نزديکترين راه بسوي بهشت
نزديکترين راه بسوي بهشت
از شما برادر عزيز سؤال مي کنم: که آيا بهشت را مي خواهي؟
پاسخ داد: چه کسي است که خواهان بهشت نباشد؟ کيست که خوشي و نعمت پايدار را نخواهد؟ چه
کسي است لذات دائمي، پياپي و پايان ناپذير را طالب نباشد. گفتم: پس چرا کارهاي نيک انجام نمي دهيد تا وارد بهشت شويد و از لذتهاي آن بهرهمند
شويد؟ گفت: همانا راه بهشت دشوار، طولاني، پر
از گردنه و خار و صعبالعبور است و براي فردي مانند من ضعيف مشکلات و سختيهاي اين
راه تحملناپذير است. گفتم: برادرم تو که نمي تواني بر طاعت خدا دوام آورده و صبر
نمايي و قادر برخورداري و صبر از انجام گناه و نافرماني خدا نيستي؟ پس اگر خداي
ناکرده اهل آتش گردي در آنجا چگونه تاب تحمل آتش دوزخ را خواهيد داشت؟ گفت: اين
امر «سؤال و جواب» مرا از جابر کَنده تکان داد و در حيرت و سرگرداني فرو برد اما
نمي دانستم چکار کنم و از کجا شروع نمايم در حاليکه مسير طولانيّ را در راه انجام
گناه و معصيت و محرمات طي نموده بودم «گناهان زيادي انجام داده بودم» گفتم: براي رسيدن به بهشت شما را به راه بسيار کوتاهي راهنمايي مي کنم.
راهي ساده و آسان، بدون رنج و خستگي که
در آن هيچ فشار و مشکلي نيست. گفت: مرا
راهنمايي کن که خدا خيرت دهد، من همواره بدنبال چنين راه ساده آساني «براي بهشت»
هستم.
گفتم: اين راه هموار و آماده را امام ابن القيم (رحمه الله) در کتاب خود بنام «الفوائد» بيان نموده است. در آن کتاب مي فرمايد:
از نزديکترين و آسانترين راه، بدون رنج،
خستگي و سختي براي همسايگي با خدا در بهشت بطرف او بيائيد. بشتابيد. «راه اين است
دقت کنيد» تو در زماني واقع شده اي که در بين دو زمان گذشته و آينده قرار گرفته و
آن در واقع عمر کنوني شماست يعني زمان فعلي و حاضر، تو مي تواني گذشته خود را
بوسيله توبه و پشيماني و استغفار و طلب بخشش از خداوند اصلاح نمايي که اين کار
هيچگونه سختي و مشقتي ندارد و کارکرد مشکلي نمي خواهد بلکه عملي قلبي است.
«براي آينده» ازاين به بعد يعني در
آينده از انجام گناه و نافرماني خدا امتناع، خودداري و پرهيز نمائيد. خودداري تو
از معصيت نيز آسايش و آسودگي است.
کار با اندامها و اعضاء بدن نيست که
انجام آن برايتان مشکل باشد.
بلکه عزم و اراده و تصميم قاطعي را مي
خواهد. که اين تصميم جسم و جان و درون و وجدان شما را آسوده و راحت مي نمايد.
پس گذشته را با بازگشت و پشيماني از
گناه و آينده را «آنچه در پيش است» با عزم و اراده و پرهيز از معصيت و «عمل صالح»
اصلاح نمائيد.
که در انجام هيچيک از اين دو «اصلاح
گذشته و پرهيز در آينده» براي اندامها و اعضاي جسم خستگي و سختي و مشکلي وجود
ندارد.
اما حال و وضعيت تو در دوران حيات:
زماني است بين گذشته و آينده که اگر اين زمان را هدر دهي «و از اين فرصت استفاده
نکني» رهايي، سعادت وخوشبختي خود را از دست داده اي «ضايع گردانيده اي» و اگر
با اصلاح گذشته و آينده به روش مذکور از آن استفاده نمايي راه نجات و رهايي را
يافته و آسايش و لذت و نعمت را بدست آورده ايد.
خاتمه
اين همان راه ساده بهشت است، توبه از گذشته، عمل صالح و ترک گناه در آينده. فرمايشي از رسول اکرم (صلى
الله عليه وسلم) را در اين رابطه بتو يادآور مي شوم. قال النبي (صلى الله عليه
وسلم): «کل أمتي يدخلون الجنة إلا من أبى. قالوا: ومن يأبى يا رسول الله؟ قال: من أطاعني دخل الجنة ومن عصاني فقد أبي». (رواه
البخاري).
رسول اکرم (صلى الله عليه وسلم) مي فرمايد:
تمام امت من داخل بهشت مي شوند مگر کسي که امتناع ورزد. عرض کردند: چه کسي امتناع مى
ورزد يا رسول الله؟ فرمود: کسيکه مرا
اطاعت و فرمانبرداري کند وارد بهشت مي شود و کسيکه از من مخالفت کند در
حقيقت امتناع ورزيده است.
و قول النبي (صلى الله عليه وسلم): «الجنة أقرب إلى أحدکم من شراک نعله والنار مثل ذلک». (متفق عليه).
و فرمايش پيامبر (صلى الله عليه وسلم)
که مي فرمايد: بهشت و همچنين جهنم از بند کفشهايتان به شما نزديکترند.
«يعني هر لحظه احتمال رسيدن مرگ وجود
دارد که در اثر آن يا بهشت و يا دوزخ نصيب آدمي شود».
————————————————
منبع : اهل
سنت / ترجمه: أقرب الطرق
إلى الجنة
