معماری
خانه ---> تربیت، اخلاق و تزکیه ---> اندرز های بزرگان

اندرز های بزرگان

اندرز
های بزرگان

خدمت به مردم وظيفه نيست ، لذتي است كه سلامتي  و شادماني شخص را زياد مي كند . ( زرتشت)

 

اگر تو را دشمني باشد دلتنگ مشو كه هركه را دشمني نباشد بي قدر و بها
باشد. (قابوسنامه )

 

خويشتن را نگاه دار از كرداري كه اگر از تو بپرسند شرمگين شوي و
انكار كني. (حضرت علي)

 

به چيز هاي كوچك خود را گرفتار كردن ، از كار هاي بزرگ باز ماندن
است. (كنفوسيوس )

 

مرد بزرگ با روي خوش رد مي كند . مرد كوچك با روي ترش مي پذيرد .
(كنفوسيوس)

 

چشم گريان ديگران را به نگاههاي مسرت آميز تبديل كردن لذت بخش ترين
خوشبختي است. (بودا)

 

 

 

خوشبخت ترين افراد كسي است كه فضيلت ديگران را قدر بداند و از
خوشبختي ديگران نيز احساس مسرت كند. ( گوته)

 

هركس آن چيزي را مي بيند كه در قلب خود حمل مي كند . (گوته)

 

مردي كه در نبرد زندگي مي خندد قابل ستايش است . (برنارد شاو)

 

راز بدبختي شما در اين است كه فرصت فكر كردن در باره خوشبختي و يا
بدبختي خود را داشته باشيد. (برنارد شاو)

 

انسان تنها مخلوقي است كه نمي خواهد همان باشد كه هست . (آلبر كامو)

 

 

 

شادماني عبارت است از پرورندان و نشو و نما دادن عاليترين صفات و
خصايص. (ارسطو)

 

زمانيكه مرا مي آزاراند ، سعي مي كنم روح خود را آنقدر بالا ببرم كه
آن اذيت و آزار بمن نرسد. (دكارت)

 

مرد خردمند اتفاقاتي را كه از نظر افراد عادي مصيبت جلوه مي كند
وسيله كاميابي و لذت خويش قرار مي دهد. (مترلينگ )

 

ما هميشه ديگران را بيش از حدي كه خوشبختند ، تصور مي كنيم.
(منتسكيو)

 

دل دلايلي دارد كه عقل به كلي از آن بي خبر است. (پاسكال )

 

حوادث و پيش آمدها  مردم را
رنج نمي دهد بلكه انديشه و قضاوت در باره حوادث است كه مولد رنج و ناراحتي است.
(اپيكتتوس)

 

خدایا ! همه چيز از تو پديد مي آيد و بقا هر چيزي در تست و برگشت هر
چيزي به سوي تست. (ماركوس اورليوس)

 

 

 

من از هيچ مكتبي پيروي نمي كنم ، از هيچ استادي چاپلوسي نمي كنم ،
ديوانه اي هستم كه قايقم را خود هدايت مي كنم. (نيچه )

 

حقيقت نيازمند نقد است نه پرستش، و فلسفه رهانيدن انسان ها از توهم
است به بهاي هر خطري. ( نيچه )

 

نشانه آزادي بدست آمده چيست ؟ ديگر از خود شرمسار نبودن (نيچه)

 

 

 

زندگي براي مردم حساس غم انگيز ، و براي اشخاص فكور پر از خنده است.

 

تنها شجاعت گام برداشتن در راه باعث مي شود تا راه خود را بنمايد .

 

عده اي دايم گله مي كنند كه گل سرخ خار دارد ولي ما بايد شاد باشيم
كه خار ها گل دارند.

 

زندگي يك اثر هنري است نه يك مسئله رياضي.

 

براي آنكه به راه خود ايمان داشته باشيم لازم نيست كه ثابت كنيم كه
راه ديگران اشتباه است.

 

بيش از حد عاقل بودن كار عاقلانه اي نيست.

 

با كسي كه خود گرفتار و يا گرسنه و يا هراسان است شور مكن هرچند كه
صاحب راي باشد.

 

ديگران را همانطور كه هستند بپذير.

 

عظمت مردان بزرگ از طرز رفتارشان با مردمان كوچك آشكار مي شود.

 

 

 

عاليترين سلاح براي مغلوب كردن دشمن خونسردي است. (مثل انگليسي )

 

مردي كه كوه را از ميان برداشت كسي بود كه شروع به برداشتن سنگريزه
ها كرد. (مثل چيني)

 

بزرگترين درس زندگي اينست كه گاهي احمق ها درست مي گويند. (چرچيل)

 

آنكس كه از اول مي داند به كجا مي رود خيلي دور نخواهد رفت .
(ناپلئون)

 

براي  آدمي بهتر است بدنيا
نيايد ، تا اينكه بدنيا بيايد و اثري از خود بر جاي نگذارد. (ناپلئون)

 

آنقدر شكست خوردم تا راه شكست دادن را آموختم. (ناپلئون)

 

هر وقت بتوانم بعد از هر شكست لبخند بزنم ، شجاع خواهم بود.
(ناپلئون)

 

شادماني براي من عبارت از آنست كه نيرو و استعداد هاي دروني خود را
به حد كمال نشو و نما دهم و كامل كنم . (ناپلئون)

منبع : آرمان اندیشه

یک نظر:

  1. محمد

    جزاکم الله خیرا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس