ارزش وقت نزد شیخ الاسلام ابن تیمیه

ارزش وقت نزد شیخ الاسلام  ابن تیمیه

شيخ ابن تيميه به سبب حفظ وقت، بعد از خود كتابهايی به يادگار گذارد كه بی‌شمار است:
و عجيبتر از آن، شيخ الاسلام ابن تيميه ، ابي العبـاس احمـد بـن عبـدالحليم حرانـي دمشقي حنبلي است كه به سال 661 هجري به دنيا آمد و به سال 728 در عمر 57 سالگي جهان را بدرود گفت و 500 تأليف را به يادگار گذاشت، زيرا نميگذاشت هيچ ساعتي و لحظه‌اي از وقت او بدون تعليم و يا تأليف و يا عبادت بگذرد، تا جايي كه تأليفات او بـه صدها رسيد يا از شمار بيرون رفت كه خودش شمار آنها را نميدانست.
ابن شاكر كتبي در كتب «فوات الوفيات» در شرح حال ابن تيميه آورده اسـت كـه تأليفات ابن تيميه به سيصد مجلد ميرسد، و ذهبي فرمود: بعيد نيسـت كـه تأليفـات ابـن تيميه تا امروز به پانصد رسيده باشد. ابن القيم، دانش‌آموز ابن تيميه در رساله‌اي كه درباره‌ي نامهاي كتابهاي ابـن تيميـه نوشته است، نوشتن تعداد كتابهاي او به 22 صفحه رسيده است و در اين 22 صفحه نام 350 تأليف آورده است، شامل كتاب بزرگ و رساله كوچك و قاعده.
شيخ ابـن القـيم در كتابش به نام «الوابل الصيب من الكلم الطيب» فرموده است: فايده‌ي شصت و يكـم ذكـر خدا اين است كه ياد خدا، قوت ميدهد به كسي كه خدا را ياد مي‌نمايد تا جايي كه با آن ذكر و ياد خدا كارهايي مي‌تواند كه هيچ‌گاه بدون ذكر، قدرت آن كارها را نداشت. و مـن به چشم خودم از قوت شيخ الاسلام ابن تيميه در روش و سخن و اقدام و نوشـتن، چيـز شگفت‌آوري را ديدم تا جايي كه در يك روز مقداري مي‌نوشت كه نويسنده از روي آن و نسخه‌برداري از آن در يك هفته يا بيشتر نميتوانست بنويسد.
و گفته‌اند كه در شمار تأليفات ابن تيميـه صـحيح آن، ايـن است كه حافظ ابن رجب در كتاب «ذيل طبقات الحنابله» فرمـود: امـا تأليفـات ابـن تيميه شهرها را پر كرد و از حد بسياري گذشت و نميتوان آنها را به شمار آورد.
خواننده‌ي گرامي اين است حاصل كوشش يك نفر كه قدر وقت را دانسـت، يكـي از دانشمندان با وقت‌شناسي توانست اين قدر كتاب را بنويسد كه آگاهان به حال او گفتنـد: تأليفاتش از شمار بيرون است. بنابراين، تا ميتواني قدر وقت را بدان و فرصت را غنيمت بشمار .

ابن تيميه در حال سفر و بيماري مطالعه مينمود وتقرير علم ميكرد:

عبدالفتاح گفت كه: سبب اين زيادي تأليفات اين است كه شيخ ابن تيميه هيچ گاه از مطالعه و سخنوري در علم و شرح آن فارغ نمي‌نشست، چه در حضر و چه در سفر و چه در تندرستي و چه در بيماري. دانش‌آموز او ابن القـيم در كتـابش «روضة المحبـين » فرمود: شيخ من ابن تيميه به من خبر داد كه بيماري‌ام آغاز شـد و طبيـب بـه مـن گفـت: مطالعه در علم بيماري‌ات را زياد مي‌كند، به او گفتم: من نمـي‌تـوانم از مطالعـه و تعلـيم دست بكشم. و من براي داوري در اين مسأله علم تو را به حَکَمیّت مي‌طلبم. آيا نـه ايـن است كه روح وقتي كه شاد و مسرور شد نيروي بدنش مي‌افزايد و دفع مرض مـي كنـد؟ گفت: بله. گفتم: پس روح من به علم شاد مي‌شود و با شادشدن جسمم نيرومند مي‌شـود و من به وسيله‌ي آن آسوده مي‌شوم. طبيب گفت: اين رویه از طب ما بيرون است، يعنـي خودت بهتر دانسته‌اي و به علم خودت عمل كن كه زودتر بهبود مـي يـابي. واالله سـبحانه وتعالي اعلم.

نام کتاب: ارزش وقت نزد علمای مسلمان/ مؤلف: عبدالفتاح ابوغده/ ترجمه و شرح: محمد علي خالدي (سلطان العلماء)