معماری
خانه ---> آیا بهشتیان پروردگار را می بینند؟ چگونه ؟
ملاقات با خدا
ملاقات با خدا

آیا بهشتیان پروردگار را می بینند؟ چگونه ؟

آیا بهشتیان پروردگار را می بینند؟ جگونه ؟

نویسنده : عبداللطیف احمد عاشور / مترجم: افضل ده مرد نژاد

مسلمانان به روز قیامت پروردگارشان را می بینند و در این مورد در قرآن و احادیث صحیح حضرت پیامبر (ص) دلایل فراوانی وجود دارد که ما به ذکر اندکی از آن بسنده می کنیم:

1) خداوند در قرآن می فرماید: (‏ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ‏‏ إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ‏) [القیامة: 22- 24]

«‏ در آن روز چهره‌هائي شاداب و شادانند . ‏ به پروردگار خود مي‌نگرند . ‏»

یزید بن هارون تفسیر این آیه را از امام حسن بصری این گونه روایت کرده است: به سوی پروردگار خود می نگرند.

مفسر مشهور و معتبر نزد تمام مسلمانان؛ حضرت عبدالله بن عباس (رض) (پسر عموی حضرت پیامبر) در تفسیر این آیه می فرماید: (وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ): یعنی چهره ها در آن روز از خوبی و شادابی شادانند. (إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ‏): یعنی در چهره پروردگار خود می نگرند.[1]

2) خداوند می فرماید: (لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصَارَ) [الانعام: 103]

« چشمها ( كُنْهِ ذات ) او را درنمي‌يابند ، و او چشمها را درمي‌يابد ( و به همه دقائق و رموز آنها آشنا است).»

گر چه بعضی از این آیه بر نفی رؤیت خداوند استدلال جسته اند؛ ولی برعکس این دلیل بر اثبات رؤیت خداوند است. چنانچه حضرت قتاده می گوید: بندگان به سوی پروردگارشان نگاه می کنند ولی نگاه آنان خداوند را احاطه نمی کند.

حضرت عبدالله بن عباس (رض) می فرماید: معنای (لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ) این که چشمان انسان ها نمی توانند بر خداوند احاطه داشته باشند چون محال است که چیزی بتواند خداوند را احاطه کند، چون خود او احاطه کننده همه چیزها است.

3) خداوند خطاب به همکلام خودش حضرت موسی (ع) می فرماید: (لَن تَرَانِي وَلَكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكّاً) [الاعراف: 143]

« حضرت موسی (ع) عرض كرد : پروردگارا ! ( خويشتن را ) به من بنماي تا تو را ببينم ( و جمال والاي تو را بنگرم . تا افتخار گفتار و ديدار نصيبم گردد . خدايش بدو ) گفت : ( تو با اين بنيه آدمي و در اين جهان مادي تاب ديدار مرا نداري و ) مرا نمي‌بيني . وليكن ( براي اطمينان خاطر از اين كه تاب ديدن مرا نداري ) به كوه ( كه همچون تو ماده و بسي نيرومندتر از تو است ) بنگر ، اگر ( در برابر تجلّي ذات من ) بر جاي خود استوار ماند ، تو هم مرا خواهي ديد . امّا هنگامي كه پروردگارش خويشتن به كوه نمود ، آن را درهم كوبيد.»

اگر دیدن خداوند جایز و ممکن نمی بود، محال بود که حضرت موسی (ع) از خداوند سؤالی بنماید که بر خدا جایز نیست.

با وجود این که خداوند در جواب این سؤال حضرت موسی (ع) انکار نکرد و اگر رؤیت خداوند محال می بود؛ قطعاً خداوند آن را انکار می کرد و خداوند به او جواب داد، با کلمه (لَن تَرَانِي) و خداوند نفرمود: (لا ترانی) که رؤیت را برای همیشه نفی کند.

در واقع جواب خداوند به حضرت موسی (ع) این بود که تو با جسم مادی دنیا، در جهان ماده تحمل و توان دیدن پروردگار را نداری و بدو نشان داد که کوه با همه ی محکمی و استواری نیز، توان دیدن را ندارد. چون ماده است ولی خداوند توانا است که در آخرت به چشم های انسان ها توان دیدن عطا فرماید.

4) خداوند در قرآن می فرماید: (لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ) [یونس: 26]

« كساني كه كارهاي نيكو مي‌كنند ، منزلت نيكو ( يعني بهشت ) از آن ايشان است و افزون ( بر آن هم كه مغفرت و رضوان است ) دارند.»

حضرت پیامبر (ص) کلمه (زیادة) را تفسیر به نگاه کردن به سوی پروردگار فرمودند. و این روایت را از حضرت پیامبر (ص) اصحابی همچون حضرت صهیب (رض)، حضرت حسن بن عرفه از انس بن مالک (رض)، ، ابن جریر از کعب بن عجره (رض)، و ابی کعب و احمد از ابی موسی (رض)، روایت کرده اند.

اصحاب حضرت پیامبر (ص) آیه بالا را به اتفاق این گونه تفسیر و توضیح فرموده اند. چنانچه ابن جریر از حضرت ابوبکر، حذیفه، ابی موسی و ابن مسعود (رض) ذکر نموده است.

5) خداوند متعال می فرماید: (وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّكُم مُّلاَقُوهُ) [البقره: 223]

«و از خدا خويشتن را برحذر داريد و بدانيد كه شما او را ملاقات خواهيد كرد.»

لغت دانان زبان عرب اتفاق دارند که هرگاه کلمه (لقاء) به سوی موجودی زنده و سالم از کوری نسبت داده شود، تقاضای مشاهده و رؤیت دارد.

6) خداوند متعال می فرماید: (‏ كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ ‏) [المطففین: 15]

«‏ هرگزاهرگز ! قطعاً ايشان در آن روز ( به سبب كارهائي كه كرده‌اند ) از ( رحمت ) پروردگارشان محروم و ( از بارگاه قرب و منزلت آفريدگارشان ) مطرودند.»

خداوند بزرگ ترین عذاب برای کافران را، محروم کردن شان از دیدار خود قرار داده است و اگر مسلمانان نیز خداوند را نبینند، بدون شک مانند کافران محروم خواهند بود.

7) حضرت ابوهریره (رض) روایت می کند: تعدادی از اصحاب پیامبر (ص) از ایشان سوال کردند: آیا ما به روز قیامت پروردگارمان را ملاقات می کنیم؟ حضرت پیامبر (ص) در جواب فرمودند: «هل تضارّون فی رؤیة القمر لیلة البدر؟ قالوا: لا، قال: هل تضارّون فی رؤیة الشّمس لیس دونها حجاب؟ قالوا: لا، قال: فإنّکم ترونه کذلک»[2]«آیا شما برای دیدن ماه شب چهاردهم به سبب ازدحام و شلوغی اذیت می شوید و صف می بندید؟ اصحاب عرض کردند: خیر. فرمودند: آیا برای دیدن خورشید زمانی که آسمان صاف و بی ابر باشد، اذیت می شوید و صف می بندید؟ عرض کردند: خیر. فرمودند: شما خدا را نیز این گونه می بینید.»

8) همچنین حضرت پیامبر (ص) فرمودند: «إذا دخل أهل الجنّة الجنّة یقول الله عزّ و جلّ: تریدون شیئاً أزیدکم؟ یقولون: ألم تبیض وجوهنا؟ ألم تدخلنا الجنّة؟ فیکشف الحجاب فما اعطوا شیئاً أحبّ إلیهم من النّظر إلی ربّهم، ثمّ تلا (لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ)»[تخریج سند این حدیث گذشت]

«وقتی بهشتیان وارد بهشت می شوند، خداوند می فرماید: آیا از این بیشتر می خواهید تا به شما دهم. آنان می گویند: آیا چهره هایمان را سفید نکردی؟ آیا ما را وارد بهشت نکردی؟ در این حالت است که خداوند حجاب و پرده بین خود و بندگان را برمی دارد و آنان هیچ چیزی محبوب تر و بهتر از نگاه به سوی پروردگارشان داده نشده اند و حضرت پیامبر (ص) این آیه را تلاوت فرمودند:«كساني كه كارهاي نيكو مي‌كنند ، منزلت نيكو ( يعني بهشت ) از آن ايشان است و افزون ( بر آن هم كه مغفرت و رضوان است ) دارند.»

‏9) از قیس بن ابی حارم روایت است که فرمودند: ما به نزد حضرت پیامبر (ص) نشسته بودیم و ایشان به سوی ماه شب چهارده نگاه کردند و فرمودند: «أما إنّکم سترون ربّکم کما ترون هذا القمر، لا تضامّون فی رؤیته، فإن استطعتم ألا تغلبوا علی صلاة قبل طلوع الشّمس و قبل غروبها (یعنی العصر و الفجر) ثمّ قرأ جریر: (وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا)»[3]

«به درستی که شما پروردگارتان را می نگرید همچنانکه این ماه را می بینید و در دیدن پروردگارتان ازدحام و شلوغی و نیاز به راهنمایی ندارید اگر بتوانید 2 نماز عصر و صبح را قضاء نکنید. سپس جریر این آیه را خواند: «قبل از طلوع آفتاب و پیش از غروب به پرستش و ستایش پروردگارت مشغول شو.»

تمام آیات و احادیث فوق دلالت بر این امر دارند که مؤمنان خداوند را در بهشت خواهند دید.

———————————-

منبع: اتفاقات پس از مرگ از دیدگاه قرآن و احادیث صحیح / مؤلف: عبداللطیف احمد عاشور / مترجم: افضل ده مرد نژاد / انتشارات: انتشارت شیخ الاسلام احمد جام 1393

[1] – به روایت ابن مردویه در تفسیر خودش – الحادی ص 276.

[2] – صحیح بخاری، کتاب التوحید، باب قول الله عز و جل (وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ‏‏ إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ) و صحیح مسلم، کتاب الایمان، باب معرفة طریق الرؤیة.

[3] – صحیح مسلم، المساجد، حدیث 211، و صحیح بخاری، کتاب التوحید، حدیث 24.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ دادن معادله امنیتی الزامی است . *

قالب وردپرس