سنت خداوند در باره نصرت و یاری مومنان و تنبیه ستمکاران
سنت خداوند در باره نصرت و یاری مومنان و تنبیه ستمکاران
نویسنده :دکتر صلاح عبدالفتاح الخالدی /مترجم:مجتبی دوروزی
وعده ی قرآن در سوره هود
سوره هود مکی است و در همان دوره ی تنگنای شدید نازل شده است و همان چیزی را هدف خود قرار داده و به انجامش می پردازد که سوره ی یونس، و دیگر سوره های نازل شده در آن دوره هدف خود قرار داده اند، با در نظر گرفتن شخصیت خاص هر سوره که دارای خصوصیات برجسته ی خاص خود بوده و راه بخصوصی در به نمایش گذاردن موضوعات و بیان حقائقش دارد.
سوره ی هود وظیفه ی تثبیت و تأیید پیامبر (ص) و مؤمنین را بر حق به دوش گرفته و قلب شان را از یقین و امید به پیروزی اسلام و شکست کفر پر می نماید، این کار را از راه به نمایش گذاردن سرگذشت پیامبران با اقوام شان انجام می دهد. این پیامبران عبارتند از: نوح، هود، صالح، ابراهیم، لوط، شعیب و موسی(علیهم السلام). ترتیب بیان نام پیامبران بر اساس زنجیره تاریخی است.
آنچه از سرگذشت هر پیامبری از پیامبران با قومش بیان شده، عبارت است از: قیام پیامبر به تبلیغ و رساندن دعوت به قومش، و بیان موضع گیری آنان در برابر دعوتش، سپس به نمایش گذاشتن بخشی از گفت و گو و مناقشه ی میان او و آنان، و به مبارزه طلبیدن آنان از سوی او، و پافشاری آنان بر کفر و تکذیب و دشمنی، سپس بیان پایان سرگذشت آن پیامبر با قومش، پایانی که نجات پیامبر و پیروان مؤمنش و نابودی دشمنان تکذیب کننده ی او را رقم می زند.
هدف از این نمایش دان و تمرکز بر این صحنه ها و تصاویر سرگذشت هر پیامبر، تثبیت و استوار کردن مؤمنین بر حق، و تقویت عزم و اراده ی آنان بر رویارویی و مبارزه طلبی است.، همچنین هدف جلب کردن توجهشان به سوی سنت خداوند در مسیر دعوت ها، و این که به آرزوهای بزرگ در دوردست و به سوی آینده ای مورد انتظار و امیدوارانه نظر اندازند، آینده ای که پیروزی و استقرار از آن آنان بودن و شکست از آن دشمنانشان است!
آیات تثبیت کردن و راهنمایی ها و وعده، به هنگام بیان آنچه میان پیامبران و اقوام شان روی داده، یا در گزارشی بر پایان رویارویی میان طرفین می آید … از مشهورترین آن ها آن چیزی است که در زیر می آید:
سرانجام نیک، خاصّ پرواپیشگان است
1- در شرحی که بر سرگذشت نوح (ع) به همراه قومش بیان می شود سرگذشتی که به غرق شدن کفار توسط طوفان منتهی شد، و نوح و پیروان مؤمنش در کشتی نجات یافتند و پس از طوفان از کشتی خارج شده و پا روی زمین نهادند، در این شرح بیان شروعی دوباره برای زندگی است. خداوند در شرحی بر این واقعه می فرماید:
( تِلْكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَلاَ قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَذَا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ ) هود: 49
« اين ( قصّه و داستانهاي ملّتهاي پيشيني كه تو آنان را نديدهاي ) جزو اخبار غيب است كه آن را به تو ( اي پيغمبر اسلام ! ) وحي ميكنيم . نه تو و نه قوم تو پيش از اين ، آن را نميدانستيد . پس ( در برابر اذيّت و آزار قوم خود ) شكيبائي كن ( همان گونه كه پيغمبران پيشين در برابر اذيّت و آزار اقوام خود شكيبائي كردند ، و بدان ) كه سرانجام ( كار ، برد با شكيبايان و ) از آنِ پرهيزگاران است . »
خداوند به پیامبرش (ص) می فرماید: آنچه از اخبار غیب در خصوص سرگذشت نوح برای تو بیان داشته ایم، تو پیشتر آن ها را نمی دانستی و ما آن ها را به تو وحی کرده ایم، هم چنان که قوم تو نیز آن ها را نمی دانستند و وارد شدن این خبرها در قرآن دلیلی است بر این که این قرآن تألیف و نوشته ی آفریده ای نیست، بلکه وحی ای است از جانب ما به سوی تو.
