معماری
خانه ---> فقه معاصر ---> حدود مباح روابط جنسی زن و شوهر تا کجاست؟
نویسنده: دکتر یوسف قرضاوی/ مترجم: دکتر احمد نعمتی ما گروهی مسلمان عرب زبان هستیم که پرسش های زیادی مواجه شویم که در میهن عربی و اسلامی خود سابقه ی ذهنی این نوع پرسش ها را نداشتیم و به برادران و خواهران مسلمان امریکایی مربوط می شود.  آیا لخت شدن کامل زن و شوهر هنگام معاشرت جنسی و نگاه کردن زن و شوهر به شرمگاه همدیگر و مسایل دیگری  از این قبیل که ما از بیان آشکار آن ها شرم داریم...

حدود مباح روابط جنسی زن و شوهر تا کجاست؟

روابط جنس زن و شوهراز لحاظ جنسی چه چیز زن برای شوهرش مباح است؟

نویسنده: دکتر یوسف قرضاوی/ مترجم: دکتر احمد نعمتی

پرسش

ما گروهی مسلمان عرب زبان هستیم که پرسش های زیادی مواجه شویم که در میهن عربی و اسلامی خود سابقه ی ذهنی این نوع پرسش ها را نداشتیم و به برادران و خواهران مسلمان امریکایی مربوط می شود.

لخت شدن کامل زن و شوهر هنگام معاشرت جنسی

·         نگاه کردن زن و شوهر به شرمگاه همدیگر

و مسایل دیگری  از این قبیل که ما از بیان آشکار آن ها شرم داریم. یعنی مواردی که باعث تحریک شهوت در زن و شوهر می شود. به سبب کشف عورتف لختی و عریانی در این ممالک، نوعی سردی و بی رغبتی در رابطه ی جنسی زن و شوهر دیده می شود و برای رفع آن نیاز به عوامل تحریک آمیزی است که به طور قطع در ممالک عربی و اسلامی بدان نیاز نیست.

پیش از این در مواجهه با چنین پرسش هایی، با حکم منع و تحریم پاسخ می دادیم و آن به دلیل اقوال و احادیث فراوانی بود که در اذهان ما رسوخ کرده و غالبا" از واعظان منبر شنیده ایم نه از فقیهان. ولی برخی از برادران اسلامی اظهار می دارند که مطالبی خلاف این را از جناب عالی شنیده اند که در دیدارتان از امریکا و حضورتان در کنفرانس های عمومی و خصوصی فرموده اید.

به همین دلیل علاقه مندیم تا مستقیما" از خودتان کسب اطلاع کنیم و نظر جناب عالی را در مورد این نوع پرسش ها که سبب اختلاف است همراه با دلایل قرآنی و حدیثی، جویا شویم. هرچند با شرایط کاری و مشغله های فراوان شما آگاهیم، با این حال خواهشمندیم ما را از پاسخ خود محروم نفرمایید، زیرا مسلمانان قاره های دیگر هم بر شما حقی دارند. خداوند متعال شما را موفق و برای خدمت به اسلام و مسلمانان مؤید فرماید.

گروهی از مسلمانان قاره ی امریکا، م.ل.س

 

پاسخ

 به نظر من لازم است که پرسشگران عزیز به آن چه در جلد اول «فتاوای معاصره» راجع به «روابط جنسی میان زن و شوهر» نوشته ام، مراجعه نمایند، تا این برادران مقیم قاره ی امریکا بدانند که اسلام هیچ جنبه ای از جوانب زندگی را مهمل و بدون جواب نگذاشته است. بسیاری از مردم گمان می کنند، دین، بالاتر و پاک تر از آن است که در چنین مسایلی دخالت نماید؛ مبتنی بر نظریات بعضی ادیان که گفته اند:«رابطه ی جنسی پلید و از اعمال شیطانی است.» و می پندارند نگاه اسلام به مسایل جنسی مانند نگاه رهبانیت است!

