معماری
خانه ---> دعوت و داعی ---> هنر جذب ديگران توسط دعوتگر
نویسنده: عبدالله الفقي / ترجمه: عبدالخالق احسان قدرت بر جذب ديگران موضوع تكميل كننده­ي شخصيت دعوتگر است، واز نياز مندي هاي راه دعوت مي باشد تا دعوت بتواند به طور مستمر ادامه يافته و تمام نيروها را در برگيرد؛ چراكه راه دعوت طولاني است، دعوتي كه مردم از آن نفرت داشته باشند و نتواند مردم را مجذوب خود سازد، اميد پيروزي آن متصور نيست و چگونه پيروز شود در حالي كه از نظر ديگران طرد شده و مورد نكوهش واقع گرديده است.

هنر جذب ديگران توسط دعوتگر

جذب دیگرانهنر جذب ديگران توسط دعوتگر

نویسنده: عبدالله الفقي / ترجمه: عبدالخالق احسان

قدرت بر جذب ديگران موضوع تكميل كننده­ي شخصيت دعوتگر است، واز نياز مندي هاي راه دعوت مي باشد تا دعوت بتواند به طور مستمر ادامه يافته و تمام نيروها را در برگيرد؛ چراكه راه دعوت طولاني است، دعوتي كه مردم از آن نفرت داشته باشند و نتواند مردم را مجذوب خود سازد، اميد پيروزي آن متصور نيست و چگونه پيروز شود در حالي كه از نظر ديگران طرد شده و مورد نكوهش واقع گرديده است.

 

احتواء ديگران يعني توانايي دعوتگر بر جذب مردم ‌و پيوند دادن شان به كشتي دعوت. و دعوتگر مؤفق كسي است كه قدرت رساندن دعوت و فكرش را به مردم داشته و برمردم با وجود اختلاف طبيعت هاي شان تأثير گذار باشد. دعوتگري كه حد اقل قدرت جذب ديگران را نداشته باشد نه تنها از كشاندن مردم به طرف دعوت عاجز مي ماند، بلكه نسبت به دعوت گنهكار محسوب گرديده و اسباب حرج و مشكل را به دعوت ايجاد مي كند.

 

هيچ كس هرقدر امكانات و توانائي داشته باشد، نمي تواند به اين جايگاه برسد؛ مگر توسط به تصرف آوردن قلوب ديگران و كسب دوستي شان. حالا سؤال اينجاست كه چگونه ديگران را دوست خويش بسازيم؟ و به دل هاي شان راه پيدا كنيم تا اين آغازي باشد كه به جمع آوري شان داخل دعوت بپردازيم.

هر دعوتگر آرزو دارد تا محبت ديگران را جلب نمايد؛ اما هرچه آرزو كنيم به آن نمي رسيم؛ مگر وقتي كه علاقه مندي حقيقي و راستيني براي رسيدن به دل هاي ديگران داشته و اسباب اين هدف عالي را دنبال كنيم.

 

چگونه محبت ديگران را بدست آوريم؟

 

     معرفي كردن:خود را به برادرت كه ملاقات مي كني معرفي كن؛ اگر چه از تو نخواهد. اين وصيت رساي امام شهيد حسن البنا است كه باعث همزيستي شده و همگي را در ميدان برادري و انس و نزديكي ذوب مي نمايد، اين هدف در بين افرادي كه يكديگر را نمي شناسند بر آورده نمي شود؛ چگونه با كسي نزديكي نماييم كه نمي شناسيم چه چيزي باعث خوشي و چه باعث ناراحتي او مي گردد؟ در حقيقت اين شناخت ما را كمك مي كند تا به طبيعت شان شناسائي پيدا كرده همه وقت مواظب خود و صحبت هاي خويش باشيم.

 

     ديدگاهت را بر همراهانت تحميل مكن:از جمله اشياي كه منجر به نفرت نزديكان مي شود تلاش براي تحميل و قبولاندن نظريات خود بالاي همراهان و دخالت به امور شخصي شان است كه اين امر باعث مي شود طرف مقابل سخنان داعي را تحمل نكند،‌پس بر تو داعي لازم است كه ازين تصرف اجتناب نمايي و به امور ويژه­ي ديگران دخيل نشوي؛ بلكه منتظر باش تا نظرت را جويا شود.

 

     همراهانت را زياد مورد انتقاد قرار مده:نقد زياد اطرافيان ما منافي تلاش براي كسب دوستي با ايشان است، كسي را كه زياد مورد انتقاد قرار دهي از وضعيت خويش دفاع خواهد كرد و به تمام قوت مي كوشد تا حق بودن خود و خطا كاري شما را به اثبات برساند؛ پس انتقاد زياد باعث كبر و غرور و خود نمايي گرديده و منجر به احساس منفي نسبت به انتقاد كننده مي شود.

     به ايشان طوري برخورد كن كه دوست داري با تو برخورد نمايند:محبت و دوستي در وهله اول بخشش است؛ اما در مرحله بعدي نوبت به چيدن حاصلات آن مي شود، كسي كه با ديگران برخورد زشتي داشته و يا به كبر وبدون سپاسگذاري معامله كند، در ضمن منتظر نزديكي و محبت شان نباشد چراكه چنين انتظاري اشتباه است.

 

بخاطر اينكه اهميت اين نكته را بداني از خود پرسان كن، آيا به كمك ستمديده­ي شتافتي؟ آيا احتياجات مبتلاي ر امرفوع ساختي؟ آيا به كسي كه دچار تنگدستي شده رسيده گي كردي؟

بعد به مشكل طاقت فرساي كه دچار شده­ي تصور كن كه به كمك ديگران محتاج بودي و ياد آور كه در آن حالت به كسي كه همراه توست چه احساس داشتي. تأكيد بايد كرد كه احساس محبت و دوستي و قدر داني ما دائم نسبت به كسي است كه خدمتي به ما كرده يادر وقت مشكلات همراه ما ايستاده و ثابت مانده است.

     از غيبت شان پرهيز كن:هر انساني مزايا وعيب ها و امور مثبت و منفي دارد، در روي زمين هيچ كسي يافت نمي شود كه از عيب و نقص پاك باشد؛ لذا باز گو كردن كمبودي هاي ديگران تأثير بدي را از خود بجا مي گذارد و اطمنان بين تو و او را نابود مي كند، و از اينكه با تو روبرو شود مي ترسد كه مبادا مشكلات او را به ديگران بيان كني همانگونه كه بدي هاي  ديگران را نزد او بيان كرده اي.

 

     از ايشان معذرت خواهي كن:پيامبرrبراي ما آموختانده است كه از برادران خود معذرت خواهي كنيم و اين معذرت خواهي از جمله روش هاي است كه دعوتگر را براي جذب ديگران و كسب محبت شان كمك مي كند، ونيز پذيرفتن عذر هاي شان مظاهر دوستي و محبت را رشد مي دهد چراكه ما عذر هاي شان را پذيرفته و از راه ديگري به ايشان تعامل مي كنيم.

     در مقابل شان پيشاني ترش مكن:«لبخند در مقابل برادرت صدقه است» و « هيچ كار نيكي را حقير مشمار اگر چه برادرت را به چهره بشاش ملاقات نمايي» اينگونه رسول معظم اسلامrما را تعليم داده است. ترشرويي سبب مستقيمي در نفرت و دشمني ديگران است، و ترس و وحشت را در قلب هاي شان اشاعه مي دهد. از همين جهت است كساني كه مي خواهند محبت ديگران را جلب نمايند، بايد بين مشغوليت ها و مشكلات شخصي خود و ملاقات ديگران توازن ايجاد نمايند و نگذارند كه مشكلات آنان بر ديگران تأثير نمايد. گروهي از مردم گمان مي كنند كه ترشرويي و عصبانيت نشانه نيرومندي و شخصيت شان است تا ديگران به او احترام قايل شوند؛ اما واقعيت غير اين است. كسي كه مي خواهد محبت ديگران را كسب نمايد بايد چهره بشاش داشته و لبخند بزند. اگر ما اين وسايل را تطبيق دهيم به قلب هاي ديگران راه پيدا مي كنيم و مي توانيم ايشان را آماده سازيم تا علمبرداران و انديشمندان دعوت اسلامي شوند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

تلگرام نوگرا »»» مطالب سایت + عکس + کلیپ + نوشته های کوتاه متنوع + با ما همراه باشید . eslahe@

قالب وردپرس