خداوند پیامبرش (ص) را دستور به صبر می دهد، صبر به معنای عام و فراگیر آن، زیرا صبر در مرحله ی انتظار پیروزی، توشه ای ضروری است.
آیه یک سنت ثابت ربّانی را بیان می دارد: «سرانجام نیک، خاص پرواپیشگان است.»
یعنی: پایان رویارویی میان لشکریان حق و یاران باطل عبارت است از پیروزی و رهایی پرواپیشگان و اهلاک و نابودی کافران، در نتیجه سرانجان نیک پیوسته خاص پرواپیشگان است. خداوند به آنان لطف و احسان نموده و گشایش و رهایی به پیروزی و استقرار را به آنان ارزانی می دارد و بر آنان واجب است که آینده را با یقین (به پیروزی) بنگرند و نسبت به سرانجام اطمینان و آرزو داشته باشند و منتظر وعده هایی باشند که خداوند بیان داشته است!
سنت خداوند در جانشینی
2- آیات سوره برخی از آنچه را که میان هود (ع) و قومش روی داده به نمایش می گذارد، و برخی از آنچه را که هود (ع) به آنان گفته است را ثبت و ضبط کرده از جمله این که او منتظر نابودی آنان و جانشین شدن دیگران به جای آنان است. این مطلب در سخن خداوند بیان گردیده است:
( فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقَدْ أَبْلَغْتُكُم مَّا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْماً غَيْرَكُمْ وَلاَ تَضُرُّونَهُ شَيْئاً ) هود: 57
« اگر ( از دعوت من ) روي بگردانيد ( باكي نيست . زيرا بر رسولان پيام باشد و بس ) و من رسالتي را كه مأمور بدان بودم به شما رساندم . پروردگارم ( شما را ميميراند و ) كسان ديگري را به جاي شما مينشاند و شما كمترين زياني ( با روگرداني از پرستش و دوري از عبادتش ) بدو نميرسانيد.»
یعنی: آنچه بر من واجب است این که (پیام) دعوت را به شما برسانم و حجت را بر شما تمام کنم و این کار را نیز کردم، اگر دعوتم را نپذیرید روی برگردانده و بدان پشت کنید و بر کفر و تکذیب و دشمنی اصرار بورزید این شمایید که زیان کارید و بدین ترتیب بر خود ستم می کنید و خداوند به زودی شما را هلاک و نابود می گرداند، هم چنان که پیش از شما با قوم نوح چنین کرد، شما نمی توانید خداوند را درمانده سازید و کفر ورزیتان هیچ زیانی متوجه او نمی گرداند.
به زودی خداوند قوم دیگری را جانشین و وارث شما گردانیده و بر جای شما می نشاند، این سنت خداوند است که تخلف ناپذیر است.
بی شک خداوند سنتش را تحقق بخشید در نتیجه هود و پیروانش را نجات داد و قوم کفر پیشه اش را نابود گردانید. خداوند می فرماید:
( وَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوداً وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَنَجَّيْنَاهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُواْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْاْ رُسُلَهُ وَاتَّبَعُواْ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ وَأُتْبِعُواْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلا إِنَّ عَاداً كَفَرُواْ رَبَّهُمْ أَلاَ بُعْداً لِّعَادٍ قَوْمِ هُودٍ ) هود: 60- 58
« هنگامي كه فرمان ما ( مبني بر نابودي قوم عاد ) در رسيد ، هود و مؤمنان همراه او را در پرتو مرحمت خود نجات داديم و ايشان را از عذاب سخت و شديد رهانيديم . اين هم قوم عاد بودند كه آيههاي ( آفاق و انفُس ) و دلائل پروردگارشان را انكار و تكفير كردند و از فرمان ( پيغمبر خدا هود و در اصل از فرمان همه ) پيغمبران خدا سركشي نمودند و از دستور هر سركش عناد پيشهاي پيروي كردند . در اين دنيا دچار نفرين ( مردمان ) و طرد ( از رحمت يزدان ) شدند ( و از پس ايشان بدنامي و رسوائي ماند ) و در روز قيامت نيز ( همين طور به لعنت و طرد از رحمت گرفتار ميشوند و منفور خدا و فرشتگان و مردمان ميگردند ) . هان ! ( اي جهانيان ! بدانيد كه قوم ) عاد به خداي خود ( ايمان نياوردند و نسبت بدو ) كافر شدند . هان ! ( اي مردمان ! بدانيد كه ) عاد ، قوم هود ( شايسته طرد از رحمت خدا و درخور هلاك شدند ، پس ) نيست و نابود باد ! »
کار پیوسته و منتظر وعده داده شده بودن
3- آیات سوره برخی از سخنان و گفت و گوی میان شعیب (ع) و قومش یعنی اهل مدین را بیان می دارند و از جمله این که شعیب نسبت به رفتار آنان صبر پیشه نموده و آنان را به مبارزه طلبید. خداوند می فرماید:
( وَيَا قَوْمِ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُواْ إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ ) هود: 93
« اي قوم من ! هرچه در قدرت داريد انجام دهيد و كوتاهي نكنيد ( و بدانيد كه پشتيبان من خدا است و از شما باكي نيست ) . من به كار خود مشغولم ( و همان گونه كه شما به راه خود ادامه ميدهيد ، من هم به راه خود ادامه ميدهم ) . بالاخره خواهيد دانست كه چه كسي دچار عذابي ميشود كه او را خوار و رسوا ميكند ، و چه كسي دروغگو است ( و از من و شما كدام راسترو و خوشبخت ، و كدام كجرو و بدبخت ميباشيم ) . چشم به راه باشيد و من هم چشم به راهم ( كه عاقبت چه ميشود ) . »
معنی: (عَلَى مَكَانَتِكُمْ ): بر اساس طرح و برنامه و سیاست خودتان.
بعد از آن که شعیب (ع) دعوت را به قومش ابلاغ کرد، دو راه برای آنان آشکار شد: راه حق و راه باطل. حقی که در شعیب (ع) و مؤمنین پیروش نمود یافته بود و باطلی که در اشراف قومش و پیروان کافرشان تجسم یافته بود.
هر کدام از این دو گروه طرح و پروژه و برنامه عملی خود را داشتند: برنامه ی عملی مثبت که بر اساس بندگی و دعوت و کار نیک بر پا می شود که شعیب (ع) و پیروان مؤمنش اقدام به این کار می کردند و در مقابل برنامه ی عملی منفی و پلید، که بر اساس کفر و ظلم و ستم و طغیان و انتشار فساد و تباهی میان مردم و مبارزه ی با حق و یاران حق برپا می شود … میان این دو کار و برنامه تفاوت از زمین تا آسمان است.
بدین خاطر شعیب (ع) با این سخنش این گونه قومش را به مبارزه می طلبد که: «ای قوم من، همه امکانات را به کار گیرید، من هم [به وظایف خود] عمل می کنم.»
یعنی: هر کدام از ما بر اساس طرح و برنامه ی خود اقدام نماید، و هر کدام از ما در راه خنثی کردن عمل دیگری بکوشد، در نتیجه شما برای شکست من و پایان دادن به دعوتم می کوشید، و من نیز در راه انتشار دعوت خودم و از میان بردن باطل شما و پایان دادن به سیطره و نفوذ شما می کوشم، پس شما بکوشید و من نیز می کوشم!
آینده از آن ماست و نه شما، ما منتظر و چشم به راه وعده ای هستیم که خداوند به ما داده است یعنی رهایی و پیروزی و همچنین منتظر عذابی هستیم که خداوند شما را با آن تهدید می نماید و ما مطمئن ایم که (زمان وقوع) این تهدید بی شک نزدیک بوده و هنگامی که دامن تان را گرفت خواهید دانست که: «چه کسی دچار عذابی می شود که او را خوار و رسوا می کند و چه کسی دروغگو است.»
شعیب (ع) مبارزه طلبی با آنان را استمرار داده و می گوید: «چشم به راه باشید و من هم چشم به راهم (که عاقبت چه می شود).» یعنی چشم به راه پایان نبرد میان من و خودتان باشید، و بدانید که عذاب شما را در بر می گیرد، من چشم به راه چنین سرانجامی هستم، گذشت زمان بخشی از درمان است. هنگامی که خدا خواست تا سرگذشت شعیب (ع) و قومش را به پایان رساند، وعده وعیدی را که داده بود محقق گردانید. خداوند می فرماید:
( وَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْباً وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مَّنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا أَلاَ بُعْداً لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ) (هود: 95- 94)
« هنگامي كه فرمان ما ( مبني بر هلاك قوم مدين ) در رسيد ، شعيب و مؤمنانِ همراهِ او را در پرتو مهر خود ( از عذاب و هلاك ) نجات داديم و صداي ( وحشتناك صاعقه و زلزله ) ، ستمكاران را دريافت و ( بر اثر آن قالب تهي كردند و نقش زمين شدند و ) در خانه و كاشانه خود كالبدهاي بيجاني گشتند . بدان گونه كه انگار هرگز از ساكنان آن ديار نبودهاند ( و در آنجا نزيستهاند و روزگاري در آن بسر نبردهاند . نه خود ماندند و نه اثري از ايشان ماند ) . هان ! نابود ( و دور از رحمت خدا ) باد قوم مدين ! همان گونه كه قوم ثمود نابود ( و دور از رحمت خدا ) شدند . »
سنت خداوند در خصوص تنبیه ستمکاران
4- پس از نمایش قتلگاه تکذیب کنندگان پیشین، از جمله قوم نوح و عاد و ثمود و مدین و قوم فرعون، در شرح و توضیحی بر این نمایش بیان شده که باید از این صحنه ها پند و عبرت گرفت. خداوند می فرماید:
( ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ مِن شَيْءٍ لِّمَّا جَاء أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ … ) (هود: 103- 100)
« اين از خبرهاي شهرها و آباديهائي است كه ما براي تو ( اي پيغمبر ! ) بازگو ميكنيم ( تا قوم خود را بدانها پند دهي ، و به ياري خدا اطمينان حاصل كني ) . برخي از اين شهرها و آباديها هنوز برپا و برجايند ( و آثاري از آنها مانده و درس عبرت همگانند ، ) و برخي درويده ( و از ميان رفتهاند همانند كشتزار درو شده ) . ما بدانان ستم نكرديم ( و بيهوده نابودشان ننموديم ) و بلكه خودشان ( با كفر و فساد و پرستش بتها و غيره ) بر خويشتن ستم روا داشتند ، و معبودهائي را كه بغير از خدا ميپرستيدند و به فرياد ميخواندند ، كمترين سودي بدانان نرساندند و هيچ گونه كمكي نتوانستند بديشان بنمايند ( و مثلاً آنان را از هلاك و نابودي برهانند ) بدان گاه كه فرمان ( هلاك ايشان از سوي ) پروردگارت صادر گرديد ، و جز بر هلاك و زيانشان نيفزودند ( و تنها مايه بدبختي و نابودي ايشان شدند و بس ) . عقاب پروردگار تو اين چنين است ( كه درباره قوم نوح و عاد و ثمود و مدين و غيره گذشت ) هرگاه كه ( بر اثر كفر و فساد ، اهالي ) شهرها و آباديهائي را عقاب كند كه ستمكار باشند . به راستي عقاب خدا دردناك و سخت است . به حقيقت در اين ( مجازات و نابودي ملّتهاي ستمگر ، و در اين روايات و اخبار گذشتگان ) عبرت بزرگي است براي كسي كه از عذاب آخرت بهراسد . »
این آیات آنچه را میان لشکریان حق و سپاهیان باطل، در طول تاریخ بشری از زمان نوح تا زمان محمد (ص) روی داده به طور فشرده بیان می دارد و هلاکت ستمگران کافر را جلوه می دهد و به ملاحظه باقی مانده ی آثار آنان فرا می خواند، شهرها و روستاهایی را که در آن بودند همین جاست، خرابه های تعدادی از آن ها پابرجاست، و تعدادی دیگر ویران و نابود شده اند، در حالی که اهالی آن کافر بودند آنان به خاطر کفرورزی و طغیانشان به خویشتن ستم کرده اند و هنگامی که عذاب الهی بر آنان یورش آورد نتوانستند آن را دفع کنند.