واقعیت این است که اسلام در مورد این موضوع حساس و مهم زندگی بی توجه نبوده و به جنبه ی فطری و اصالت غریزه ی جنسی اعتراف کرده و قواعد، احکام و رهنمودهایی را تشریع نموده است، تا فرد مسلمان با تمسک بدان بدون افراط و تفریط و انحراف به وظیفه اش عمل کند.

آن چه که خداوند متعال در سوره ی بقره در این باره بیان داشته برای ما کافی است :

(‏ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُواْ النِّسَاء فِي الْمَحِيضِ وَلاَ تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىَ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ‏ نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُواْ حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَقَدِّمُواْ لأَنفُسِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّكُم مُّلاَقُوهُ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ‏ ‏)

«‏ و از تو درباره ( آميزش با زنان به هنگام ) حيض مي‌پرسند . بگو : زيان و ضرر است ( و علاوه از نافرماني ، بيماريهائي به دنبال دارد ) . پس در حالت قاعدگي از ( همبستري با ) زنان كناره‌گيري نمائيد ، و با ايشان نزديكي نكنيد تا آن گاه كه پاك مي‌شوند . هنگامي كه پاك شوند ، از مكاني كه خدا به شما فرمان داده است ( و راه طبيعي زناشوئي و وسيله حفظ نسل است ) با آنان نزديكي كنيد . بي‌گمان خداوند توبه‌كاران و پاكان را دوست مي‌دارد . ‏‏ زنان شما محلّ بذرافشاني شما هستند ، پس از هر راهي كه مي‌خواهيد به آن محلّ درآئيد ( و زناشوئي نمائيد به شرط آن كه از موضع نسل تجاوز نكنيد ) ، و براي خود ( با انتخاب همسران شايسته و پرورش فرزندان صالح و بايسته ، توشه‌اي ) پيشاپيش بفرستيد ، و از خدا خويشتن را برحذر داريد ( و به هنگام حيض با زنان نزديكي نكنيد و از راهي جز راه بقاي نوع بشر با ايشان زناشوئي ننمائيد ) و بدانيد كه شما او را ملاقات خواهيد كرد ( و از شما درباره اعمال و اقوالتان پرسيده خواهد شد ) ، و مژده بده به مؤمنان ( كه با رعايت حدود دين ، سعادت اخروي و رضايت پروردگار را به دست خواهند آورد ) . ‏»

کتاب های تفسیر، حدیث، فقه، اخلاق و غیره آکنده از این نوع موارد است و دانشمندان اسلامی در بحث و گفت وگو راجع به آموزش و یادگیری این مسأله بی پروا هستند؛ و این قول در میان همه ی مسلمانان شایع گشته که «در دین شرم و حیا نیست.» یعنی در تعلیم و تعلم هرگونه مسایل و موارد دینی شرم و حیا راه ندارد.

اسلام برای تمام نژادها، طبقه ها، محیط ها و برای تمام عصرها و زمان هاست؛ بنابراین نبایستی اسلام در فقه و فتوا و رهنمودهای آن تحت تأثیر آداب و فرهنگ های اقوامی خاص و محیطی معین، همچون محیط مسلمانان غرب و یا مسلمانان شرق، قرار گیرد و که باعث تحجر در وسعت شریعت گردد. به این معنا که هرچه دین آسان گرفته، بر خود سخت بگیریم و آن چه را نصوص ثابت و محکم خود، ممنوع داسته بر خود جایز بدانیم.

از اینجا من از برادران غیوری که بدون علم و آگاهی لازم، و تحت تأثیر تربیت و محیط فرهنگی خاصی نسبت به منع و تحریم امری عجولانه فتوا می دهند، می خواهم که قبل از آگاهی قطعی به حکم، بویژه در احکام وجوب و حرمت، به تحقیق و پژوهش لازم بپردازند و احکام شریعت را از کتب وعظ و تصوف و یا از زبان واعظان منبری استخراج ننمایند، که کتاب ها و بیانات آن چنانی به ندرت دارای پژوهش و تحقیق علمی ست و بیشتر به مبالغه و افراط در تهویل و تشویق به زهد و ژنده پوشی می پردازند.

