معماری
خانه ---> به شی کوردی ---> بو ئالان کوردی ، شعری از دکتر جلالی زاده
ئالان
ئالان

بو ئالان کوردی ، شعری از دکتر جلالی زاده

دکتر جلال جلالی زاده

وامردی به مه ردی ، تو کانگای ده ردی ،
له لیوی ده ریا به لاشه سه ردی ،
روانیت بو دایکت به ره نگ زه ردی
پرسیارت کرد
هه و دایکه گیان !بو وات لی هات ؟
بو تو نیته خاکو وه لات؟

بو ئاواره بووین؟
بو کوی بروین ؟
بو که س نه هات به هانامه و؟
بو لات نه کرد تو به لامه و ؟
دایکه بده ده ستم قه له م؟
تا بنوسم که من هه ر هه م
چونکه تا ئه و روژه خاکو ،ئاوو هه وا
ئاسمان ،زه وی ،بادو ،ده ریا
ناویان ببی یا به وشه بی
به لاوازی یا گه شه بی
تفو نه حله ت ئه که ن ئه وان
له و که سانه ی منیان تاران
له مالی خوم له کوبانی
له شاریکی کوردسانی

****

ترجمه ی شعر” دکتر جلال جلالی زاده” نماینده ی مردم سنندج در مجلس ششم و عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت، که برای کودک غرق دریا شده ی اهل کوبانی سروده اند .

تقدیم به دوستان آزاد اندیش :

چه مردانه مرگ را دریافتی، تو که درد آشنایی !

با جسم سرد و بی روح ات ،تو در کرانه ی دریا

به مادرت، که رخساره اش از درد، زرد بود نگاه انداختی، و پرسیدی ؛

مادر مادر عزیزم !

چرا به این روز گرفتار شدی ؟!

چرا تو بی وطن مانده ای ؟

وطن نداری؟!

به راستی، چرا بی خانمان شدیم ؟

کجا باید برویم ؟

چرا کسی فریادرس مان نشد؟!

چرا نگاهت من را نیافت؟

مادر !

به دستم قلم بده!

تا بنویسم؛ که من هنوز هستم

تا وقتی که خاک، تا وقتی که

آب، هوا، آسمان

زمین، باد و دریا، نام و نشانی داشته باشند

یا باد به آرامی بوزد

به هرشکل ممکن؛

آنها را نفرین خواهند کرد

چرا که امنیت و آرامش من را به هم ریختند!

در خانه ی خودم در کوبانی

یکی از شهرهای کردستان !

منبع: پایگاه اطلاع رسانی دکتر جلالی زاده

یک نظر:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

قالب وردپرس