این سنت الهی به هنگام تنبیه و عقوبت کفار دشمن حق است، بدون توجه به زمان ها و مکان های گوناگون، خداوند انتقام گیرنده و قدرتمند است و عقوبتش نسبت به دشمنان دردناک و شدید است، آنان را خرد کرده و از پا درمی آورد و آنان را مایه عبرت عبرت گیران می گرداند.
اما فقط مؤمنین نیکوکار از این صحنه ها پند می گیرند، کسانی که از عذاب آخرت می ترسند و از بینش و بصیرت ایمانی و راهنما بهره مندند، اما دیگران بر قلبهایشان قفل زده شده و دیدگان شان ضعیف گشته است، اینان پند و عبرت نمی گیرند!!
این شرح و توضیح هدف دار و هدف مند ارائه دهنده ی بشارت به پیروزی حق و شکست باطل برای مؤمنین است و آنان را فرا می خواند تا چشم به راه وعده ای باشند که خداوند به آنان داده است و آینده ای درخشان را ببینند و با ثبات و یقین حرکت شان را به سوی آن سرعت بخشند.
مسلمان صادق در هر دوره و مکانی از این شرح و توضیح بهره مند می گردند، زیرا آنان در دوره ای به سر می برند که سنت الهی بر دشمنانی که با آنان می جنگند منطبق گشته و نسبت به انطباق این سخن خداوند که می فرماید: « عقاب پروردگار تو اين چنين است ( كه درباره قوم نوح و عاد و ثمود و مدين و غيره گذشت ) هرگاه كه ( بر اثر كفر و فساد ، اهالي ) شهرها و آباديهائي را عقاب كند كه ستمكار باشند . به راستي عقاب خدا دردناك و سخت است. » بر آن دشمنان خوشحال می شوند!
تأثیر وعده در تثبیت قلب های مؤمنین
5- سوره هود با بیان این مطالب پایان می پذیرد: هدف از یادآوری خبرهای پیامبران در این سوره و تأثیر این یادآوری بر پیامبر (ص) و مؤمنین و به مبارزه طلبیدن دشمنان و ترساندن شان از شکست و دادن وعده ی گشایش و پیروزی به مؤمنین و فراخواندن شان به چشم به راه بودن تحقق این وعده.
خداوند می فرماید:
( وَكُلاًّ نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَاء الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءكَ فِي هَذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ وَقُل لِّلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَامِلُونَ وَانتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ وَلِلّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ) (هود: 123- 120)
« اين همه از اخبار پيغمبران بر تو فرو ميخوانيم ، كلّاً براي اين است كه بدان دلت را برجاي و استوار بداريم ( و در برابر مشكلات تبليغ رسالت ، آن را تقويت نمائيم ) . براي تو در ضمن اين ( سوره و اخبار مذكور در آن ، بيان ) حق آمده است ( همان حقي كه پيغمبران ديگران را بدان ميخواندند ) و براي مؤمنان پند و يادآوري مهمّي ذكر شده است ( كه ميتوانند همچون ايمانداران پيشين از آن سود جويند و راه سعادت پويند ) . بگو به كساني كه ايمان نميآورند : هرچه در قدرت داريد بكنيد ( و در راه خود برويد ) كه ما نيز آنچه ميتوانيم ميكنيم ( و در راه خود ميرويم ، ولي بدانيد سرانجامِ شما شكست و بدبختي ، و عاقبتِ ما پيروزي و خوشبختي است ) . و چشم به راه باشيد ( كه به ما چه چيز ميرسد از آنچه فكر ميكنيد كه ميرسد ) و ما هم چشم به راه هستيم ( كه برابر وعده خدا ، دعوت آسماني پيروز و اسلام بر شما و بر همه دشمنان دين غلبه كند ) . ( آگاهي از ) غيب آسمانها و زمين ويژه خدا است ، و كارها يكسره بدو برميگردد ( و امور جهان به فرمان او ميچرخد ) ، پس او را بپرست و بر او تكيه كن و ( بدان كه ) پروردگارت از چيزهائي كه ميكنيد بيخبر نيست . »
از جمله فواید بیان سرگذشت انبیاء در قرآن، استوار کردن قلب پیامبر (ص) و قلب های مؤمنین است، زیرا این سرگذشت های صحنه ی تطبیق سنت های الهی به صورت عملی و واقعی است و پایان سرگذشت ها بیانگر نابودی کفار و پیروزی مؤمنین است و این خود در بردارنده ی بشارت و امید برای مؤمنین بوده و قلب هایشان به واسطه ی آن آرامش و تسکین می یابد.
خداوند به پیامبرش (ص) دستور می دهد که کفار را با گفتن این مطلب به آن ها به مبارزه بطلبد که: « هرچه در قدرت داريد بكنيد كه ما نيز آنچه ميتوانيم ميكنيم و چشم به راه باشيد و ما هم چشم به راه هستيم.»
یعنی بر اساس شیوه و برنامه ی خود عمل کنید و تمام سعی و تلاش خود را در جنگ با من و از میان بردن دعوتم به کار گیرید، و ما مؤمنین (نیز) بر اساس شیوه و برنامه ی خود و با توان خود در ابقا و پافشاری بر حق می کوشیم، در برابرتان می ایستیم، نیرنگ هایتان را از میان می بریم و به انتشار دعوت (اسلام) در میانتان می پردازیم …
شما هر آنچه را که در توان دارید به کار گیرید و ما نیز هر آنچه در توان داریم به کار می گیریم … روزگار در میان ما دست به دست می شود، اما آینده از آن ماست و زمان به نفع ما می چرخد، زیرا خداوند به همراه ما است و به زودی شما را درهم شکسته و ما را بر شما پیروز می گرداند.
منتظر باشید که در آینده چه بر سرتان می آورد، ما منتظر تحقق وعده ای هستیم که خدا به ما داده و ما را بر شما پیروز می گرداند و نسبت به حصول این وعده یقین تام داریم زیرا این وعده ی خدا است و خداوند وعده اش را عملی ساخته و خلاف وعده نمی کند.
زمان به نفع پیامبر (ص) و پیروان مؤمنش بود. این ها فقط سال هایی محدود و اندک بودند تا آن گاه که هجرت به سوی مدینه صورت گرفت، این هم فقط دوره ای کوتاه بود، تا این که نبرد با مشرکین آغاز شد و پایان آن پیروزی مسلمین و استقرار آنان بود و در مقابل کفار دچار شکست و خواری و ضرر و زیان شدند.
مسلمانان صادق معاصر که درگیر جنگ و دشمنی از سوی یهود و آمریکا هستند باید همان چیزی را به آنان بگویند که پیامبر (ص) به کفار زمان خود گفت: « همه امکانات خود را به کار گیرید، ما هم (به وظایف خود عمل خواهیم کرد و منتظر باشید؛ ما هم در انتظار خواهیم ماند.»
——————————————————————
منبع: وعده های قرآن در خصوص پیروزی اسلام / مؤلف:دکتر صلاح عبدالفتاح الخالدی /مترجم:مجتبی دوروزی
انتشارات: نشر احسان 1390