همان گونه که از برادران مفتی نیز می خواهم درباره ی حکمی که مورد اختلاف علمای اسلامی است، با تمسک به قضیه ی احتیاط، مردمان و مستفتیان را به مذاهب سخت گیر راهنمایی نکنند؛ چه بسا اخذ و تمسک به مذهب آسان تر به سبب قوت دلیل و سازگاری آن با روح شریعت و پاسخ به نیازمندی های مردم- بویژه هنگامی که پرسشگران و مستفتیان تازه مسلمان هستند- شایسته تر باشد. به این معنا فتوای مذهب سهل و آسانگیر از فتوای مذهب محتاط و سخت گیر بویژه با وجود تازه مسلمانان در غیر ممالک اسلامی، به مراتب بهتر و خوب تر است، زیرا هر نکته مکانی دارد.

اما در مورد پرسش برادان، کتب فقهی چنین موضوعی را بی جواب نگذاشته و در این مورد اظهار نظر کرده است. متن کتاب «تنویر الابصار» و شرح آن «الدر المختار»که از کتب فقهی حنفیه است، بیان می دارد:«نگاه مرد به ظاه و باطن زن هر چند به شرمگاه آن هم باشد چه با شهوت و چه بدون شهوت جایز است.»

شارح«الدر المختار» می گوید:«شایسته تر نگاه نکردن به شرمگاه است، زیرا این عمل باعث نسیان و فراموشی می شود» و دیگران بدان می افزایند و می گویند: چنین چیزی موجب ضعف بینایی می گردد.

تمامی این علت ها شرعی نیستند به دلیل این که از جانب نصوص کتاب و سنت وارد نشده اند؛ بنابراین فاقد هرگونه توجیه علمی هستند و هیچ ارتباط منطقی و واقعی بین علت و نتیجه نیست.

استدلال صاحب کتاب «الهدایة» راجع به اولویت ترک نگاه این حدیث است:

«وقتی یکی از شما نزد همسر خودش رفت خود را بپوشاند و خود را همانند الاغ ها برهنه نکند.» چعلامه ابن عابدین می گوید:«و اما در شرح هدایة تألیف عینی، چنین حدیثی نه با سند صحیح و نه با سند ضعیف از ابن عمر روایت نشده است.» و باز می گوید:«از ابو یوسف روایت شده که می گوید: از ابوحنیفه راجع به مردی که  شرمگاه زن خود را لمس می کند و همچنین زنی که شرمگاه شوهر خود را لمس می کند تا باعث تحریک آنان شود، پرسیدم که آیا چنین عملی اشکال دارد؟ در پاسخ گفت:«نه اشکالی نارد بلکه امید اجر و پاداش برای آنان می رود.»»

و شاید اشاره به این حدیث صحیح دارد که می فرماید:

«همبستری با زن نوعی صدقه دادن است»

 

اصحاب گفتند: ای پیامبر خدا، اگر کسی شهوت خود را برآورده سازد اجر و ثواب برده است؟ پیامبر(ص) فرمود:

«آیا اگر با حرام شهوت خود را ارضا می کرد بر او گناهی نمی بود؟ همین طور است. اگر آن را در حلال بنهد دارای اجر و ثواب خواهد بود. چگونه است که شر را به حساب می آورید ولی خیر را به حساب نمی آورید؟»

این حدیث را مسلم روایت کرده است، خداوند متعال از ابو حنیفه برای این همه فقاهت و درایتش راضی شود!

اما آن حدیثی که در کتاب«الهدایه» مورد استدلال قرار گرفته است فاقد حجت است و به همین سبب ضعیف است.

حتی اگر تساهل شیخ سیوطی را که برای حدیث ذکر شده در کتاب جامع الصغیر خود به سبب کثرت طرق آن، رمز«حسن» را قرار داده- بپذیریم، این حدیث بیشتر از حکم کراهت تنزیهی را نمی رساند، که آن هم به کمترین حاجت و نیازی از بین خواهد رفت.

 

در جامعه ای همانند جامعه ی امریکا و دیگر جوامع غربی، شاهدیم که روابط جنسی زن و شوهر عرف و عادتی خاص دارد که با عرف و فرهنگ جامعه ی ما متفاوت است؛ مانند: معاشرت جنسی با حالت عریان، و یا نگاه زن و شوهر به شرمگاه هم دیگر، نوازش های عاشقانه و بوسه های توأم با انس و محبت و… در اثر سردی و بی رغبتی معاشرت جنسی که براساس لاابالی گری و بی حجابی و اباحیگری جامعه ی غربی به وجود آمده چه بسا زن و شوهر را برای روابط جنسی نیازمند این گونه محرکات و مهیجات غیرعادی می کند. این گونه رفتارها که در جامعه ی غربی هنگام معاشرت جنسی مشروع انجام می گیرد، از جمله مواردی است که روان ما از آن اکراه و قلب ما از آن متنفر و عقل و خرد ما آن را سبکسری می شمارد ولی باید دانست که ناخوشایندی قلب و روان ما از آن یک امر است و تحریم آن به نام دین امری دیگر است.

نباید به هیچ چیزی حکم حرمت داد، مگر اینکه در قرآن و سنت صحیح نبوی نص صریحی بر حرمت آن باشد؛ زیرا که اصل در اشیا اباحه است.

و ما در این مورد به نص صریحی که بر تحریم این شیوه ی همسرداری دلالت کند دست نیافتیم و این دست نیافتن به نصوص صریح شریعت مرا واداشت که در سفر خود به امریکا در کنفرانس های اتحادیه ی دانشجویان مسلمان و دیدار از مراکز اسلامی در شماری از ایالات آمریکا، هرگاه در این باره از من سوال می شد – و غالبا" طرح سوال از مسلمانان امریکایی بود- تمایل به تسهیل و آسان گیری داشتم نه تشدید و سختگیری و به جای فتوا به منع به جواز آن فتوا دادم به دلیل حدیث:

«عورت خود را حفظ کن مگر از همسرت و یا کنیزی که در ملک یمین شماست.»

 

و به دلیل آیه‏ :(وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ‏ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ)مومنون/5-6

«‏ و عورت خود را حفظ مي‌كنند . ‏ مگر از همسران يا كنيزان خود ، كه در اين صورت جاي ملامت ايشان نيست . ‏ ‏»

این مذهب امام ابن حزم است و مخالفان خود را به شدت مورد سرزنش قرار داده، به دلیل اینکه نصوصی از شریعت را مخالف آن ندانسته؛ بنابراین در این قضیه قائل به هیچ گونه کراهتی نشده و در کتاب «المحلی» گفته است:

«نگاه مرد به شرمگاه همسر و کنیزک حلال خود جایز است همچنین آنان می توانند به شرمگاه شوهر نگاه کنند و اصلا" در این مورد کراهتی نیست.»

دلیل این، اخبار مشهوری است که از طریق عایشه، ام سلمه و میمونه، امهات المومنین به ما رسیده است که آنان در یک ظرف آب با پیامبر(ص) خدا غسل جنابت می کردند.

در روایت میمونه تصریح شده که رسول خدا(ص) پوششی بر روی شرمگاهش نداشت. میمونه در روایتش می گوید: حضرت (ص) با دست راست آب را از ظرف بر می داشت و بر شرمگاهش می ریخت و با دست چپ آن را می شست. بنابراین با چنین روایتی، نظر هرکسی که مخالف این باشد باطل است.

آن چه شگفت است بیان بعضی از سخت گیران افراطی و ناآگاهی است که معاشرت جنسی در شرمگاه را مباح می دانند ولی نگاه به آن را جایز نمی دانند. در رد نظریه ی آنان این آیه قرآن کافی است.

‏‏(وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ‏ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ)مومنون/5-6

خداوند متعال انسان را به محافظت از شرمگاه خود دستور داده استمگر همسر یا کنیز حلال مرد باشد که در آن صورت بر او هیچ گونه سرزنشی نیست این مسأله به نگاه لمس و آمیزش تعمیم داده می شود.

هیچ اثر یا روایتی مخالف این دیده نشده سوای یک اثر سخیفی از زنی مجهول که از ام المومنین روایت کرده است و می گوید:

«من قطعا" شرمگاه رسول خدا راندیده ام.»

و روایت دیگری که در نهایت نادرستی است از ابوبکر بن عیاش و زهیر بن محمد که هر دو از عبدالملک بن ابی سلمان عرزمی روایت می کنند و وجود هر کدام از این سه نفر در سقوط حدیث کفایت می کند.

حدیثی که ابن حزم مورد استدلال قرار داده در صحیح بخاری است و ابن عباس از میمونه ام المومنین روایت می کند که ایشان می گفتند:

«پیامبر را پوشانیدم در حالی که ایشان غسل جنابت می کرد سپس دست هایش را شست و سپس با دست راست بر دست چپش آب ریخت و شرمگاهش را از ناپاکی که بدان اصابت نموده بود شست.»

و باز در صحیح بخاری از عایشه روایت شده که می گفت:

«من و پیامبر خدا(ص) در یک ظرف آبی که بدان فرق می گفتند غسل می کردیم».

حافظ ابن حجر در کتاب فتح الباری می گوید: بعضی از عالمان مورد جایز بودن نگاه مرد به عورت زنش و برعکس به این حدیث استدلال می کنند.

باز حافظ می گوید:«آن چه ابن حیان از طریق سلیمان بن موسی روایت کرده است نظریه ی ما را تأیید می کند، که می گوید: از ایشان دربارهی مردی که به شرمگاه همسرش نگاه می کند پرسیدم ایشان در جواب گفتند: از عطا سوال کردم وی گفتند: از عایشه این موضوع را سوال کردم ؟ ایشان معنی و مفهوم حدیث را برای ما بازگو نمودند و این خود نص قاطع در این مسأله است» والله اعلم.

———————————-

منبع: فتائای معاصر / تالیف: دکتر یوسف قرضاوی/ ترجمه: دکتر احمد نعمتی/ انتشارات: احسان

 

۴ نظر:

  1. مریم

    سلام بسیار سپاسگزارم از جواب به سوالات شرعی همسران.اگر لطف کنید مطلابی که راجب به همسران است را برام ارسال بفرمایید ممنون میشوم

  2. سلام علیکم
    متاسفانه امکان ارسال برای ما وجود ندارد در خبرنامه عضو شوید همه مطالب برای شما ارسال خواهد شد
    موفق باشید

  3. تشکر، بجا و مفيد بودن.

    ولي من يجايي خونده بودم که موقع آميزش نبايد به شرمگاه همسرمون نگاه کنيم، چون باعث ميشه فرزندمون کور به دنيا بياد، آيا اين سخن و گفته صحيح مي باشد؟؟؟
    يا اگه صحيح نيست، آيا موردي هنگام آميزش وجود داره که باعث معلوليت فرزندمون بشه يا نه؟؟؟
    خواهشن راهنمايي کنيد.

  4. سلام
    نگاه کردن شرمگاه هیچ ارتباطی با کور بودن کودک ندارد.

    در مورد معلولیت کودک از متخصصان این زمینه سوال بفرمایید .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس