های تمدن و ارتباطات میان ملت ها محدود بود، اما بعد از پیامی که توسط حضرت عیسی ( ع) برای بنی اسرائیل روانه کرد، انحراف آدمیان هر لحظه روبه فزونی نهاد و نیازمند پیامی گشتند که آن ها را از تاریکی ها به سوی نور آورد. آن پیام قرآن بود .. کتابی که خداوند برای همه ی بشریت در همه ی زمان ها و مکان ها فرستاده است از این جهت که این پیام هماهنگ و مناسب با پیشرفت های علمی و تمدنی بی سابقه ای می باشد که در زمین رخ می دهد.

 

پس هدف اساسی از نزول قرآن : هدایت مردم به سوی خدا و راه راست او و زندگی امن بر روی زمین، و بازگشت سعادت مندانه به سوی بهشت می باشد: ” شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ” ( بقره : 185) ” ماه رمضان [همان ماه] است كه در آن قرآن فرو فرستاده شده است [كتابى ] كه مردم را راهبر و [متضمن] دلايل آشكار هدايت و [ميزان] تشخيص حق از باطل است “

در جایی دیگر می فرماید: ” يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُم بُرْهَانٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا ، فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ بِاللّهِ وَاعْتَصَمُواْ بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا ” ( نساء:174_175) ” اى مردم در حقيقت براى شما از جانب پروردگارتان برهانى آمده است و ما به سوى شما نورى تابناك فرو فرستاده‏ايم،و اما كسانى كه به خدا گرويدند و به او تمسك جستند به زودى [خدا] آنان را در جوار رحمت و فضلى از جانب خويش درآورد و ايشان را به سوى خود به راهى راست هدايت كند”.

پیامی که سرچشمه اش رحمت الهی است نسبت به مردم تا آنان را از آتش جهنم مصون داشته و از تاریکی ها برهاند: ” كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ” ( ابراهیم:1)

” كتابى است كه آن را به سوى تو فرود آورديم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاريكيها به سوى روشنايى بيرون آورى به سوى راه آن شكست ناپذير ستوده “

 

عظمت پیام

چون قرآن آخرین پیام خداوند برای بشریت است خداوند آن به وسیله ی بهترین پیامبرش فرستاده است و خود محافظت از آن در برابر هر تحریف و تبدیلی بر عهده گرفته تا قرآن نقش خود را تا زمان برپایی قیامت ادا نماید: ” إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ” ” ما خود قرآن را فرستاده ایم وخود ما پاسدار آن می باشیم.”

خداوند قرآن را به زبان عربی شیرین و روان نازل فرمود به گونه ای که هر انسانی، با هر درجه از درک و فهم، می تواند حقایق اساسی این پیام را دریابد: ” إِنَّا أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ” ( یوسف:2) ” ما آن را (به صورت )کتاب خواندنی ( و به زبان) عربی فروفرستادیم تا این که شما ( آن را ) بفهمید ( و آن چه را در آن است به دیگران برسانید)…”

خداوند آن را پیامی مختصر و مفید قرار داد تا حمل، حفظ و تلاوتش آسان باشد. چون پیامی مختصر و مفید است ناگزیر باید آن را به آرامی و تعمق خواند تا تلاوت کننده و گوش دهنده مقصود آن را دریابند: ” وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ” ( اسراء:106) ” قرآنی است که آن را (در مدت بیست و سه سال به گونه ای آیه ها و بخش های ) جداگانه و فرستاده ایم تا آن را آرام بر مردم بخوانی ( و بدین وسیله جذب دل ها و اندیشه ها شود و در عمل پیاده گردد) و قطعا” ما ان را کم کم و بهره بهره فرستاده ایم ( نه یک جا و سر هم) … “

برای این که فقط عقل را مورد خطاب قرار قرار ندهد بلکه بر وجدان نیز اثر بگذارد دستور داده تا به صورت ترتیل و با صدایی خوش تلاوت شود تا بیش ترین اثر را در نفس بر جای نهد. ” وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا” ( مزمل:4) ” و قرآن را بخوان خواندنی ( همراه با دقت و تأمل، و در ضمن شمرده و روشن)….”

خداوند تلاوتش را آسان نموده و نیازی به مکان هایی خاص یا زمان هایی مشخص برای خواندن ندارد: ” وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ”( قمر:17) ” ما قرآن را برای ذکر ( یاد دادن و و پند دادن) آسان ساخته ایم.)”

برای این که میزان بهره وری از قرآن استمرار یابد ضروری است که فرد مسلمان هر روزه آن را تلاوت نماید. توجه کردن و بر انگیختن همت ها برای این کار آن هم با تخصیص جوایز برای هر کسی که حرفی از آن را قرائت کند انگیزه ای است جهت تلاوت آن، بدین ترتیب هدف از نزول قرآن محقق گردیده است.

خداوند سبحان تلاوت و تعمق در قرآن را در بسیاری از سوره ها به عنوان موضوع اصلی به شیوه های مختلف تکرار نموده تا به قدر کافی آن را تذکر داده باشد و در هر موقعیتی که مسلمان همراه قرآن می گردد این موضوع را بیند: ” وَلَقَدْ صَرَّفْنَاهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا” ( فرقان:50) ” و قطعا آن [پند] را ميان آنان گوناگون ساختيم تا توجه پيدا كنند”

چون هدف از تلاوت قرآن و فهم معنای آن است لذا دستور داده در هنگام تلاوت آن گوش فرا دهند و در آن تدبر نموده و عقل را وادارند تا در فهم مقصود آن بکوشد: ” كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ ” ( ص:29) “ای محمد [اين] كتابى مبارك است كه آن را به سوى تو نازل كرده‏ايم تا در [باره] آيات آن بينديشند و خردمندان پند گيرند “

همه ی این ها و دیگر چیزها به این خاطراست که هدف اصلی از نزول قرآن محقق گردد که عبارت است از؛ هدایت مردم به سوی خدا و نجات دادنشان از شیطان: ” وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ” ( نحل:89) ” اين كتاب را كه روشنگر هر چيزى است و براى مسلمانان رهنمود و رحمت و بشارتگرى است بر تو نازل كرديم (89) “

و یا می فرماید: ” يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَشِفَاء لِّمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ” ( یونس:57)

” اى مردم به يقين براى شما از جانب پروردگارتان اندرزى و درمانى براى آنچه در سينه‏هاست و رهنمود و رحمتى براى گروندگان [به خدا] آمده است”.

———————————–

منبع :بازگشت به قرآن چرا و چگونه. / نویسنده : مجدی الهلالی /مترجم: مجتبی دوروزی / نشر احسان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

قالب وردپرس