معماری
خانه ---> دعوت و داعی ---> مسابقه و رقابت در كسب خير وحسنه براي دعوتگران
دعوت جمعی

مسابقه و رقابت در كسب خير وحسنه براي دعوتگران

مسابقه و رقابت در كسب خير وحسنه براي دعوتگران

نویسنده: محمد عبدالله فرج الله / مترجم: حلیمه احمدی، زهرا محمودی

درسی که از چگونگی طی طریق این داعی در مسافت طولانی ای که خداوند متعال آن را بیان فرموده است می آموزیم سرعت و رقابت در عمل است این فرموده ی خداوند (یسعی) حکایت از شتاب می کند چه بسیار فرق است بین شتابان با قدم زنان بین قوت با ضعف و بین همت با سهل انگاری. پس بر داعیان لازم است با تأمل در این خطاب خداوند که به حضرت یحیی (ع) فرمود: «‏ يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ ‏»  اي يحيي ! كتاب ( تورات ) را با قوّت و ( قدرتِ هرچه تمام‌تر ) برگير ( و با جدّ و جهدِ هرچه بيشتر بدان عمل كن ) . خود را مخاطب این ندا قرار دهند و با تمام قوت به پا خواسته و این کتاب را با تمامی اوامر و نواهی و نصایح بدون افراط و تفریط به انجام برسانند. داعی الی الله نباید نشانه های یأس و ضعف و سستی و عقبگرد در او ظاهر شود به گونه ای که اگر مشکلات او را احاطه کند و ظلمت­ها و تاریکی ها پرده سیاهش را بر او افکند و دوستان و یاران نزدیکش را از دست بدهد باز هم باید ثابت قدم و پابر جا بماند و زبان حالش این باشد: به خدا قسم تا زمانی که کوچکترین سلاحی در دست داشته باشیم از پای نخواهم نشست.

آری یک فرد ضعیف و ناتوان ناامید و شکست خورده چگونه می تواند بار دعوتی را به دوش بکشد که آسمان­ها و زمین و کوه ها از حمل آن ترسیدند؟! چنین کسی کی می تواند مقام رهبری بشریت و معلم انسانیت را داشته باشد؟!

رحمت خداوند بر آن داعی باد که قدرت، متانت و صلابت از خود نشان می دهد و در مقابل جراحت­ها صبور و آلام و خون و اندهش را از دیگران مخفی کند و با غلبه بر موانع موجود با تلاشی خستگی ناپذیر در این راه به پیش می رود.

پیامبر گرامی اسلام را ببینیم آنگاه که یارانش برای ادای مناسک عمره می رفتند و بعد از یک سفر طولانی و سخت و مشقت بار آثار ملال و خستگی در آن ها نمایان بود این مسأله بر پیامبر اکرم (ص) دشوار آمد که مشرکین مسلمانان را در حالت ضعف و سستی ببینند، پس خطاب به ایشان فرمود: خداوند آن شخص را که امروز از خودش قوت و قدرت نشان دهد مورد رحمت و لطف خود قرار دهد و خداوند متعال می فرماید:

(وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلاً لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ )   اعراف/ 145

«‏ و براي او در الواح ( تورات ) از هرچيز ( كه مورد نياز بني‌اسرائيل از نصائح و حِكَم و احكام حلال و حرام بود ) نوشتيم ، تا پند و اندرز ( زندگي ) و روشنگر همه چيز ( در امر تكاليف ديني و وظائف شرعي ايشان ) باشد .  ( بدو گفتيم : اين ) الواح را با تاب و توان برگير ( و با نشاط فراوان و تلاش بي‌امان ، مانند ديگر پيغمبران أُولُوالعزم ، در تبليغ آنها دامن همّت به كمر بزن ) ».

امام ابن قیم الجوزیه (رحمه الله) مقصود از این آیه را چنین روشن می کند: «یعنی با تلاش و جدیت و اراده ی محکم و استوار بگیر نه مانند کسی که در سستی و تردید است؛ منظور از عزم (صدق اراده) و جدّ (صداقت در عمل) و به کارگیری تلاش و کوشش در آن است و چه حکیمانه است سخن یپامبر (ص) آنگاه که فرمود: «المؤمن القوی خیر و أحبّ إلی الله من المؤمن الضعیف … » نزد خداوند مؤمن قوی بهتر و محبوبتر از مؤمن ضعیف است زیرا طبیعت و سرشت این دین همان طور که خداوند متعال از آن یاد کرده است: «‏ إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلاً ثَقِيلاً ‏» (مزمل/5) ‏ «ما سخن ( پر مسؤوليّت و پر دردسر و لبريز از تكاليف و وظائف ) سنگيني را بر تو نازل خواهيم كرد ( كه قرآن است )» ، ‏نیازمند به کارگیری انواع نیروهای مادی و معنوی است. نیروی بدنی چرا که تکالیف دین همچون نماز و روزه و حج و جهاد در راه خدا نیازمند چنین نیرویی است و نیز نیروی عقیده و ایمان … قدرت التزام و ثبات و قوت بذل و بخشش … قدرت در راه فدا شدن و فدا کردن … و خلاصه این که قدرت نفس و روح آن چنانکه همه ی این معانی عظیم در آن بگنجد … تا بعد از آن برای داعی امکان ورود به میدان مسابقه و رقابت بدون هیچ گونه تردید، سستی و عقبگردی امکان پذیر باشد.

خداوند تبارک و تعالی برای این که روح رقابت و تبعیت جویی در امور دینی را در مؤمنین ایجادکند در آیات بسیاری مؤمنین را بر این امر تشویق کرده است و می فرماید:

(‏ وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ‏)  آل عمران/ 133

«‏ و ( با انجام اعمال شايسته و بايسته ) به سوي آمرزش پروردگارتان ، و بهشتي بشتابيد و بر همديگر پيشي گيريد كه بهاي آن ( براي مثال ، همچون بهاي ) آسمانها و زمين است‌ ؛  ( و چنين چيز با ارزشي ) براي پرهيزگاران تهيّه ديده شده است . ‏»

(سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاء وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ )  حدید/ 21

« بر يكديگر پيشي بگيريد براي رسيدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتي كه پهناي آن همسان پهناي آسمان و زمين است . براي كساني آماده شده است كه به خدا و پيغمبرانش ايمان داشته باشند .»

(‏ وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُواْ الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُواْ يَأْتِ بِكُمُ اللّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏) بقره/ 148

«‏ هر ملّتي را جهتي است ( كه به هنگام نماز ) بدانجا رو مي‌كند .  ( ابراهيم و اسماعيل رو به كعبه ، و بني‌اسرائيل رو به صخره بيت‌المقدّس ، و مسيحيان روبه مشرِق مي‌كردند . ليكن سو و جهت همچون توحيد و ايمان به رستاخيز و حساب و كتاب اخروي ، از اصول و اركان دين نيست . بلكه مانند تعداد ركعات نماز و مقدار واجب زكات ، بايد تسليم وحي آسماني بود ) . پس به سوي نيكيها بشتابيد و در انواع خيرات بر يكديگر سبقت بگيريد . هر جا كه باشيد خدا همگي شما را گرد مي‌آورد ( و به حساب همگان رسيدگي مي‌كند و بلاد و جهات در امر دين بي‌ارزش است . بلكه خيرات و نيكيها ارزشمند است ) . خدا بر هر چيزي توانا است. »

و در جایی دیگر در بحث نعمت­های دائمی که برای ابرار آماده کرده است می فرماید:

( وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ ) مطففین/ 26

«مسابقه‌دهندگان بايد براي به دست آوردن اين ( چنين شراب و ساير نعمتهاي ديگر بهشت ) با همديگر مسابقه بدهند و بر يكديگر پيشي بگيرند. »

و در جای دیگر هنگامی که خداوند متعال از رزق و زمین صحبت می کند می فرماید:

(‏ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولاً فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِن رِّزْقِهِ وَإِلَيْهِ النُّشُورُ ‏)  ملک/ 15

«‏ او كسي است كه زمين را رام شما گردانيده است . در اطراف و جوانب آن راه برويد ، و از روزي خدا بخوريد . زنده شدن دوباره در دست او است . ‏»

فامشوا، شامل معانی آرامش، طمأنینه بدون شتاب زدگی و سبقت جویی و رقابت و یا بدون ترس و خوف. و هنگامی که از آخرت صحبت به میان می آورد:

(‏ وَمَنْ أَرَادَ الآخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُوراً ‏) اسراء/ 19

«‏ و هر كس كه ( دنياي جاودانه ) آخرت را بخواهد و براي ( فراچنگ آوردن ) آن ، تلاش سزاوار آن را از خود نشان دهد ، در حالي كه مؤمن باشد ، اين چنين كساني ، تلاششان بي‌سپاس ( و بي‌اجر ) نمي‌ماند . ‏»

خداوند متعال در تعریف سابقین اول که در انجام امور خیر بر هم سبقت می جستند فرموده است:

(‏ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ‏‏ أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ‏‏ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ‏‏ ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ‏‏ وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ‏‏ عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ‏‏ مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ‏‏ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ‏‏ بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ ‏‏ لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ‏‏ وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ‏‏ وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ‏‏ وَحُورٌ عِينٌ ‏‏ كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ‏‏ جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏‏ لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواً وَلَا تَأْثِيماً ‏‏ إِلَّا قِيلاً سَلَاماً سَلَاماً ‏)  واقعه/ 26- 10

«‏ و پيشتازانِ پيشگام ! ‏‏ آنان ، مقرّبان ( درگاه يزدان ) هستند . ‏‏ در ميان باغهاي پرنعمت بهشت جاي دارند . ‏‏ گروه زيادي از پيشينيان ( هر ديني ، از زمره دسته سوم ) هستند . ‏‏ و گروه اندكي از پسينيان ( هر ديني ، در ميان دسته سوم ) مي‌باشند . ‏‏ اينان بر تختهاي مرصّع و مطرّز مي‌نشينند . ‏‏ روبروي هم بر آن تختها تكيه مي‌زنند . ‏‏ نوجواناني ، هميشه نوجوان ( براي خدمت بديشان ، پيرامونشان در آمد و رفت هستند و باده را ) براي آنان مي‌گردانند . ‏‏ ( براي آنان به گردش درمي‌آورند ) قدحها و كوزه‌ها و جامهائي از رودبار روان شراب را . ‏‏ از نوشيدن آن ، نه سر درد مي‌گيرند ، و نه عقل و شعور خود را از دست مي‌دهند . ‏‏ ( نوجوانان بهشتي براي آنان مي‌گردانند ) هر نوع ميوه‌اي را كه برگزينند . ‏‏ و گوشت پرنده‌اي كه بخواهند و آرزو كنند . ‏‏ و حوريان چشم درشت بهشتي دارند . ‏‏ همسان مرواريد ميان صدفند . ‏‏ ( اينها بديشان داده مي‌شود ) به پاداش كارهائي كه مي‌كرده‌اند . ‏ در ميان باغهاي بهشت ، نه سخن ياوه مي‌شنوند ، و نه سخن گناه‌آلود . ‏ ‏‏ مگر سخن سلام ! سلام ! را . ‏»

خداوند متعال در این سوره کریمه در ابتدا از اصحاب میمنه و اصحاب مشئمه یاد می کند اما به هنگام ذکر پاداش آن ها سخن در مورد بیان جزای سابقین سابقین را مقدم می کند و در تکرار السابقون السابقون تأکیدی وجود دارد که دال بر تکریم آن هاست و این طرز بیان به صورتی شایسته و مؤثر در وجود مؤمن تأثیرگذار می باشد و جایگاه والایی را که خداوند برایشان آماده کرده است احساس می کند برای آن ها از تمام آن نعمت ها همین کافی است که در مقام مقربون از آن ها یاد شده است.

خداوند تبارک و تعالی خطاب به اصحاب رسول الله (ص) به خاطر سبقتشان در اسلام و جهاد در راه خدا می فرماید:

(لَا يَسْتَوِي مِنكُم مَّنْ أَنفَقَ مِن قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ أُوْلَئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِينَ أَنفَقُوا مِن بَعْدُ وَقَاتَلُوا وَكُلّاً وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ )  حدید/ 10

« كساني از شما كه پيش از فتح ( مكّه ، به سپاه اسلام كمك كرده‌اند و از اموال خود ) بخشيده‌اند و ( در راه خدا ) جنگيده‌اند ،  ( با ديگران ) برابر و يكسان نيستند . آنان درجه و مقامشان فراتر و برتر از درجه و مقام كساني است كه بعد از فتح ( مكه ، در راه اسلام ) بذل و بخشش نموده‌اند و جنگيده‌اند . اما به هر حال ، خداوند به همه ، وعده پاداش نيكو مي‌دهد ، و او آگاه از هر آن چيزي است كه مي‌كنيد .»

و در جایی دیگر می فرماید:

(‏ إِنَّ الَّذِينَ هُم مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ‏ ‏ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ ‏ ‏ وَالَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ ‏ ‏ وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ ‏)  مؤمنون/ 60- 57

« ‏ كساني كه از خوف خدا در هراس هستند . ‏ ‏ آناني كه به آيات پروردگارشان ايمان دارند . ‏ ‏ افرادي كه براي پروردگار خود انباز قرار نمي‌دهند ( و كسي و چيزي را شريك او نمي‌كنند ) . ‏ ‏ اشخاصي كه عطاء مي‌كنند و مي‌بخشند آنچه را كه در توان دارند ، در حالي كه دلهايشان ترسان و هراسان است ( از اين كه نكند صدقات و حسنات آنان پذيرفته نگردد ) و به علّت اين كه به سوي خدايشان ( براي حساب و كتاب ) برمي‌گردند . ‏»

خدایا! آن ها را چه شده است و اینان چه کسانی هستند؟! « ‏ أُوْلَئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ ‏» ‏ چنين كساني ( كه صفات چهارگانه ايشان گذشت ) در خيرات و حسنات ( با ديگران ) مسابقه سرعت مي‌دهند و در انجام آنها ( بر سايرين ) پيشي مي‌گيرند . ‏

در آیه ی دیگری خداوند متعال می فرماید:

(‏ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ‏)  فاطر/ 32

« ‏ ( ما كتابهاي پيشين را براي ملّتهاي گذشته فرستاديم و ) سپس كتاب ( قرآن ) را به بندگان برگزيده خود ( يعني امت محمّدي ) عطاء كرديم . برخي از آنان به خويشتن ستم مي‌كنند ، و گروهي از ايشان ميانه‌روند ، و دسته‌اي از ايشان در پرتو توفيقات الهي در انجام نيكيها پيشتازند . اين ( سبقت در خيرات ) واقعاً فضيلت بزرگي است . ‏»

با نظری گذرا در این آیه کریمه ملاحظه می کنیم کسانی که در اعمال خیر سبقت جسته و با هم رقابت می کنند عبارتند از:

1- الْمُتَّقُونَ                                           پرهیزگاران

2- الَّذِينَ آمَنُوا بِاللّهِ وَآيَاتِهِ رُسُلِهِ             کسانی که به خدا و آیات و پیامبرانش ایمان آوردند.

3- المشْفِقُونَ  مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِم              کسانی که از پروردگارشان خوف دارند.

4- أَصْحَابُ الْقُلُوبُ الوجلة                       صاحبان قلب­های بیمناک

5- المؤمنون بالرجوع ألی الله تعالی         کسانی که به بازگشت به سوی خداوند تبارک و تعالی ایمان کامل دارند.

6- الذین لا یشرکون بالله                    کسانی که برای خداوند شریک قائل نمی شوند.

این دلالت واضح و آشکاری است بر اینکه فقط آن ها در میدان دعوت الی الله در حال رقابت و سبقت جویی بودند و دیگران در خواب عمیقی فرو رفته بودند و به همین سبب رسول الله (ص) در آموزش مفاهیم مسابقه و رقابت برای صحابه و مؤمنین بعد از ایشان بسیار حریص بود.

پیامبر را بنگریم آنگاه که در خصوص سبقت جویان و رقابت کنندگان در اور خیر در حضور جمعی از صحابه از حضرت عمر پرسید: ای عمر چه چیزی برای خانواده ات گذاشته ای؟ حضرت عمر در حالی که نصفی از مالش را پیشاپیش پیامبر نهاده است. فرمود: نصفی از مال را برای خانواده گذاشته و نصف دیگر را صدقه می دهم. سپس رسول اکرم(ص) رو به حضرت ابوبکر کرد و فرمود: و تو ای ابوبکر چه چیز برای خانواده ات گذاشته ای؟ حضرت ابوبکر در حالی که صدقه و مالش را تقدیم پیامبر نمود گفت:« برای آنها خدا و رسولش را گذاشته ام». این جا بود که حضرت عمر به سبقت و فضل ابوبکر بر خودش یقین پیدا کرد.

پیامبر اکرم(ص) در ستایش از آن صحابی جلیل القدری که در استجابت درخواست پیامبر برای کمک به فقرا مقدار زیادی طعام و لباس تقدیم نمود و بعد از عمل این صحابی سایر اصحاب اقدام به بذل و بخشش مال و صدقه ی آن نمودند تا آنجا که خوراک و پوشاک زیادی در نزد پیامبر(ص) جمع شد. پیامبر(ص) با دیدن آن ها لا اله الا الله گفته و صورت مبارکش را رو به آن صحابی که در بذل و بخشش سبقت جسته بود نمود و خطاب به او فرمود:«من سن سنة فله اجرها و اجر من عمل بها». در جای دیگری که پیامبر(ص) شاهد کشتی بین دو نوجوانی بود که برای شرکت در جهاد با هم رقابت می کردند چرا که پیامبر(ص) فقط یکی از آن ها را به خاطر مهارت در تیراندازی انتخاب کرده بود و دیگری را از شرکت در جهاد منع فرموده بود و نوجوان دوم هم به این استناد می کرد که چون در کشتی می تواند اولی را بر زمین بزند باید او در جهاد شرکت کند، پیامبر(ص) به آن دو اجازه داد که برای گرفتن مجوز شرکت در جهاد با هم کشتی بگیرند و چون این بار دومی اولی را بر زمین زد به هر دوی آن ها اجازه ی شرکت در جهاد را داد.

برادر دعوتگر قبل از هر چیز بر تو لازم است زندگی نامه ی صحابه ی کرام و تابعین صالح رضوان الله تعالی علیهم را ورق بزنی تا مشاهد نمایی که زندگی آنها پر از نمونه های شگفت انگیزی است که در میدان های مسابقه و رقابت و نیز در همه ی زمینه ها از جمله بذل و بخشش، فداکاری، ایثار، شجاعت، کرم، حلم و دعوت الی الله و جهاد فی سبیل الله از همدیگر پیشی می گرفتند.

آگاه باش تا از آنچه که رسول خدا(ص) قصد داشت آن را در نفوس انسان ها نهادینه کند غافل نمانی آنجا که ما را مخاطب قرار می دهد و می فرماید:«در انجام اعمال صالح اقدام کنید زمانی فرا می رسد که فتنه ها همچون تاریکی شب همه جا را می گیرد و انسانی که صبح مؤمن بوده است به شب می رسد در حالی که کافر است و انسانی که شب مؤمن بوده است به صبح می رسد در حالی که کافر گشته است و دینشان را با کوچک ترین متاع دنیا می فروشند»

اسلام به این شیوه طرفداران خود را آن چنان قدرتی  می بخشد که بتوانند از مشکلات زمان و مکان گذشته و اهداف مطلوب را تحقق بخشند. اسلام در پناه آرامش و سکینه درجات وسیعی را که برایش ترسیم کرده است به او می بخشد او با اسلام آغاز کرده و به احسان منتهی می شود و در این میان با حرکت بوسیله ی ایمان و تقوا نیروهایش را قوت بخشیده و همتش را استوار نموده است و روحش را جهت وصول به قله ایی که مشتاقان این دین آرزویش را دارند به پیش می برد، احسان به درجه ای می رسد که در آن اکتشاف کامل و ابداع تام صورت می گیرد و منتج به ملاقاتی می شود که بین خدا و انسان هیچ حجابی وجود نخواهد داشت آری آن چنان خداوند متعال را عبادت کن که گویی تو او را می بینی و اگر نتوانستی خدا را ببینی مطمئن باش که خدا تو را می بیند.

«انسان ها اغلب آهسته به سوی اهدافشان قدم بر می دارند اما گاهی هم با شتاب حرکت می کنند ولی چه نیکوست کار کسانی ه دائما" و با سرعت و بدون درنگ در پی اهدافشان هستند اسلام نسل هایی را تربیت کرد که یاد گرفتند چگونه محاسبات مادی و ذهنی را در هم شکسته و از موانع گذشته و مسافت های طولانی را در هم نوردند.»

پس حرکت و عمل برای ما لازم و ضروری است بلکه فراتر از این باید در این راه با سرعت و رقابت به پیش رفت بنابراین باید قویا" و شدیدا" از تأخیر و به عقب انداختن کارها پرهیز کرد که تو از آینده و پیش آمدهایت و چه بسا اجلت خبر نداری.«و ما تدری نفس ماذا تکسب غدا» «و ما تدری بأی ارض تموت».

_________________________
منبع: نمونه ای از یک دعوتگر راستین در قرآن کریم / نویسنده: محمد عبدالله فرج الله / مترجم: حلیمه احمدی، زهرا محمودی / انتشارات: نشر احسان-1382

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس